«Θέλω να γίνω Τζορτζ Κλούνεϊ»

Οταν είσαι μπροστά του, βλέπεις ένα τυπικό αγόρι του Νότου. Εναν επαρχιώτη από το Λάμποκ του Νοτιοδυτικού Τέξας. Eναν τύπο που, αν ξεχαστεί, τα φωνήεντά του αποκτούν όγκο, τα «ρο» του γαργαλούν τον ουρανίσκο, τα «λάμδα» του μελώνουν. Ολα αυτά, όμως, δεν τα προσέχεις ιδιαίτερα. Διότι, όταν είσαι μπροστά του, αυτό που βλέπεις είναι ένα τόσο όμορφο πλάσμα, έναν πιτσιρικά ο οποίος, ακόμη και αν δεν το παραδέχεται – διακρίνεται από τη σεμνότητα της επαρχίας –, ενσαρκώνει όλα αυτά για τα οποία υπάρχει το Χόλιγουντ: ταλέντο, ομορφιά, φιλοδοξία, μέλλον. Και αρκετό χιούμορ.

Φοράει τζιν και γκρι μπλουζάκι από μαλακό μακό, πίνει νερό από το μπουκάλι και κάθε πρότασή του τελειώνει με ένα (αυτοσαρκαστικό κυρίως) αστείο: «Κατάγομαι από έναν τόπο που θα μπορούσε να έχει οικόσημο ένα τζιν. Τζιν παντελόνι, με τζιν πουκάμισο, κι έξω από την πόρτα. Αυτό είναι το ντύσιμό μας. Ενα από τα πιο περίεργα πράγματα σε αυτή τη δουλειά είναι για μένα οι στυλίστες. Μου φαίνεται εξωπραγματικό να είμαι καλεσμένος της Ντονατέλα Βερσάτσε στο Μιλάνο για τη νέα συλλογή. Το ευχαριστιέμαι όμως. Πόσο θα κρατήσει, άλλωστε, όλο αυτό το όνειρο;».

To «Gossip Boy»

Από ό,τι φαίνεται, αν ο πιτσιρικάς παίξει τα χαρτιά του σωστά, αυτή είναι μόνο η αρχή. Η μεγάλη οθόνη έχει ανοίξει τις πόρτες της για αυτόν και τον δοκιμάζει σε πράγματα μεγαλύτερα, αν και όχι ακόμη και τόσο απαιτητικά. Εμείς τον συναντάμε σε σουίτα ξενοδοχείου του Μπέβερλι Χιλς, ανάμεσα στους χολιγουντιανούς συμπρωταγωνιστές του – σταρ (Κάμερον Ντιάζ, Τζένιφερ Λόπεζ, Ντένις Κουέιντ, Κρις Ροκ) των οποίων οι φωτογραφίες θα πρέπει να κοσμούσαν τους τοίχους του δωματίου του καθώς μεγάλωνε: «Μου φαίνεται σουρεαλιστικό να παίζω στην ίδια ταινία με την Κάμερον Ντιάζ. Να φανταστείς, ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι θα γίνω ηθοποιός. Σπούδασα δημοσιογραφία, έκανα σπορ. Από μικρός, όμως, ήξερα όλες τις αγαπημένες μου ταινίες απέξω. Η μητέρα μου επέμεινε να δοκιμάσω την τύχη μου στην ηθοποιία. Εκανα μια-δυο απόπειρες και μετά… Ηρθε το “Gossip Girl”» – ο ρόλος ενός αμοραλιστή πιτσιρικά δίχως φραγμούς. Στο «Τι να περιμένεις όταν είσαι έγκυος», ο Κρόφορντ ερμηνεύει έναν εντελώς διαφορετικό νεαρό: εργαζόμενος σε snack food καντίνα στο πάρκο, καρδιοκατακτητής, αλλά όχι τυχοδιώκτης, στέκεται στο πλευρό της κοπέλας του όταν εκείνη μένει έγκυος, παρ’ όλο που τη γνωρίζει ελάχιστα.

To pin-up boy

Πιστεύει ότι τα ωραία αγόρια είναι παρεξηγημένα στο σινεμά; Ή μήπως είναι ακόμη πιο παρεξηγημένα στη ζωή; «Δύσκολη ερώτηση. Χαίρομαι που έπαιξα αυτόν τον ρόλο επειδή, πράγματι, δεν υπάρχουν και πολλά παραδείγματα όπου ο “νέος, ωραίος, καρδιοκατακτητής” στέκεται ως κύριος και ως άνδρας να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών του. Και όμως, έχω τέτοια παραδείγματα στη ζωή μου. Ετσι μεγάλωσα και εγώ. Για μένα, δεν γνωρίζεις κοπέλες για να παίξεις, δεν με ενδιαφέρουν οι εφήμερες σχέσεις. Οταν τελείωσε η προηγούμενη σχέση μου, δεν την ξεπέρασα εύκολα. Είμαι ακόμη single, γιατί δεν έχω βρει ένα κορίτσι που να βλέπει μέσα μου, ποιος είμαι πραγματικά εγώ. Οταν γίνεσαι διάσημος, τα πράγματα δυσκολεύουν. Οι παιδικοί φίλοι μου από το Τέξας νομίζουν ότι έχω και από μια διαφορετική γυναίκα κάθε βράδυ. Βλέπουν τα εξώφυλλα που με χαρακτηρίζουν “εργένη της χρονιάς” και με ταράζουν στα πειράγματα. Εγώ, όμως, δεν είμαι αυτός. Είμαι ο Τσέις. Και θέλω ένα κορίτσι που να με προκαλεί, να με κάνει να ξεπερνάω τον εαυτό μου, να γελάμε, να πηγαίνουμε σε συναυλίες, να βγούμε πρώτο ραντεβού με ποδήλατα. Ομως, πράγματι, οι γυναίκες περιμένουν κάτι άλλο από μένα. Μπερδεύουν την εικόνα των χαρακτήρων που υποδύομαι με το ποιος μπορεί να είμαι στην πραγματικότητα. Εχει και αυτό την πλάκα του. Να τους γκρεμίζω τα στερεότυπα…».

Το τηλεφώνημα του Ταραντίνο

Συμπρωταγωνίστριά του στο «Τι να περιμένεις όταν είσαι έγκυος», η Αννα Κέντρικ (τη θυμάστε στο πλευρό του Ρόμπερτ Πάτινσον στις «Twilight» ταινίες και ως οσκαρική υποψήφια για τον ρόλο της δίπλα στον Τζορτζ Κλούνεϊ στο «Ραντεβού στον αέρα»). Οταν τη ρωτήσαμε αν το έχει βάλει σκοπό της ζωής της να κάνει όλες τις γυναίκες του πλανήτη να τη μισήσουν παίζοντας με ωραίους άνδρες κάθε ηλικίας και γούστου, η απάντηση ήταν ένα απλό, τρανταχτό, χαμογελαστό «ναι!». Επιασε τα μάγουλα του Κρόφορντ τρυφερά και συμπλήρωσε: «Μα, κοιτάξτε αυτό το πρόσωπο! Κορίτσια, σκάστε από τη ζήλια σας». Ο ίδιος ο Κρόφορντ είχε χαμηλώσει το βλέμμα. Συμμετείχε στη συζήτηση μόνο όταν βρήκε διέξοδο μέσα από το χιούμορ: «Μα κι εγώ δέχτηκα τον ρόλο για έναν και μοναδικό λόγο: επειδή δίπλα στην Αννα ένιωθα ότι πλησίαζα λίγο περισσότερο στον Τζορτζ. Αυτό θέλω να γίνω στη ζωή μου: ο Τζορτζ Κλούνεϊ! Αλλά δεν σκοπεύω να συνεχίσω να παίζω τον ωραίο. Θέλω να βρω τον ρόλο που θα με τσαλακώσει. Που θα μου επιτρέψει να δείξω ότι έχω χιούμορ ή ότι μπορώ να ερμηνεύσω κάτι σκοτεινό, παρανοϊκό. Ονειρεύομαι να παίξω σε ταινίες σκηνοθετών που ξέρω τη φιλμογραφία τους απέξω. Να σηκώσω το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη της γραμμής να είναι ο Κουέντιν Ταραντίνο, ο Κάμερον Κρόου, ο (να τολμήσω να το πω;) Μάρτιν Σκορσέζε».

Να τολμήσεις. Αλλωστε, κάποια χρόνια νωρίτερα δεν θα τολμούσε να το σκεφτεί και ένα άλλο ξανθογάλανο αγόρι. Τον έλεγαν Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Αναβολές και… private clubs Το τεράστιο ροζ, γεμάτο καθρέφτες, δωμάτιο στη βίλα «Ορτανσία», σκαρφαλωμένη στις ψηλότερες και πλέον θεαματικές οροσειρές της Εκάλης, ήταν... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk