Η πολύπλευρη υποστήριξη του αγροδιατροφικού τομέα αποτελεί για την Τράπεζα Πειραιώς μια διαχρονική πρόκληση
Το αγροτικό ζήτημα στη χώρα μας έμοιαζε να έχει βρει λύση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με τη διανομή των αγροτικών γαιών στους ακτήμονες και την εγκατάσταση της οικογενειακής γεωργίας.
Για περίπου τρεις δεκαετίες, ως τις αρχές της τρέχουσας, η Ελλάδα γνώριζε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, οι υποδομές βελτιώθηκαν, το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων ανέβηκε σημαντικά,
Επιστρέφοντας από τη Φρανκφούρτη την περασμένη Πέμπτη, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας
Το 1993 ο Στέφανος Μάνος, υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη,
Μια ακαταμάχητη γοητεία φαίνεται να ασκεί η λέξη «exit» την περίοδο αυτή στην πολύπαθη Ευρωπαϊκή Ενωση.
Η ΠΑΝΟΡΑΜΙΚΗ εικόνα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Υδατοσφαίρισης στο Βελιγράδι προσφέρει ενδιαφέροντα συμπεράσματα όσον αφορά την αγωνιστική γεωγραφία του δυναμικού αυτού αθλήματος.
Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα: Ελευθερία έκφρασης, κριτική και λογοκρισία Εκλεπτυσμένη σκέψη και ελεύθερη κοινωνία Αθωώνοντας τον Ελιοτ Η Ελλάδα «ιδανικός φταίχτης» στο Προσφυγικό Εναν μύθο θα σας πω, για τον καπιταλισμό Ο Κυριάκος και η άβυσσος Οριοθετήσεις (για αριστερούς και λιγότερο αριστερούς) Ανανέωση ή εγκατάλειψη του δημοκρατικού σοσιαλισμού; ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Το κράτος παράγει λόγο. Μέσω των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών που ελέγχει. Μέσω των διαφημίσεων που προωθούν τις δράσεις του.
Οι σωστές διακρίσεις είναι για τη σκέψη ό,τι είναι το οξυγόνο για τη ζωή. Οσο πιο λεπτές οι διακρίσεις, τόσο πιο οξεία η αντίληψή μας.
Η αποτίμηση της κληρονομιάς του Τόμας Στερνς Ελιοτ διακρίνεται σε δύο εποχές, όπως γράφει στη «New York Review of Books»
«Πολιτική είναι η συνέχιση του πολέμου, με άλλα μέσα»: αυτή η αντιστροφή της γνωστής ρήσης του Κλαούζεβιτς θα μπορούσε να συνοψίσει τη δοκιμασία που διέρχονται οι σχέσεις της Ελλάδας με
Η ΑΝΟΔΟΣ. Μια φορά κι έναν καιρό σε μιαν αυτοκρατορία μακρινή, ζούσε ο γιος ενός μαχαραγιά.
Αλλιώς θα το εννοούσε ο ποιητής αλλά ταιριάζει: Τρεις βράχοι λίγα καμένα πεύκα κι ένα ρημοκλήσι / και παραπάνω / το ίδιο τοπίο αντιγραμμένο ξαναρχίζει.
Είναι αυτονόητο το ότι ο ανθρωπισμός, η κουλτούρα της αλληλεγγύης, βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα, στο DNA της Αριστεράς, της αριστερής ιδεολογίας.
Η πρωτοβουλία που ανακοίνωσε πρόσφατα η επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κατ' αρχήν είναι αναμφίβολα ενδιαφέρουσα,
Ενα από τα δύο: ή αυτοί οι Νιμπελούνγκεν της ενημέρωσης που ισχυρίζονται πως λένε όλη την αλήθεια στα μεταμεσονύκτια κανάλια
Την είδα στην είσοδο του Κέδρου, στο πλάι της Νανάς: ο Μπέκετ, είπα μέσα μου, κι έμεινα άφωνος.
Τι ωραία έννοια ο σεβασμός! Δεν εννοώ βέβαια μόνο το τυπικό μέρος μιας διαδικασίας αναγνώρισης της προτεραιότητας του άλλου.
Ενα ερώτημα που ημέρα με την ημέρα γίνεται και πιο ενοχλητικό. Τι θέλουμε ακριβώς; Θέλουμε να έλθει το καλύτερο, ή προτιμάμε να το φέρουμε εμείς οι ίδιοι;