Στο πλευρό του Σουμάχερ

Στην Αγγλία τα βράδια του τα περνά σε σήραγγες προσομοίωσης, παρέα με το μονοθέσιο του Σουμάχερ. Ο πιο χαβαλές τύπος στην παρέα, είναι και ο πιο σοβαρός επαγγελματίας την ώρα της δουλειάς. Ο Βαγγέλης Αρβανιτάκης, ένας από τους -μετρημένους στα δάχτυλα- Ελληνες που επιτρέπουν στα αγωνιστικά αμάξια της Φόρμουλα 1 να τρέχουν σχεδόν από μόνα τους, είναι μόλις 24 ετών και ο μοναδικός πίσω από τον σχεδιασμό του μονοθέσιου του επτά φορές παγκόσμιου πρωταθλητή.

Σοβαρή συνέντευξη δεν μπορείς να του πάρεις. Αν σε ξέρει έστω και μία μέρα, τα αστεία θα μονοπωλήσουν τη συζήτηση, ενώ πέρα από τις ελάχιστες τεχνικές πληροφορίες που θα σου εξηγήσει –αφού οι υπόλοιπες είναι απόρρητες-, θα κρίνει και τις ερωτήσεις σου. Ο Βαγγέλης δεν σταματάει να γελάει στην καθημερινότητά του και η αλήθεια είναι ότι μου φαίνεται φοβερά δύσκολο να τον φανταστώ 11 ώρες συνεχόμενες σκυμμένο πάνω από ένα χαρτί να σχεδιάζει τα εξαρτήματα του αγωνιστικού αμαξιού της Mercedes. Αλλά απ’ ότι φαίνεται το κάνει. Και το κάνει και καλά. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι σε τόσο νεαρή ηλικία έχει επιλεγεί ως ένας από τους βασικούς σχεδιαστές αεροδυναμικής σε μία από τις μεγαλύτερες ομάδες για να βρίσκει τρόπους να βελτιώνει την καμπίνα στα μονοθέσια του –γνωστού ακόμα και σε εμένα- Μίκαελ Σουμάχερ και του Νίκο Ρόσμπεργκ. «Δηλαδή φτιάχνετε δύο ολόιδια αμάξια»; Τον ρώτησα για να σιγουρευτώ ότι κατάλαβα καλά. «Οχι», μου απάντησε. «Ενα. Και ο άλλος πάει με ποδήλατο».

Ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια ως μαθητευόμενος από το team της Honda, ολοκληρώνοντας παράλληλα τις σπουδές του στην αεροναυπηγική και 13 μήνες μετά, όταν η εταιρεία έφυγε από τη Φόρμουλα 1, γύρισε στην Ελλάδα. Το 2011 όμως, επέστρεψε στο Λονδίνο, για να κάνει το μεταπτυχιακό του στο Imperial College και να παραδώσει την πτυχιακή του με θέμα –τι άλλο;- Τη Ferrari. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στην ομάδα της Mercedes -πρώην Brawn GP- με τεχνικό διευθυντή τον γνωστό στο χώρο, Ρος Μπρόουν. Αλλά η αγάπη για τα αυτοκίνητα πάει πολύ πιο πίσω. Με θείο πρωταθλητή σε αγώνες αυτοκινήτων, έμπαινε στα καρτ και κέρδιζε κύπελλα από μικρός. Και μπορεί το όνειρο του να ήταν πάντα να κάτσει στη θέση του οδηγού στα μονοθέσια, αλλά το να τα σχεδιάζει, ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

«Για να εξελίξεις το μονοθέσιο χρησιμοποιείς αεροδυναμικές σήραγγες στις οποίες έχεις τη δυνατότητα να προσομοιώσεις τις διαφορετικές καταστάσεις του αγώνα. Δοκιμάζεις τα εξαρτήματα και έτσι τα βελτιώνεις», μου είπε σε μια προσπάθεια να μου εξηγήσει την καθημερινότητά του σε απλά ελληνικά -απαλλαγμένα από την ορολογία του επαγγέλματος. «Εγώ είμαι στην ομάδα που σχεδιάζει τη μέση στο μονοθέσιο και βελτιώνω τα αεροδυναμικά βοηθήματα γύρω από το κόκπιτ. Αυτά.», πρόσθεσε για να με κάνει να μπερδευτώ ακόμα περισσότερο. Από τα συμφραζόμενα κατάλαβα επίσης ότι αν και έχουν δουλέψει πάρα πολύ στον τομέα της αεροδυναμικής, το εφετινό πρωτάθλημα θα κριθεί στα λάστιχα. Η Mercedes καλείται λοιπόν να τα τελειοποιήσει, ώστε να επιβεβαιώσει και την πρόβλεψη του νεαρότερου Ελληνα αεροδυναμιστή στη Φόρμουλα, που θέλει το Σουμάχερ να βγαίνει πρώτος σε έναν –τουλάχιστον- αγώνα.

Παρά τον έρωτα που τρέφει για τα γρήγορα αμάξια όμως, ο Βαγγέλης θα άλλαζε το βροχερό Μπράκλεϊ με το Παλαιό Φάληρο στο λεπτό. Του λείπει η χώρα του και ο τρόπος ζωής του και αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα ενός μεγάλου μυαλού που δεν χωράει στην Ελλάδα. Ποιό είναι το πρόβλημα; Εδώ –προς το παρόν- δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί με αυτό που ξέρει καλύτερα. Την ταχύτητα και την αεροδυναμική. Ισως μια μέρα τα καταφέρει.

BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk