Δυσανάλογες για το μέγεθος της χώρας διαστάσεις έχουν λάβει οι αντιδράσεις για τις σημερινές κρίσιμες εκλογές στην Ουγγαρία, όπου θα κριθεί αν θα παραμείνει στην εξουσία ο περιώνυμος ακροδεξιός Βίκτορ Ορμπαν μετά από 16 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο πόστο αυτό. Ενα πόστο που λόγω και της γεωγραφικής θέσης της χώρας τού έδωσε την ευκαιρία να εκβιάζει μονίμως τις Βρυξέλλες με την επιβολή βέτο σε διάφορα νομοσχέδια, με αποτέλεσμα κυρίως να μην μπορεί να προχωρήσει η απαιτούμενη βοήθεια στην Ουκρανία.

Ενώ έχει κατηγορηθεί ότι παράλληλα παίζει τα παιχνίδια του Βλαντίμιρ Πούτιν, με τον οποίο διατηρεί πολύ φιλικές σχέσεις, ενώ του διοχετεύει και απόρρητα σχέδια της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Προκαλώντας έτσι νέες συζητήσεις στις Βρυξέλλες για το αν ο κανόνας της ομοφωνίας στη λήψη αποφάσεων πρέπει σε ορισμένες περιπτώσεις επείγουσας μορφής να αντικαθίσταται από τον κανόνα της «ειδικής πλειοψηφίας» (80% των ψήφων) ή τη λεγόμενη «συμφωνία των προθύμων».

Παράλληλα όμως ο Ορμπαν έχει αναπτύξει και μια ιδιαίτερη σχέση και με τον ιδεολογικά συνοδοιπόρο του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επίσης διατηρεί επαφή με τον Πούτιν, κυρίως για να προωθήσει τα γνωστά επιχειρηματικά του σχέδια. Γι’ αυτό και έστειλε τον αντιπρόεδρό του Τζέι Ντι Βανς να στηρίξει προεκλογικά τον Ορμπαν, σε μια παντελώς απαράδεκτη ανάμειξη στο προεκλογικό σκηνικό της χώρας.

Επίσκεψη που έδωσε την ευκαιρία και στις δύο πλευρές να εξαπολύσουν μια ευθεία επίθεση κατά της ΕΕ, αφήνοντας πάντα τη Ρωσία εκτός πεδίου κριτικής. Ο Βανς μάλιστα δεν δίστασε να υποστηρίξει ότι «οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών προσπάθησαν να καταστρέψουν την οικονομία της Ουγγαρίας επειδή μισούν το πρωθυπουργό της χώρας». Ενώ υπογράφηκαν και νέες συμφωνίες για την παροχή αμερικανικού πετρελαίου μετά από προηγούμενες συμφωνίες για την αγορά μικρών αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων και πυρηνικού καυσίμου. Και τώρα αναμένεται να φανεί αν η πολυσηζητημένη αυτή επίσκεψη θα επηρεάσει το σημερινό εκλογικό αποτέλεσμα.

Ηδη πάντως τα τελευταία δημοσκοπικά στοιχεία καταγράφουν σαφή υπεροχή του εμφανιζόμενου ως κεντροδεξιού αντιπάλου του Ορμπαν, Πέτερ Μαγκιάρ, που παλαιότερα ανήκε στο κόμμα του και αργότερα αποστάτησε, αλλά τίθεται το ερώτημα κατά πόσο οι εκλογές αυτές θα διεξαχθούν χωρίς νοθεία και ψυχολογική βία. Ο Μαγκιάρ πάντως εξήγγειλε την ανεξαρτητοποίηση των ΜΜΕ, τη βελτίωση των σχέσεων με την ΕΕ για να απελευθερωθούν τα μπλοκαρισμένα ευρωπαϊκά κονδύλια και την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, ενώ υποσχέθηκε αυξήσεις σε συντάξεις και φοροαπαλλαγές.

Ολα αυτά θα κριθούν βέβαια από το πώς και αν θα εφαρμοστούν τελικά και κυρίως από το πώς θα αντιδράσει ο Ορμπαν. Στις Βρυξέλλες πάντως φαίνεται να αντιμετωπίζουν με σπεπτικισμό τη δυνατότητα το Μαγκιάρ να αλλάξει εύκολα τους κανόνες ενός αυταρχικού αντιευρωπαϊκού καθεστώτος που συμπλήρωσε 16 ολόκληρα χρόνια, αλλά είναι έτοιμες να βοηθήσουν τη νέα κυβέρνηση αν κρίνουν ότι είναι ειλικρινής σε όσα εξαγγέλλει, ελπίζοντας έτσι ότι όλη αυτή η ταλαιπωρία με τα συνεχή βέτο θα σταματήσει.