Μάρκος Καρασαρίνης

«Οι αρχαίοι, οι οποίοι παρουσιάζουν τόσα και τόσα επιτεύγματα, δεν κατόρθωσαν να επιτύχουν μια βιομηχανική επανάσταση» παρατηρεί σε μια αποστροφή του βιβλίου του με τίτλο «The Classical World» (εκδ. Penguin) ο διάσημος ιστορικός της Οξφόρδης Ρόμπιν Λέιν Φοξ. Ρητορική ερώτηση, θα πει κανείς: χωρίς συσσώρευση κεφαλαίου, καταμερισμό εργασίας, επιδίωξη κέρδους, τεχνολογικά μέσα και ολόκληρο το σύστημα των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων που περιέγραψαν θεωρητικοί από τον Ανταμ Σμιθ ως τον Καρλ Μαρξ και τον Μαξ Βέμπερ, η μαζική παραγωγή προϊόντων ήταν κάτι που ουδείς θα μπορούσε να διανοηθεί.

Προτού η τρέχουσα περί δημοσιογραφίας άποψη αποδώσει στον όρο «τέταρτη εξουσία» καθοριστική βαρύτητα στη λέξη «εξουσία» ο χώρος περιβαλλόταν από μια ηρωική αχλή.

Τα δημοψηφίσματα στη Σκωτία είθισται να αποδεικνύονται εξόχως ενδιαφέροντα για τις σημειώσεις του περιθωρίου τους

Στην Oυάσιγκτον θεωρούν ότι η μεγαλύτερη γκάφα για έναν πολιτικό είναι να λέει την αλήθεια - ή έτσι τουλάχιστον ισχυριζόταν στις 29 Αυγούστου ο βρετανός συγγραφέας Τζεφ Ντάιερ στους «Financial Times».

«Σκέφτομαι αυτό το βιβλίο σαν να είναι κλαμπ σάντουιτς. Θέλησα να διερευνήσω τη συνέργεια μεταξύ της ιδιωτικής ζωής, του δημόσιου βίου και των θεατρικών έργων, με λίγη έξτρα

Η επιστροφή του Τζέιμς Ελροϊ στις προθήκες των βιβλιοπωλείων έγινε χωρίς τυμπανοκρουσίες, με έναν ανεπαίσθητο, θα έλεγε κανείς, τρόπο.

Η έλευση της online Παιδείας χαιρετίστηκε ως απόδειξη του εγγενούς εκδημοκρατισμού που χαρακτηρίζει, υποτίθεται, τη διάδοση των νέων τεχνολογιών.

«Είναι ένας κολοσσός της Ιστορίας» δήλωνε για τον Βλαντίμιρ Πούτιν ο Μιχαήλ Σιντόροφ, βετεράνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, για τις ανάγκες ενός από τα φημισμένα πορτρέτα ηγετών του περιοδικού «Time». «Δεν είναι ακόμη ισότιμος του Στάλιν, αλλά τον πλησιάζει». Χωρίς αμφιβολία, οι εξελίξεις των τελευταίων 12 μηνών θα έφεραν το αντικείμενο […]

Για τον αγγλοσαξονικό κόσμο ο Μπέρτολτ Μπρεχτ είναι ο μεγάλος άγνωστος.

Κάποτε οι υπότιτλοι είναι πιο αποκαλυπτικοί από τους τίτλους για την ταυτότητα ενός

Ο Αρμάντ ντ’ Ανγκούρ, καθηγητής κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συγγραφέας στον δικτυακό τόπο του BBC του άρθρου «Πόσοι αρχαιοελληνικοί θρύλοι ήταν αληθινοί», είναι η πιο πρόσφατη από έναν μεγάλο αριθμό περιπτώσεων ξένων ακαδημαϊκών που είχαν την τύχη να αναγορευθούν σε επίτιμους μισέλληνες. Από τις 22 Ιουλίου, οπότε και «ανέβηκε» στην ιστοσελίδα το […]

«Ο όρος αυτοκτονία χρησιμοποιείται για όλες τις περιπτώσεις θανάτου που απολήγουν άμεσα ή έμμεσα από μια "θετική" (π.χ. πυροβολισμός) ή αρνητική (π.χ. άρνηση τροφής) πράξη του ίδιου του θύματος, το οποίο έχει επίγνωση του αποτελέσματος που θα προκύψει». Ορίζοντας την αυτοκτονία το 1897, ο γάλλος στοχαστής Εμίλ Ντιρκέμ, θεμελιωτής της κοινωνιολογίας, έδινε μια λιτή περιγραφή ενός συμβάντος που για την αστική κοινωνία της εποχής συχνά λογιζόταν ακόμη ταμπού.

Ασκητικός αριστοκράτης, χριστιανός αναρχικός, ερωτύλος κήρυκας της ερωτικής αποχής

Το χάρισμα της συμπύκνωσης του λόγου διαχωρίζει συχνά έναν εξέχοντα από έναν μέτριο πολιτικό: ο δεύτερος μπορεί να επιβιώσει ανακυκλώνοντας βαρετές κοινοτοπίες, ο πρώτος δεν μπορεί να διαπρέψει χωρίς να διατυπώνει ευρηματικά αποφθέγματα. Αναδείχθηκε οπωσδήποτε στην εποχή της τηλεόρασης, όταν τους σχοινοτενείς ρητορικούς λόγους σε κοινοβούλια και συγκεντρώσεις διαδέχθηκαν τα στιγμιότυπα ολίγων δευτερολέπτων, ωστόσο το […]

Ο Ζακ Λακάν της Ελιζαμπέτ Ρουντινεσκό δεν είναι ακριβώς ο Ζακ Λακάν που έχουμε συνηθίσει.

Κάποτε η ομιλία ή το γραπτό κείμενο ενός διανοουμένου αρκούσε για να προκαλέσει όχι απλές συζητήσεις στη δημόσια σφαίρα αλλά δυνητικές μετακινήσεις των τεκτονικών πλακών της πολιτικής

Πώς γελούσαν οι αρχαίοι; Εντάξει, μια εύκολη απάντηση σε αυτό είναι «με τον ίδιο ήχο»: «χαχαχέ» είναι οι φθόγγοι με τους οποίους αποτυπώνεται γραπτά ο καγχασμός του κόλακα Γνάθωνα στο υποτιθέμενο αστείο του καυχησιάρη στρατιώτη Θράσωνα σε μια σκηνή της κωμωδίας «Ο Ευνούχος» του κλασικού λατίνου κωμωδιογράφου Τερέντιου. Σε ποιες περιστάσεις, όμως, επιτρεπόταν να γελάσει […]

«Πώς να περιγράψουμε τον Διαφωτισμό;» αναρωτιόταν σε πρόσφατο άρθρο του στη «New York Review of Books» ο διάσημος βρετανός ιστορικός Κιθ Τόμας.

Τα «Οστά της ηχούς» («Echos's Bones», εκδ. Grove Press, 16 ευρώ) είναι ένας λεπτός τόμος 121 σελίδων που τυλίγει μια ακόμη πιο λεπτή ιστορία 49 σελίδων.

Στο «The Grand Budapest Hotel» του Γουές Αντερσον ο ρεσεψιονίστ χερ Γκούσταβ (Ρέιφ Φάινς) διευθύνει μαεστρικά έναν όμιλο πελατών, αστυνομικών και εκκεντρικών προσωπικοτήτων σε μια φανταστική περιοχή των Αλπεων του Μεσοπολέμου.