Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ

Ο αείμνηστος Φοίβος Ιωαννίδης είχε φυλακιστεί επί δικτατορίας. Όπως συμβαίνει συχνά με τους πολιτικούς κρατούμενους, αλλά και λόγω του δικού του εξαιρετικού χαρακτήρα, απολάμβανε του σεβασμού των ποινικών «συναδέλφων» του, τους οποίους μάλιστα και βοηθούσε, αφιλοκερδώς φυσικά, στις υποθέσεις τους, γιατί ήταν και πολύ καλός δικηγόρος. Ένας από αυτούς λοιπόν, θέλοντας να χρησιμοποιήσει πιο «επίσημη» γλώσσα και να δείξει τον σεβασμό του, τον είχε ρωτήσει κάποια φορά «Τι λέτε κι εσείς, που είστε και “νομικό πρόσωπο”;»

Η ίδια διασκεδαστική έκφραση μου ήρθε στο νου ακούγοντας αυτές τις μέρες τον επίσης πολύ καλό δικηγόρο Παύλο Μαρινάκη, που πάντοτε επικαλείται τη «νομική ιδιότητά» του. Αρχικά, για να σβήσει μια από τις (αρκετές) φωτιές που τους άναψε ο πάντοτε σοβαρός βουλευτής Γιώργος Βλάχος για το θέμα της συνεργασίας με τον κυοφορούμενο κόμμα Σαμαρά και τον βέβαιο όρο που θα θέσει σε τέτοια περίπτωση ο πρώην πρωθυπουργός, δηλαδή να γίνει πρώην πρωθυπουργός και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δήλωσε ότι «Πρωθυπουργούς εκλέγουν οι πολίτες και όχι όσοι επεξεργάζονται σενάρια.»

Όμως, κατά το Σύνταγμα της χώρας μας, πρωθυπουργούς εκλέγει η Βουλή. Οι πολίτες εκλέγουν βουλευτές και αυτοί πρέπει να σχηματίσουν μια πλειοψηφία που θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στον υποψήφιο πρωθυπουργό και στην κυβέρνησή του. Οπότε μάλλον η τοποθέτηση του Βλάχου είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και την αντιπροσωπευτική μας κοινοβουλευτική Δημοκρατία και όχι η ατάκα του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Χθες πάλι, μετά την εισαγγελική πρόταση για το πρώην δεξί χέρι του πρωθυπουργού, το νυν δήλωσε: «Η θεωρία του μπαζώματος με σκοπό τη συγκάλυψη έχει καταρρεύσει, η δήλωση Φλωρίδη (άλλο επιφανές “νομικό πρόσωπο”) ισχύει στο ακέραιο». Όμως, η εισαγγελική πρόταση λέει, μεταξύ άλλων: «Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης […] αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο (διά της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα) που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος…». Μόνο «κατάρρευση» της θεωρίας του μπαζώματος με σκοπό τη συγκάλυψη δεν το λες αυτό. Πλήρη επιβεβαίωση το λες.

Αντιλαμβάνεστε ότι μετά από τις τοποθετήσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου για δύο τόσο σοβαρά νομικά θέματα μέσα σε δυο μέρες, αυθόρμητα μου έρχεται να τον ρωτήσω «Πώς τα λέτε αυτά, εσείς που είστε και “νομικό πρόσωπο”;

***

Καλά νέα ψάχνουν με αγωνία να προβάλουν στο Μέγαρο Μαξίμου καθώς ο δρόμος έως τις εκλογές είναι μακρύς, πιο μακρύς ακόμα βέβαια είναι ο αγώνας για την αυτοδυναμία. Η ενίσχυση της άμυνας, που επικυρώθηκε με την απόφαση του ΚΥΣΕΑ για την Ασπίδα του Αχιλλέα, είναι πράγματι ένα καλό νέο και μάλιστα σε έναν τομέα που η κυβέρνηση πονάει, καθώς συνεχίζει να χάνει εκ δεξιών ενώ άγνωστο παραμένει ακόμα το πιθανό μέγεθος της ζημιάς ενός κόμματος Σαμαρά.

Η αλήθεια, βεβαίως, είναι ότι με την εκτενή παρουσίαση, η οποία ακολούθησε του ΚΥΣΕΑ, ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας πήρε πάνω του μεγάλο μερίδιο της δημοσιότητας, αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς καθώς είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος. Όπως μου έλεγε συνομιλητής μου που κινείται εντός κι εκτός Μαξίμου «τώρα δεν έχουν σημασία τα επιμέρους, τώρα έχει σημασία να μαζεύουν όλοι πόντους κι όταν έρθει ή ώρα του λογαριασμού (βλ. εκλογές) θα τα βρούμε». Δεν έχει και πολύ άδικο, στη Νέα Δημοκρατία κάποιες φορές φαίνεται να μην καταλαβαίνουν ότι όλοι μαζί θα πάνε ή στα ψηλά ή στα χαμηλά.

***

Αμερικανικό εμπάργκο για τα F-35 στην Τουρκία

Για να επιστρέψω στις καλές ειδήσεις. Προ ημερών υπήρξε επιστολή του State Department προς το Κογκρέσο (κατόπιν ερωτήματος βουλευτή των Δημοκρατικών) όσον αφορά την προοπτική επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35. Τι λέει το αμερικανικό ΥΠΕΞ; Ότι η Τουρκία δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να πάρει τα μαχητικά πέμπτης γενιάς, με την απάντηση όπως καταλαβαίνεται να «παίζει» από χθες το πρωί ψηλά στα ελληνικά Μέσα.

Μόνο που η εν λόγω είδηση δεν είναι ακριβώς είδηση. Τι εννοώ; Θα ήταν είδηση αν για παράδειγμα η Τουρκία είχε απενεργοποιήσει τους S-400. Από τη στιγμή που καμία απ’ τις αιτίες σύμφωνα με τις οποίες η Άγκυρα έχει τεθεί υπό το καθεστώς των κυρώσεων CAATSA δεν έχει απαλειφθεί πώς θα ήταν δυνατόν να αλλάξει θέση το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Είπαμε, όμως, το Μέγαρο Μαξίμου ψάχνει για θετικές ειδήσεις.

Εγώ, απλώς, θα σας επαναλάμβανα αυτό που ίσως διαβάσατε στην κυριακάτικη έκδοση του «Βήματος». Ότι δηλαδή η Αθήνα δεν θα αναλωθεί στην προσπάθεια επιβολής όρων χρήσης στα F-35, αλλά κοιτάει με ποιον τρόπο θα διογκώσει την αντίδραση εντός των νομοθετικών σωμάτων έναντι της πώλησης των F-35. Και το ερώτημα του δημοκρατικού βουλευτή προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ θα μπορούσε να ιδωθεί- με λίγη φαντασία- απ’ αυτήν την οπτική γωνία.

***

H πτώση του διεθνούς προφίλ του Μητσοτάκη

Τον τελευταίο καιρό, κατά γενική ομολογία και παρότι δεν αρέσει στο Μέγαρο Μαξίμου, το διεθνές προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι κάπως πεσμένο. Οι διμερείς επαφές είναι όλο και λιγότερες ενώ φαίνεται πως όσον αφορά το γνωστό τρίγωνο Αθήνας- Άγκυρας- Ουάσιγκτον η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να κεφαλαιοποιήσει αποτελεσματικά τη δραστηριοποίηση της χώρας ως παρόχου ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή εν μέσω της πολεμικής σύρραξης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ έναντι του Ιράν.

Διότι η Ελλάδα ήταν αυτή που κινητοποίησε δυνάμεις προκειμένου να προστατευθεί το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ελληνικοί ήταν και οι Patriot που εις διπλούν απέτρεψαν ιρανικά χτυπήματα κατά της Σαουδικής Αραβία, η Τουρκία λαμβάνει όμως τα εύσημα των Αμερικανών για το ρόλο που διαδραματίζει ως «πάτημα» μεταξύ Δύσης και Ανατολής.

***

Ο Μητσοτάκης, εκπρόσωπος της Πορτογαλίας

Για να επανέλθω, όμως, στα διμερή και τη σημασία τους, όπως θα είδατε τελικά ο πρωθυπουργός κατάφερε να συναντηθεί με τον πορτογάλο ομόλογό του. Και λέω κατάφερε διότι όπως έμαθα τον «κυνηγούσε» καιρό. Αφενός διότι ανήκουν στην ίδια ευρωπαϊκή οικογένεια του Λαϊκού Κόμματος, αφετέρου διότι ο Μοντενέγκρο έχει πάνω- κάτω τις ίδιες απόψεις με τον Μητσοτάκη στο θέμα της «εισαγόμενης ακρίβειας», της ανάγκης κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού αλλά και του υπέρτατου στόχου καταπολέμησης των «λαϊκιστών».

Κι αυτά είναι θέματα που το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να ακούγονται διεθνώς σε κάθε ευκαιρία. Όμως ο πορτογάλος πρωθυπουργός αντιμετωπίζει δυσκολίες στο εσωτερικό. Ηγείται μιας κυβέρνησης μειοψηφίας, ενώ ταλανίζεται την τελευταία περίοδο με αλλεπάλληλα σκάνδαλα. Όπως μου έλεγε παλιός φίλος που πλέον ζει στη Λισαβόνα, πριν από λίγο καιρό καταγράφηκαν κρούσματα παρέμβασης στην ηλεκτρονική πλατφόρμα των εξετάσεων εισαγωγής στα πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα το σύστημα να θεωρηθεί διάτρητο και η κυβέρνηση να έρθει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.

Δεν θέλω να φαντάζομαι, υποθέτω ούτε κι εσείς, τι θα γινόταν αν συνέβαινε κάτι τέτοιο και στην Ελλάδα. Να σας πω πάντως κλείνοντας ότι Μητσοτάκης και Μοντενέγκρο είναι τόσο κοντά που ο πρωθυπουργός εκπροσώπησε την Πορτογαλία σε δύο Ευρωπαϊκά Συμβούλια. Τόσο μεγάλους μπελάδες έχουν στη Λισαβόνα που κάνουν skip ακόμα και τις Συνόδους Κορυφής.

***

Πόσους χωράει η αγκαλιά του ΠαΣοΚ;

Η αγκαλιά του ΠαΣοΚ φαίνεται ότι χωράει κι άλλους. Θέμα ημερών είναι η ανακοίνωση για την προσθήκη νέων μελών στην κοινοβουλευτική ομάδα από τη δεξαμενή των ανεξαρτήτων με τα σενάρια να θέλουν την ένταξη τόσο του Ευάγγελου Αποστολάκη καθώς και του Μιχάλη Χουρδάκη. Πάντως, το τι θα γίνει με το φλερτ της Θεοδώρας Τζάκρη δεν είναι ακόμα γνωστό, αλλά η ίδια ευθυγραμμίστηκε με τη θέση του ΠαΣοΚ για την Συνταγματική αναθεώρηση, λέγοντας ότι θα δηλώσει «παρών» στα άρθρα που προτείνει η Νέα Δημοκρατία.

***

Η χαμένη ευκαιρία της Καρυστιανού

Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, με φόντο το πολιτικό σκηνικό που έχει στηθεί με τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, πολιτικός αντίπαλος της Μαρίας Καρυστιανού, σε μια δόση απρόσμενης ειλικρίνειας, μου έλεγε: «Περίμενα κάτι παραπάνω από τη Μαρία στη συζήτηση για το Σύνταγμα». «Τι εννοείς;», τον ρώτησα. «Κουραστήκαμε να ακούμε μόνο για το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών», μου απάντησε.

«Τι θα μπορούσε να κάνει;», επέμεινα. «Θα έπρεπε να βγει μπροστά σε κοινωνικά ζητήματα με πιο δημιουργικές προτάσεις. Άφησε μια ευκαιρία, σ’ ένα προνομιακό πεδίο για την ίδια, να πάει χαμένη. Να μιλήσει για το Σύνταγμα με έναν πιο γήινο τρόπο, να εξηγήσει πώς ένα κείμενο μπορεί να αλλάξει τις ζωές των πολιτών.

Όπως, για παράδειγμα, με τη συνταγματική κατοχύρωση του όρου γυναικοκτονία, που με τις τοποθετήσεις της μάλλον την έκαψε», μου εξήγησε, για να καταλήξει: «Θα μου πεις, υπάρχει πάντα και η αναθεωρητική Βουλή, πράγμα που προϋποθέτει όμως ότι θα διατηρεί πολιτικό κεφάλαιο για να ακουστεί. Είναι, άραγε, τόσο σίγουρη ότι θα έχει κι άλλη ευκαιρία;». Ενδιαφέρουσα οπτική, αν μη τι άλλο.