O ρόλος του εντερικού μικροβιώματος είναι σήμερα αντικείμενο εντατικής έρευνας, και κάποιες θεραπείες που βασίζονται σε κόπρανα από υγιείς εθελοντές ήδη δοκιμάζονται για ορισμένες γαστρεντερικές παθήσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, οι θεραπείες με κόπρανα πηγαίνουν πίσω χιλιάδες χρόνια.

Χημική ανάλυση των υπολειμμάτων που βρέθηκαν σε αρχαίο αγγείο (εικόνα) επιβεβαιώνει ότι τα φάρμακα που περιείχαν κόπρανα ήταν η τελευταία λέξη της Ιατρικής στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Τα ευρήματα, αναφέρουν αρχαιολόγοι στην Τουρκία, παραπέμπουν στις συνταγές του Γαληνού της Περγάμου, ο οποίος είχε αναφερθεί στις θεραπευτικές ιδιότητες των ανθρώπινων κοπράνων.

30%-50% του ξηρού βάρους των ανθρώπινων κοπράνων είναι μικρόβια του εντέρου

Η μελέτη που δημοσιεύεται στο «Journal of Archaeological Science: Reports» αφορά ένα σφραγισμένο γυάλινο βαλσαμάριο (μικρό αγγείο για αρώματα, έλαια ή φάρμακα) που βρέθηκε σε τάφο της αρχαίας Περγάμου και χρονολογείται τον 2ο μ.Χ. αιώνα.

Η ανάλυση με τις τεχνικές της αέριας χρωματογραφίας και της φασματοσκοπίας μάζας αποκάλυψε ότι το οργανικό υπόλειμμα περιείχε κοπροστανόλη και 24-αιθυλoκοπροστανόλη, δύο ουσίες που παράγονται στο έντερο από τον μεταβολισμό της χοληστερόλης. Αν και η προέλευση των κοπράνων παραμένει ασαφής, η αναλογία των δύο ουσιών παραπέμπει σε άνθρωπο.

Εκτός όμως από κόπρανα, το παρασκεύασμα βρέθηκε να περιέχει επίσης καρβακρόλη, αρωματική ουσία που υπάρχει στο θυμάρι, πιθανώς για να καλύπτει την άσχημη μυρωδιά. «Αναγνωρίσαμε αμέσως ότι επρόκειτο για φαρμακευτικό σκεύασμα που χρησιμοποιούσε ο διάσημος ρωμαίος ιατρός Γαληνός» είπαν οι τούρκοι ερευνητές σε ανακοίνωσή τους. «Η μελέτη αυτή παρέχει τις πρώτες άμεσες χημικές ενδείξεις για τη φαρμακευτική χρήση κοπρανώδους υλικού στην ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα» γράφει στη μελέτη η ερευνητική ομάδα.

Ο Γαληνός, χάρη στον οποίο η Πέργαμος αναδείχθηκε σε σημαντικό κέντρο της ρωμαϊκής Ιατρικής τον 2ο και 3ο αιώνα, είχε μεταξύ άλλων αναφερθεί στη θεραπευτική αξία των κοπράνων ενός παιδιού που είχε φάει όσπρια, ψωμί και κρασί.

Η μελέτη της επίδρασης των μικροβίων του εντέρου συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Πλέον, όμως, η χορήγηση θεραπειών με κόπρανα γίνεται με χάπι ή με απευθείας μεταμόσχευση στο έντερο.