Οταν ξεκίνησε, το 1955, το ροκ-εν-ρολ θεωρήθηκε «μουσική του Διαβόλου» και αποκηρύχθηκε από τη συντηρητική Αμερική. Πλέον όμως το ροκ και η ποπ μουσική εχουν απεκδυθεί την παλιά (δήθεν) σατανιστική φύση τους και επιχειρούν να εντάξουν και το χριστιανικό στοιχείο στο ρεπερτόριό τους.
Κάπως έτσι εγεννήθη ημίν «χριστιανικό chart»: ο πρώτος επίσημος κατάλογος των 20 πιο ευπώλητων τραγουδιών και άλμπουμ από καλλιτέχνες και συγκροτήματα που αγαπούν τόσο πολύ τον Θεό και τον Ιησού, ώστε το διαλαλούν με κάθε τους τραγούδι.
Το Christian and Gospel Chart ( «χριστιανικοί και γκόσπελ κατάλογοι επιτυχιών» ) ξεκίνησε στη Βρετανία –χώρα με την πιο «βαριά» μουσική βιομηχανία σε όλη την Ευρώπη – και ήδη στις λίστες του φιγουράρουν μουσικοί και μπάντες με ακραιφνώς χριστιανικό προσανατολισμό.
Ανάμεσα στα ονόματα που ξεχωρίζουν είναι η νεαρή Ρεμπέκα Σεν Τζέιμς, ο ιταλός μοναχός-τραγουδοποιός Αλεσάντρο Μπρουστένγκι από την Ασίζη, που ηχογραφεί υπό το όνομα Friar Alessandro, το αμερικάνικο χέβι μέταλ συγκρότημα As I Lay Dying από την Καλιφόρνια με επικεφαλής τον κατά το ήμισυ Ελληνοαμερικανό Τιμ Λαμπέσις και η μπάντα ιρλανδικής φολκ Rend Collective.
Ο όρος για να μπει κάποιος στον κατάλογο είναι, το 80% των στίχων να αφορά τη θρησκευτική πίστη και τον Θεό. Όχι, η απλή παραδοχή «είμαι χριστιανός» δεν αρκεί. Θα πρέπει κάθε καλλιτέχνης ή γκρουπ να το αποδεικνύει στην πράξη: στο ρεπερτόριο, στις ηχογραφήσεις και στις συναυλίες.
Επί της ουσίας το «χριστιανικό ροκ» δεν είναι κάτι νέο. Για παράδειγμα, οι στίχοι του διάσημου ιρλανδικού συγκροτήματος U2 βρίθουν αναφορών στον Θεό με τα μέλη της μπάντας δηλώνουν πιστοί χριστιανοί εδώ και δεκαετίες.
Μόνο μέσα στο 2012 στη βρετανική μουσική αγορά κυκλοφορήσαν πάνω από 600 άλμπουμ μουσικών και συνόλων με ανάλογη θεματολογία.
