Στήλες

Νιώθουμε το σημείο εκείνο μέσα μας στο οποίο αυτό που είμαστε ταυτίζεται με όλους τους άλλους, καλούς ή κακούς, μεγάλους ή μικρούς

Υπουργοί που έχουν συναντήσει τον πρωθυπουργό το τελευταίο διάστημα λένε ότι τον έχει εγκαταλείψει η παλιά μαχητικότητά του. Τους φάνηκε πιο συμβιβασμένος, πιο παραιτημένος, πιο κουρασμένος.

Στην τεχνητή ηρεμία της ξαπλώστρας, πλάι σε ένα χορταστικό μυθιστόρημα, σαν το φίδι στην Εδέμ, οι μαύρες σκέψεις της πραγματικότητας έρχονται να διαταράξουν τη φαινομενική ευτυχία

Είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς με όσα γράφονται, δεν μπορείς να παρακάμψεις το γεγονός ότι τα ντουβάρια γίνονται ένα βήμα, ένα μέσο έκφρασης για τους περιθωριοποιημένους αυτής και κάθε εποχής.

Οι εικόνες αποστεωμένων Ισραηλινών που σκάβουν τους τάφους τους είναι η τέλεια επικοινωνιακή καταστροφή για τη Χαμάς.

Μέσα στο έκρυθμο σκηνικό πολιτικής και θεσμικής απορρύθμισης υπό το βάρος των αποκαλύψεων για τον «χορό» των παράνομων αγροτικών επιδοτήσεων, η φετινή ΔΕΘ δεν μοιάζει με τις προηγούμενες

Βουλευτές, τόσο της ΝΔ όσο και της αντιπολίτευσης, συμφωνούν ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή και στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Αν διαπληκτίζεται παντού ο υπουργός Υγείας με εργαζομένους στα νοσοκομεία κάτι δεν πάει καλά και αυτό θα πρέπει να απασχολήσει το Μέγαρο Μαξίμου.

Τι δικαιολογία έχουμε εμείς σχεδόν δύο αιώνες μετά ώστε να επιτρέπουμε να συντηρείται η επικίνδυνη πατριαρχική λογική στην άσκηση της ιατρικής;

Οι εξελίξεις στη συνάντηση Γεραπετρίτη- Μπαντρ Αμπντελάτι προκάλεσαν αισθήματα ανακούφισης στο πρωθυπουργικό επιτελείο.

Πέρα από το εθνικό, όπως θα υπονοούσε πιθανότατα το «για την Ελλάδα», υποκρύπτεται θεωρώ ένα πιο βαθιά κοινοτικό όραμα, η πεποίθηση μάλλον ότι η προσπάθεια δεν εξαντλείται στον πρωταθλητισμό, αλλά γυρνά στην κοινωνία

Από που να ξεκινήσει κανείς και που να τελειώσει; Κυριολεκτικά γίνεται της…κακομοίρας στη ΝΔ από την γκρίνια, για να μην πω της…Πόπης!

Ποιος ήταν τελικά ο φόβος του Μεγάρου Μαξίμου;

Για τους άλλους, για τη συντριπτική πλειονότητα, αυτούς που υπηρετούν από υποχρέωση, η θητεία είναι κάτι διαφορετικό. Χρήσιμο και διδακτικό, οπωσδήποτε, δεν αντιλέγω. Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι «κρίκος σύνδεσης».

Κάποιοι ετοιμάζονται να ζητήσουν τη σύγκληση της ΚΟ «μετά τη ΔΕΘ». Ωστόσο, είτε τη ζητήσουν είτε όχι, η κοινή πεποίθηση των περισσοτέρων είναι ότι «κάτι πρέπει να γίνει».

Κωμικοτραγικές καταστάσεις που δεν τιμούν το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Καλό είναι η ΝΔ, αντί να ξιφουλκεί έναντι πολιτικών της αντιπάλων, να δει πως θα συμμαζέψει τα οικονομικά της. Και αυτό διότι μου «σφύριξαν» χθες να περιηγηθώ στη «Διαύγεια» -έργο της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, το 2009- για να δω τα χρέη των κομμάτων.

Ισως η σημαντικότερη αναλογία μεταξύ καύσωνα και θεσμικής ατιμωρησίας είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις θύμα είναι ο ευάλωτος.

Πολλοί ήταν που θεωρούσαν ότι έπραξε σωστά η κυβερνητική παράταξη και απέσυρε τους βουλευτές της από την ψηφοφορία. Διότι, ειδικά μετά την ομιλία Αυγενάκη, η οργή των βουλευτών για το πρόσωπό του ήταν μεγαλύτερη από πριν

Η ισορροπία ανάμεσα στην επιθυμία ευαισθητοποίησης και τη μετατροπή της πολιτικής σε θεαματική διαδικασία είναι πολλές φορές εξαιρετικά λεπτή