H Μεγάλη του Γένους Σχολή, αποτελεί το αρχαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Κωνσταντινούπολης. Ιδρύθηκε το 1454 από τον Πατριάρχη Γεώργιο Σχολάριο (που έμεινε γνωστός ως Γεννάδιος) και παρέμεινε πάντοτε το εκπαιδευτικό κέντρο του υπόδουλου ελληνισμού, καθώς και η κυριότερη εστία διατηρήσεως της εκπαιδευτικής ακτινοβολίας του ελληνισμού στην Τουρκία. Παλιότερα, λειτουργούσε έχοντας δύο τμήματα: των Γραμματικών και των Φιλοσοφικών. Τον 19ο αιώνα, λειτούργησε και ως Ιατρική Σχολή, ενώ ανάμεσα στα έτη 1907-1924 λειτουργούσε εντός της Σχολής μια ανεξάρτητη τετρατάξια Μουσική Σχολή. Σήμερα, λειτουργεί ως σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και βρίσκεται υπό την πνευματική προστασία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, για αυτό και συχνά ονομάζεται τιμητικά και «Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή».
Όπως όλα τα μειονοτικά σχολεία στην Τουρκία, υπάγεται στην Ομογένεια, έχει το καθεστώς ιδιωτικού και μειονοτικού σχολείου και ελέγχεται από το Υπουργείο Παιδείας της Τουρκίας. Αποτελεί δηλαδή, αυτοδιοίκητο Βακούφι και διοικείται από τη Σχολική Εφορεία, η οποία λογοδοτεί προς τη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων. Τα μαθήματα διδάσκονται στα Ελληνικά και στα Τουρκικά, ενώ αυτή τη στιγμή αναφέρεται ότι φοιτούν μονάχα 55 μαθητές. Δυστυχώς, αυτό φανερώνει την εξής πικρή αλήθεια για τον Ελληνισμό: όλα τα εκπαιδευτήρια της Κωνσταντινούπολης, που είναι ο πυρήνας του ελληνικού στοιχείου και θα έπρεπε να προστατεύονται, οδεύουν προς τον αφανισμό.
Υπολογισμοί δείχνουν, πως τα τρία σημαντικότερα ελληνικά εκπαιδευτήρια της Κωνσταντινούπολης, η Μεγάλη του Γένους Σχολή (από το 1454), το Ζάππειο Παρθεναγωγείο (από το 1885) και το Ζωγράφειο Λύκειο (από το 1893), μόλις και μετά βίας συγκεντρώνουν συνολικά τους 200 μαθητές. Κατάσταση δραματική για τη χώρα μας, που δείχνει αδύναμη να προστατεύσει το ελληνική ομογένεια. Σε αυτό το σημείο, το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, μπορεί να επέμβει, συμβάλλοντας στην διατήρηση και την ενίσχυση της Μεγάλης του Γένους Σχολής ως ιδιωτικού Πανεπιστημίου, ανοίγοντας το δρόμο και για θετικές εξελίξεις, σχετικά με τη Σχολή της Χάλκης. Ταυτόχρονα όμως, αν πετύχει ως προς τις διεκδικήσεις του, θα καταφέρει να ισχυροποιήσει τη θέση της Ελλάδος, έναντι της Τουρκίας σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, κάτι που έχει μέγιστη σημασία.
Άλλωστε, η προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. προϋποθέτει σειρά μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένης της σύστασης ιδιωτικών ανώτατων ιδρυμάτων, πράγμα που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε. Συγκεκριμένα, το Υπουργείο Εξωτερικών πρέπει να πιέσει, ώστε η Σχολή να μετατραπεί σε Ανώτατο Ιδιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα, που θα επανιδρύσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο και θα διευθύνουν οι διδάσκοντες σε αυτό, και όχι το τούρκικο Υπουργείο Παιδείας, που σαφώς επιδιώκει μελλοντική υποβάθμιση της Σχολής.
Προς αυτήν την κατεύθυνση μπορούν να συνδράμουν και οι Έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην Κωνσταντινούπολη, είτε προσφέροντας οικονομική υποστήριξη, είτε βοηθώντας στην οργάνωση και την διοίκηση που απαιτεί η λειτουργία ενός ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος. Επίσης, εφόσον επιτευχθεί η διατήρηση της Σχολής, ανοίγει ο δρόμος και για άλλες παρόμοιες περιπτώσεις ιδρυμάτων, δίνοντας το δικαίωμα να φοιτούν σε αυτά χριστιανοί ορθόδοξοι της Τουρκίας, που δεν είναι Έλληνες, καθώς και Τούρκοι πολίτες, που επιθυμούν να διδαχθούν ελληνικά. Έτσι, θα διασωθούν όλα τα παρεμφερή ιδρύματα της ομογένειας που έχουν απομείνει στην Κωνσταντινούπολη, τα οποία δύνανται να αποτελέσουν Σχολές Πανεπιστημιακού μεγέθους, ώστε να διευρυνθεί και ο ρόλος της Μεγάλης του Γένους Σχολής.
Η Τουρκική πλευρά, εδώ και χρόνια συνηθίζει επανειλημμένα να αμφισβητεί ελληνικά κεκτημένα, πιέζοντας καταστάσεις, μέχρι να πετύχει το στόχο της. Παρερμηνεύοντας τις διεθνείς συνθήκες, πριν χρόνια, δημιούργησε το θέμα των «γκρίζων ζωνών» και προχώρησε σε αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε μία σειρά νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο. Ισχυρίζεται δε, ότι η ελληνική κυριαρχία εκτείνεται μόνο σε εκείνα τα νησιά του Αιγαίου, τα οποία αναφέρονται ονομαστικά στα κείμενα των Συνθηκών και που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα, παρόλο που το διεθνές νομικό πλαίσιο είναι απολύτως σαφές και αδιαμφισβήτητο. Αυτή τη γραμμή πιέσεως και αμφισβητήσεως όμως, πρέπει να ακολουθήσει και η χώρα μας, αν θέλει να βρεθεί λύση στα θέματα που αφορούν τα ελληνικά συμφέροντα.
Με παρόμοιο τρόπο λοιπόν και το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, οφείλει να διεκδικήσει καθεστώς ιδιωτικού Πανεπιστημίου για την Μεγάλη του Γένους Σχολή, απαιτώντας την επιστροφή της διοίκησής του στα χέρια του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ένα αίτημα σαν αυτό, θα βοηθήσει ώστε να προστατευθεί το τόσο σημαντικό αυτό ίδρυμα και θα ενισχύσει τη δύναμη και το γόητρο της Ορθοδοξίας και της ελληνικής Ομογένειας, για αυτό και πρέπει να επιτευχθεί με κάθε κόστος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΩΝ.ΧΟΛΕΒΑΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Α.Π.Θ.
