Τα Μεσόγεια, ένας από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου της Αττικής, από αγροτική περιοχή που ήταν μέχρι πρότινος μετατρέπονται σε άναρχη μεγαλούπολη, ενώ οι αρμόδιοι επί 14 χρόνια μελετούν και αναζητούν τον βέλτιστο τρόπο ανάπτυξής τους! Εν τω μεταξύ η περιοχή των Μεσογείων χτίζεται συστηματικά. Αυθαιρεσίες, παρεκκλίσεις και επεκτάσεις των σχεδίων πόλεως αποτελούν πρακτική των τελευταίων ετών που εφαρμόζεται εν όψει της λειτουργίας του νέου διεθνούς αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» στα Σπάτα καθώς οι οικιστικές πιέσεις εμφανίζονται εκρηκτικές.
Εφέτος συμπληρώνονται 14 χρόνια από την εποχή που άρχισε να μελετάται ο καθορισμός χρήσεων γης στην Ανατολική Αττική, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής των Μεσογείων. Ηταν το 1987 που το ΥΠΕΧΩΔΕ ξεκίνησε τη μελέτη και την ολοκλήρωσε τον Δεκέμβριο του 1989. Ποτέ όμως δεν μετουσιώθηκε σε ΠΔ. Μια δεύτερη μελέτη ξεκίνησε το 1991, ολοκληρώθηκε το 1993 και στάλθηκε στους ΟΤΑ. Και αυτή ατύχησε. Τον Ιούνιο του 1995 το ΥΠΕΧΩΔΕ ανέθεσε στο Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου την εκπόνηση ερευνητικού προγράμματος για την οικονομική ανάπτυξη και τον χωροταξικό σχεδιασμό της πεδιάδας των Μεσογείων (1995-2020) και για χωρικές ρυθμίσεις της περιοχής του αεροδρομίου. Η μελέτη υπό τον καθηγητή κ. Παύλο Λουκάκη ολοκληρώθηκε και το τελευταίο μέρος της παραδόθηκε τον Ιούλιο του 1998.
Από τότε ως σήμερα συντάχθηκαν τρία ΠΔ για την περιοχή Μεσογείων τα οποία πήγαν και ήλθαν μεταξύ Οργανισμού Αθήνας και Νομαρχιακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, χωρίς να έχει διαμορφωθεί ως τώρα το τελικό κείμενο του αναγκαίου προεδρικού διατάγματος ώστε να υλοποιηθούν οι προθέσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής. Τα σχέδια των ΠΔ είχαν σημαντικές αποκλίσεις από τις προτάσεις της ολοκληρωμένης μελέτης του κ. Λουκάκη καθώς οι τοπικοί άρχοντες, προφανώς δεχόμενοι πιέσεις από τους δημότες τους, επεδίωξαν και επέτυχαν αύξηση της οικιστικής ζώνης και συνεχείς επεκτάσεις του σχεδίου πόλεως, χωρίς ωστόσο να προβλεφθούν και τα αναγκαία έργα υποδομής. Χαρακτηριστικό είναι ότι λείπει το αποχετευτικό δίκτυο ενώ ο ποταμός Ερασίνος δέχεται όλα τα όμβρια. Ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας παρουσιάζει συστηματική υποβάθμιση που οφείλεται στις γεωργικές δραστηριότητες, στη διείσδυση θαλάσσιου νερού και στην έλλειψη δικτύων αποχέτευσης.
Στο διάστημα των τελευταίων 30-40 ετών η αυθαίρετη δόμηση απετέλεσε το κυρίαρχο στοιχείο της οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής των Μεσογείων. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 οι περιοχές γύρω από τους παλαιούς οικισμούς και εκτεταμένες περιοχές της παραθαλάσσιας ζώνης εντάχθηκαν στο σχέδιο πόλεως.
Τα τελευταία 10 χρόνια περισσότερο από το 30% της παλαιάς εκτός σχεδίου περιοχής έχει ενταχθεί σε Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΓΠΣ) και αναπτυξιακές ζώνες, ενώ επεκτάσεις σχεδίου πόλεως έγιναν στους δήμους Σπάτων, Παιανίας και Μαρκοπούλου. Ωστόσο η τουριστική υποδομή παραμένει υποτυπώδης.
Ημέρα με την ημέρα διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση στα Μεσόγεια με πολυκατοικίες στη θέση των παλαιών αγροικιών και συχνά με αυθαιρεσίες, ενώ οι κάτοικοι των Σπάτων, της Αρτέμιδος, του Πικερμίου και της Ραφήνας διαμαρτύρονται για τη μείωση των συντελεστών δόμησης και τη δέσμευση των περιουσιών τους, όπως υποστηρίζουν.
