Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Ας είμαστε αντικειμενικοί κι ας παραμερίσουμε την όποια εκτίμηση μπορεί να έχει ο καθένας μας για τον Καπετάν Καραμήτρο. Οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι ο άνθρωπος επιδεικνύει φοβερή επιδεξιότητα ως χειριστής ταψιού σε λούνα παρκ! Εχει ανεβάσει ολόκληρη την Αριστερά (πλην ΚΚΕ) στο ταψί, αυτός κάθεται πίσω από την κονσόλα με τους μοχλούς και τα κουμπάκια και τους χορεύει κανονικά. Και όπως φεύγουν τα κέρματα από τις τσέπες των φουκαράδων που ταρακουνιούνται στο ταψί, έτσι φεύγουν κι από αυτούς οι ψηφοφόροι και τους μαζεύει ο Καραμήτρος στο μαντρί του.
Είναι φυσικό, αφού κανείς δεν εκτιμά και πολύ περισσότερο δεν εμπιστεύεται πολιτικούς που αυτοκαταργούνται με τόση επιπολαιότητα και εκλιπαρούν μια θεσούλα σε ένα νέο κόμμα με καλύτερες προοπτικές. Είναι φανερό ότι για όλους αυτούς προέχει η προσωπική επιβίωση. Καίγονται να διατηρήσουν το επάγγελμα του αριστερού. Από εκεί και πέρα, τι είδους αριστεροί; Ε, αυτό θα το βρουν στην πορεία! Θα τους το πει κάποια στιγμή ο Καπετάνιος, φαντάζομαι, οπότε εκείνοι θα το μάθουν απ’ έξω και θα το απαγγέλλουν. Να μη μας κάνει εντύπωση λοιπόν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε στο 1,5%, η ΝΑΡ δεν ξεπερνά το 0,5%, ενώ και το ΠαΣοΚ ακόμη καταγράφει απώλειες προς την πλευρά της ΕΛΑΣ (χάνει τα πενιχρά κέρδη της συριζοποίησης).
Δεξιότητα πρέπει να του αναγνωρίσουμε, επίσης, στον τρόπο με τον οποίο καταφέρνει να κερδίζει (ποσοστά στις δημοσκοπήσεις) από την ασάφεια. Γιατί δεν είναι ακριβώς κόμμα η ΕΛΑΣ· ένα νεφέλωμα της πολιτικής είναι, ακαθόριστου σχήματος, χωρίς συγκεκριμένες θέσεις. Η ιδρυτική διακήρυξη, λ.χ., είναι καταγραφή προθέσεων, που όλες μαζί συνθέτουν την εικόνα ενός «καλύτερου κόσμου», δηλαδή φοιτητικού επιπέδου αερολογίες, που εξάπτουν συναισθήματα ενώ αποκοιμίζουν το μυαλό.
Οι εκπρόσωποι στα ΜΜΕ, λυπάμαι, αλλά είναι πρόσωπα στα όρια του αστείου. Αραδιάζουν ό,τι τους κατέβει και όπως τους κατέβει. Δεν είναι βέβαια χωρίς σκοπιμότητα αυτό το αλαλούμ, καλλιεργεί ένα κλίμα πλατείας του 2015, στο οποίο ο κάθε αγανακτισμένος προβάλλει τον δικό του καημό. Αυτό, λοιπόν, είναι επίσης επιτυχία του Καπετάνιου. Με ένα κατεβατό αρλούμπες αμφιθεάτρου και πέντε νέες φάτσες κατάφερε να προβάλλει ως αξιωματική αντιπολίτευση.
ΔΩΣΑΜΕ, ΔΩΣΑΜΕ!
Εκτός από την πολύτιμη πείρα του στην πολιτική, ο Κώστας Σκανδαλίδης έχει και μια λαϊκή ευθύτητα στον λόγο του, την οποία πάντοτε παρατάσσει μεταξύ σοβαρού και αστείου. Τον άκουσα, λ.χ., σε συνέντευξή του με τον Παύλο Τσίμα να αποκρούει το γνωστό σενάριο περί μετεκλογικής συνεργασίας με τη ΝΔ λέγοντας: «Μια φορά σώσαμε την Ελλάδα, αρκετά! Δεν χρειάζεται και δεύτερη». Ηταν η παραλλαγή του περίφημου «δώσαμε, δώσαμε», που λέγαμε κάποτε στους εράνους της Εκκλησίας, που ευτυχώς έχουν καταργηθεί. Είναι φυσικό, πάντως, να είναι άλλα εκείνα που προέχουν τώρα για το ΠαΣοΚ. Επείγει πρώτα από όλα ο πολιτικός επαναπροσδιορισμός του κόμματος, τώρα που εξαερώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠαΣοΚ δεν έχει πια πρότυπο να ακολουθεί.
Παρατηρήστε μάλιστα πώς υποστηρίζει αυτόν τον ρόλο, που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα (ο Καπετάνιος είναι, ως γνωστόν, εξωκοινοβουλευτικός και δεν δέχεται βουλευτές στο κόμμα), αλλά τον έχει φτιάξει μόνος του με εντυπώσεις. Συγκεκριμένα, επισκέπτεται την πρέσβειρα των ΗΠΑ, ενώ οι θέσεις του στα διεθνή απηχούν εκείνες των φίλων της Ρωσίας – η θεωρία του πολυπολικού κόσμου είναι προελεύσεως Κρεμλίνου.
Επίσης η δήλωση, που ο ίδιος έδωσε αργότερα στη δημοσιότητα, διαπνέεται από καχυποψία και επιφυλακτικότητα προς τις ΗΠΑ. Επιδίωξε τη συνάντηση, παρ’ όλα αυτά, για να χωθεί και αυτός στην εικόνα των επαφών της Κίμπερλι με την πολιτική πανίδα του τόπου. Και μην αμφιβάλλετε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να της είπε αυτά που αργότερα έδωσε γραπτώς στη δημοσιότητα. Σίγουρα θα ήταν αβρός και κολακευτικός στο έπακρο. Αλλωστε, δεν θα χαράμιζε λόγω πολιτικής μια τέτοια σπουδαία ευκαιρία για πρακτική άσκηση στα αγγλικά του.
Η επιτυχία αυτή όμως έχει συγκεκριμένα όρια. Δεν γλιτώνει την ώρα εκείνη τη δύσκολη που δεν θα αρκούν τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και θα πρέπει να μιλά συγκεκριμένα για πολιτικές. Και η ώρα αυτή «κοντοζυγώνει», όπως θα έλεγε ο ίδιος, γιατί από τον Σεπτέμβριο το παιχνίδι θα σοβαρέψει. Δεδομένου του παρελθόντος του, λαμβανομένου επίσης υπόψη ότι παραμένει ο ίδιος στα μυαλά και τον χαρακτήρα, πολύ δύσκολα τον φαντάζομαι να ξεπερνά το ποσοστό στο οποίο άφησε τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την ήττα του 2023.
Τι θα έχει αλλάξει από την κατάσταση που εγκατέλειψε, αν εξελιχθούν έτσι τα πράγματα; Θα έχει τον δικό του, όλο δικό του ΣΥΡΙΖΑ! Λίγο το βρίσκετε; Ο άνθρωπος πέρασε, μπορεί να περνάει ακόμη, μια κρίση μέσης ηλικίας, ήθελε το εντελώς δικό του μαγαζί μετά από τόσα χρόνια με απαιτητικούς και γκρινιάρηδες συνεταίρους. Τόσο απλό είναι. Στο λεγόμενο επιχειρείν εντάσσεται και ο Καραμήτρος, αλλά δραστηριοποιείται στην κατηγορία της πολιτικής.
