Πού είναι η Ευρώπη

Μπορεί πέντε από τους είκοσι ηγέτες που θα συμμετάσχουν στη Σύνοδο Κορυφής του G20 την προσεχή Πέμπτη στο Λονδίνο να είναι Ευρωπαίοι, εκπροσωπώντας τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ευρωπαϊκή Ενωση, όμως η ισχύ και η θέση της Ευρώπης στη σύναξη των ηγετών των πλουσιότερων κρατών του κόσμου δεν είναι ανάλογη της παρουσίας της. Και τούτο διότι θεωρείται ότι η αντίδραση της ΕΕ στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που έχει αντιμετωπίσει στην 50χρονη ιστορία της χαρακτηρίζεται αδύναμη και αποσπασματική.

Μπορεί πέντε από τους είκοσι ηγέτες που θα συμμετάσχουν στη Σύνοδο Κορυφής του G20 την προσεχή Πέμπτη στο Λονδίνο να είναι Ευρωπαίοι, εκπροσωπώντας τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ευρωπαϊκή Ενωση, όμως η ισχύ και η θέση της Ευρώπης στη σύναξη των ηγετών των πλουσιότερων κρατών του κόσμου δεν είναι ανάλογη της παρουσίας της.

Και τούτο διότι θεωρείται ότι η αντίδραση της ΕΕ στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που έχει αντιμετωπίσει στην 50χρονη ιστορία της χαρακτηρίζεται αδύναμη και αποσπασματική. Ενώ οι ΗΠΑ και η Κίνα, π.χ., έχουν ανακοινώσει τεράστια οικονομικά πακέτα για την αντιμετώπιση της κρίσης, η ΕΕ έχει δώσει ψίχουλα. Υπολογίζεται ότι συνολικά τα πακέτα των Ευρωπαίων αντιστοιχούν μόλις στο 1,5% του ΑΕΠ της ΕΕ, τη στιγμή που η αντίστοιχη αμερικανική ενίσχυση αναλογεί στο 12% του ΑΕΠ των ΗΠΑ.

Αν και στην πράξη οι Ευρωπαίοι υστερούν, στις διαβουλεύσεις θεωρούνται πρώτοι, καθώς διαπραγματεύονται σκληρά στα ευρωπαϊκά όργανα για το ποιος θα πάρει τα περισσότερα από τις πενιχρές κοινοτικές ενισχύσεις. Η κρίση αποδεικνύει ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη αποτελεί κενό γράμμα. Οι αναπτυσσόμενες ανατολικοευρωπαϊκές οικονομίες έχουν αφεθεί στην τύχη τους, παρά τις επενδύσεις που έχουν κάνει στις χώρες αυτές ευρωπαϊκές εταιρείες.

Η Ευρώπη σήμερα εμφανίζεται με μικρότερη συνοχή απ΄ ό,τι πριν από από δέκα χρόνια. Η δεκαετία ξεκίνησε με το φιλόδοξο σχέδιο του Ευρωπαϊκού Συντάγματος και κλείνει με μια προσπάθεια να διασωθεί η Συνθήκη της Λισαβόνας.

Για την κατάσταση αυτή κάθε μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα έχει τις ευθύνες της, όπως και η ηγεσία των Βρυξελλών. Το «όχι» της Γαλλίας σκότωσε τις προσπάθειες για το Σύνταγμα, ενώ η Βρετανία για ακόμη μία φορά προτίμησε να είναι το δεύτερο βιολί μετά τις ΗΠΑ και όχι πρωταγωνίστρια δύναμη στην Ευρώπη. Και η Γερμανία σήμερα έχει απομακρυνθεί από την παραδοσιακή της θέση που την ήθελε αφοσιωμένη στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η Ανγκελα Μέρκελ, έχοντας μια εκλογική αναμέτρηση τον Σεπτέμβριο, συντάσσεται με τις φωνές που δεν θέλουν να πληρώσουν οι Γερμανοί τον λογαριασμό για την υπόλοιπη Ευρώπη. Υπό τις παρούσες συνθήκες δεν είναι εύκολο για την κυρία Μέρκελ να θυσιάσει θέσεις εργασίας ή να μη δώσει αυξήσεις στους Γερμανούς, προκειμένου να στηρίξει την ιδέα της ισχυρής ενοποιημένης Ευρώπης.

Υπό το πρίσμα αυτό οι ΗΠΑ και η Κίνα δεν αντιμετωπίζουν την Ευρώπη ως ενιαία οντότητα. Και έτσι στο G20, το οποίο φαίνεται ότι κερδίζει αποδοχή ως ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για μια παγκόσμια δράση για την «ανάνηψη» της διεθνούς οικονομίας, οι παρασκηνιακές συμμαχίες και συνεργασίες μεταξύ των ισχυρών φαίνεται να αφήνουν απ΄ έξω την Ευρώπη. Ηδη έχουν αρχίσει και βλέπουν το φως της δημοσιότητας κινήσεις και προβληματισμοί για τη δημιουργία ενός G2 μέσα στο G20, όπου G2 σημαίνει ΗΠΑ και Κίνα, παρά το γεγονός ότι η ΕΕ διαθέτει μεγαλύτερη οικονομία από την Κίνα, ισοδύναμου μεγέθους με αυτή των ΗΠΑ. Η Ευρώπη, όμως, είναι απούσα και ενώ μέχρι πρότινος το ευρώ αναφερόταν ως εναλλακτικό αποθεματικό νόμισμα, τώρα οι Κινέζοι εμφανίζονται με τη δική τους πρόταση. Αν η Ευρώπη δεν αναλάβει τον ρόλο τώρα που υπάρχει διαθέσιμος χώρος, ίσως αργότερα να είναι αργά.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk