Ως επιτομή της γλοιώδους συμπεριφοράς χαρακτηρίστηκε η πρωτοβουλία της Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ηγέτιδος της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, να προσφέρει το βραβείο Νομπέλ Ειρήνης που της απονεμήθηκε το 2025 στον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Η νορβηγική επιτροπή των Νομπέλ Ειρήνης ανακοίνωσε ότι το βραβείο δεν μεταβιβάζεται, οι Νορβηγοί εξανέστησαν. Δεν είναι οι μόνοι.

Ομολογία υποταγής και υποτέλειας στον Τραμπ θεωρήθηκε από πολλούς η πράξη της Ματσάδο, την οποία ο αμερικανός πρόεδρος μετά την απαγωγή και τη σύλληψη του δικτάτορα της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, στις 3 Ιανουαρίου, είχε χαρακτηρίσει «πολύ καλή γυναίκα, που όμως δεν έχει στήριξη στη χώρα της». Αντ’ αυτής ο Τραμπ, ο οποίος δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα διοικήσουν στο εξής τη Βενεζουέλα, προτίμησε να διορίσει μεταβατική πρόεδρο της χώρας την αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκες, υπ’ αριθμόν 2 του καθεστώτος Μαδούρο.

Η Ντέλσι Ροντρίγκες απεδέχθη την αμερικανική πρόταση. Αν μπορούσε, ας έκανε και αλλιώς, κινδύνευε να κάνει παρέα στον Μαδούρο και τη σύζυγό του, στη φυλακή στη Νέα Υόρκη. Η Ντέλσι Ροντρίγκες όμως είναι περήφανος άνθρωπος. Aσχέτως που συνεργάζεται απολύτως με τους Αμερικανούς για να σώσει το τομάρι της και τους μαδουρικούς που τη στηρίζουν: παραμένει μια περήφανη στρατιώτης της μπολιβαριανής επανάστασης που άρχισε ο Τσάβες, τη συνέχισε ο Μαδούρο και η μοίρα το έφερε να την ολοκληρώσει εκείνη. Λόγω υπερηφάνειας λοιπόν η Ντέλσι βροντοφώναξε στη βουλή ότι αν η ίδια πρόκειται να επισκεφθεί τις ΗΠΑ ως πρόεδρος της Βενεζουέλας, «θα το κάνει με το κεφάλι ψηλά και όχι έρποντας» – όπως προφανώς το έκανε η Μαρία Κορίνα Ματσάδο.

Από τη μια, έχουμε μια πολιτικό της οποίας το κόμμα κέρδισε τις εκλογές το 2024, εκλογικό αποτέλεσμα που το καθεστώς Μαδούρο δεν αναγνώρισε και την ανάγκασε, υπό την απειλή διώξεων, να κρύβεται για έναν χρόνο, μέχρι που διέφυγε στη Νορβηγία τον περασμένο Δεκέμβριο.

Από την άλλη, έχουμε μια απαράτσικ του καθεστώτος Μαδούρο, η οποία προσπαθεί να περισώσει ό,τι μπορεί, χωρίς να προκαλέσει τις ΗΠΑ, ενδεχομένως μέχρις ότου καταφέρει να εξασφαλίσει το υπόλοιπο του βίου της με άνεση σε κάποια φιλική χώρα – υποψιάζομαι ότι η «φίλη Κούβα» δεν μπορεί, στο χάλι στο οποίο βρίσκεται, να της το εγγυηθεί.  Μεταξύ των δύο κυριών, η μια είναι αυτό που λέμε τζάμπα μάγκας – ή ακριβέστερα τζάμπα μάγκισσα. Στην κρίση σας ποια εκ των δύο.