«Μπορεί να ακούγεται πολυτελές, αλλά δεν το κάνω έχοντας εξασφαλισμένα τα προς το ζην. Ετσι έχω μάθει να λειτουργώ και πολλές φορές αναρωτιέμαι αν είναι λογικό να αντιμετωπίζω με αυτόν τον τρόπο τα επαγγελματικά μου. Να επιλέγω δηλαδή κάτι, μια δουλειά, έναν ρόλο, με κριτήριο το πόσο πολύ το επιθυμώ.Ως τώρα βέβαια δεν μου έχει βγει σε κακό ούτε το έχω μετανιώσει.
Επιπλέον δεν έχω βρεθεί ποτέ χωρίς δουλειά- από τότε που ξεκίνησα, κάθε χρόνο δουλεύω». Η 28χρονη Δανάη Σκιάδη, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Κιμούλη και τελειόφοιτος του τμήματος Θεατρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, βρίσκεται στον καλλιτεχνικό χώρο εδώ και μια επταετία.
«Πρέπει να έχεις ισχυρή την επιθυμία μέσα σου, πιο ισχυρή από τα στραβά που θα βρεθούν μπροστά σου» λέει. «Αν και για τον καθένα διαφέρουν, για μένα ξεκινούν από εμένα την ίδια. Οπως τα ερωτηματικά που θέτεις στον εαυτό σου, η αμφισβήτηση της ίδιας σου της επιλογής ή και η αμφισβήτηση του ίδιου σου του εαυτού. Παράλληλα είναι και τα άλλα, τα τρέχοντα. Οι ακροάσεις για να βρεις δουλειά,αλλά και το να μην πληρωθείς από μια δουλειά» (σ.σ.:
πράγμα που της έχει συμβεί). Από την εμπειρία της σε οντισιόν, πάντως, η Δανάη Σκιάδη λέει ότι «από τη μια είναι δύσκολη ιστορία, ενώ από την άλλη, για μένα τουλάχιστον,λειτουργεί σαν προπόνηση.Σου αποδεικνύει ότι βρίσκεσαι σε ετοιμότηταακόμη και αν δεν τα καταφέρεις, έχεις κερδίσει κάτι, έχεις δοκιμαστεί». Η ίδια άλλωστε έχει περάσει με επιτυχία από τις περισσότερες. Προτιμά άλλωστε να ζει από τη δουλειά της, κάτι που έχει καταφέρει ως τώρα. «Με προβληματίζει πολύ το μέλλον μου μέσα στη δουλειά.Θέλοντας και μη,δεν μπορείς να μη σκεφτείς τι θα γίνει μετά. Τώρα πια το μέλλον προκαλεί πολύ μεγαλύτερη ανησυχία από παλιότερα.Μου φαίνεται τρομακτική όλη αυτή η κατάσταση» ομολογεί.
Και ο ανταγωνισμός; «Δεν λέω ότι δεν υπάρχει, λέω απλώς ότι εγώ δεν τον έχω νιώσει.Ισως γιατί δεν κάνω παρέα με ηθοποιούς και δεν συναναστρέφομαι το σινάφι… Στην πορεία μου άλλωστε έχω λειτουργήσει μεμονωμένα. Είμαι εγώ που εντάσσομαι σε μια ομάδα ανθρώπωνκάθε φορά. Το να δου λεύεις σε ομάδα απαιτεί συλλογικότητα και φαντάζομαι ότι έχει δυσκολίες, μεγάλες δυσκολίες. Προσωπικά όμως δεν μου λείπει κάτι τέτοιο».
Η ίδια άλλωστε, ενώ ήταν ακόμη στη σχολή, έπαιξε στην ταινία του Ντένη Ηλιάδη «Ηardcore». Οσο για το θεατρικό της ντεμπούτο, έγινε στο θέατρο Αλμα με το έργο «Ηonour» πλάι στην Κατερίνα Μαραγκού και συνέχισε στον ίδιο χώρο με τα «Ιερά τέρατα». Εκτοτε μοιράζεται ανάμεσα στη σκηνή, τη μεγάλη και τη μικρή οθόνη. Αν και οι περισσότεροι την έμαθαν… τηλεοπτικώς από το «4» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, η Δανάη Σκιάδη είχε πρωτοπαίξει στο «Μωβ ροζ» της Μιρέλλας Παπαοικονόμου, ενώ ξεχώρισε με τον ρόλο της Σοφούλας στο «Δέκα» του Καραγάτση, σε σκηνοθεσία Πηγής Δημητρακοπούλου.
Η Κονστάνς Βέμπερ δεν ήταν ένας ρόλος που είχε σκεφτεί ποτέ. Ωστόσο οι συντελεστές, η συγκυρία, την «έντυσαν» σύζυγο του Μότσαρτ στον θεατρικό «Αμαντέους», που θα δούμε στη σκηνή του Βρετάνια, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Δημήτρη Λιγνάδη, με τον ίδιο στον ρόλο του Σαλιέρι και τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη ως Μότσαρτ.
«Και σκηνικά και μέσα από το ίδιο το κείμενοη Κονστάνς είναι ένας κανονικός άνθρωποςσε σχέση με τον Μότσαρτ,τον Σαλιέρι και την Αυλή.Εκείνη είναι γήινη,πρακτική,ελαφριά,χωρίς να είναι αφελής.Από τη μεριά της προσθέτει ρεαλισμό στον Μότσαρτ και τον αγαπάει. Οχι ηρωικά, απλά, πολύ απλά, με μια καθημερινή γενναιότητα» . Οσο για τον Μότσαρτ «την αγαπάει, όσο μπορεί».
Η Δανάη Σκιάδη συνδυάζει «λογική κι ευαισθησία» τόσο στη σκέψη όσο και στην όψη της. Προβληματισμένη, όπως όλοι οι νέοι της γενιάς της, νιώθει ότι η εποχή δεν τη βοηθάει- γι΄ αυτό και βοηθάει η ίδια τον εαυτό της. Λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα του «Αμαντέους» ομολογεί ότι έχει τρακ και θυμάται ότι κάποιες παραστάσεις που είχε δει μικρή την οδήγησαν σε αυτόν τον χώρο. Και το ταλέντο; «Ούτε ήξερα ούτε ξέρω τι είναι το ταλέντο στην υποκριτική. Και φυσικάδεν ξέρω αν έχω ταλέντο. Ξέρω όμως ότι κάποια στιγμή κατάλαβα πως, ναι, μπορώ να το κάνω, ναι, μπορεί να έχω μια ικανότητα» καταλήγει, φοβούμενη μήπως φανούν υπερβολικά τα λεγόμενά της.
* «Αμαντέους» του Πίτερ Σάφερ.Θέατρο Βρετάνια,Πανεπιστημίου 10,τηλ.2103221.579. Πρεμιέρα στις 16 Φεβρουαρίου,στις 21.15. Παραστάσεις: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.15,Σάββατο στις 18.00 και Κυριακή στις 19.00. Εισιτήρια: 25,20 ευρώ (16 ευρώ για τους άνω των 60 ετών και τους κάτω των 26 ετών,κάθε Πέμπτη)
