Νέες Εποχές

Μπορεί κανείς να κατανοήσει τα «ανθρώπινα» κίνητρα αλλοίωσης της ιστορίας μεγάλων προσωπικοτήτων – ιδίως εν ονόματι της (πράγματι σεβαστής) καλλιτεχνικής ελευθερίας. Ούτε ο μέγιστος Θεόφιλος Μότσαρτ διέφυγε απ’ αυτήν την υπονομευτική τακτική: Πρόσφατα μάλιστα, εξαιτίας του εύτεχνου κινηματογραφικού έργου του Μίλος Φόρμαν (1984), ο μεγαλοφυής μουσικός παρουσιάσθηκε ως ένα παραξενιάρικο παιδαρέλι. Κι έτσι, έκτοτε ακούγονται πάντοτε […]

«…Η τέχνη πρέπει να υπάρχει σε χώρους ιδεολογικά σεσημασμένους επιδιώκοντας σταθερά τη σύνθεση και την υπέρβαση…» Τέχνη αποκαλείται το σκοτεινό εκείνο ορυχείο της παγκόσμιας μελαγχολίας. Καμία εύκολη παρηγοριά. Η τέχνη γεννήθηκε από την έλλειψη και ψωμίζεται από τον πόνο του ανθρώπου και των πραγμάτων. Η ζωγραφική, πάλι, γεννήθηκε από την ντροπή του λευκού. Η γλυπτική […]

Και τι δεν ακούνε! Κυρίως το Facebook αλλά και το Twitter… Οχετοί, λύματα, βρισιές, κουτσομπολιό της γειτονιάς… Για χρόνια τα απέφευγα για να μη με πιάσει η μπόχα… Μέχρι που άρχισα να συμμετέχω και εγώ αντιγράφοντας το blog μου στο Facebook. Είχα κακοσυνηθίσει στον διάλογο και οι περισσότερες ελληνικές εφημερίδες δεν συνηθίζουν να δημοσιεύουν επιστολές […]

Γαλλία: μια χώρα περίβλεπτη. Με μεγάλη οικονομική, πολιτική και πολιτιστική δύναμη, με πυρηνική ισχύ, ισχυρό κράτος πρόνοιας και ηγετικό ρόλο στη διαμόρφωση – ειδικά στην παρούσα συγκυρία – της όλης ευρωπαϊκής πολιτικής. Επιπρόσθετα μια ώριμη δημοκρατία, πρώτη χώρα όπου θεσμοθετήθηκε η καθολική ψήφος, με πανίσχυρο αρχηγό κράτους – κάποιοι μάλιστα μιλούν για αιρετή μοναρχία – ο οποίος διαθέτει ασύγκριτα […]

Στο σπίτι διαβάζαμε «Καθημερινή». Ο πατέρας την έφερνε, μέγας θαυμαστής του Γ. Α. Β. (Γεωργίου Αγγέλου Βλάχου). Αργότερα, που διάβασα τα άρθρα του εναντίον του Βενιζέλου (κατάφερε ακόμα και τον επικήδειο να τον κάνει υβριστικό) απόρησα. Αλλά μήπως ήταν το μόνο πράγμα στο οποίο διαφωνούσα με τον πατέρα; Αρχισα να διαβάζω το «Βήμα» όταν γύρισα […]

Ανάμεσα στα έργα αρχιτεκτονικής που προκρίθηκαν για βράβευση στο φετινό βραβείο Mies (επτά συνολικά) είναι το Frizz23 στο Βερολίνο (ένα πρόγραμμα κοινωνικής αρχιτεκτονικής που περιλαμβάνει, μεταξύ πολλών άλλων, κατοικίες, εργαστήρια καλλιτεχνών και έναν συλλογικό εκθεσιακό χώρο)· η Railway Farm στο Παρίσι (μια γειτονιά όπου προϋπάρχουσες σιδηροδρομικές υποδομές έχουν μετατραπεί σε κοινωνική στέγη για 1.000 κατοίκους […]

Ιδού μια ωραιότατη ιδέα για μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Ενα δάσος, κακοποιημένο, τραυματισμένο, καμένο, αφημένο στη μοίρα του, κάνει μήνυση στην πολιτεία. Καλεί μάρτυρες, γίνεται σούσουρο στα μίντια, influencers το υποστηρίζουν, δίνει εικονικές συνεντεύξεις και εν τέλει δικαιώνεται πανηγυρικά. Κατά την έξοδό του από το δικαστήριο ο δικηγόρος του δάσους αναφωνεί: «Ενα μικρό βήμα για το […]

Πριν από δύο αιώνες η Δύση πάσχιζε να κάνει την Ανατολή να της μοιάζει. Σήμερα, βλέποντας πώς τα κατάφερε, τρομάζει με το αποτέλεσμα. Τι βλέπει; Πως η Ανατολή υπερεθίστηκε από τις ορέξεις της για πράγματα που θεωρεί πως της λείπουν. Και είναι έτοιμη να πράξει οτιδήποτε προκειμένου να γευτεί αυτά που στην άλλη μεριά του […]

Hαπορία που είχα πάντα είναι αν θα συνέβαιναν όλοι οι πόλεμοι της Ιστορίας αν πριν από την κήρυξή τους γινόταν δημοψήφισμα. Εξ όσων γνωρίζω, ποτέ δεν έχει γίνει κάτι παρόμοιο και η απόφαση λαμβανόταν πάντοτε από την κυβέρνηση και καμιά δεκαριά ακόμα. Θεωρώ πως στην πλειονότητά τους τα αποτελέσματα θα ήταν αρνητικά. Αναφέρομαι βέβαια στους […]

Ερχεται καλοκαίρι, όμως η φονική κακοκαιρία συνεχίζεται στην Ουκρανία – και κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται να τελειώσει: ούτε καν τυπικά δεν αναφέρονται τα δύο μέρη σε διαπραγματεύσεις για εκεχειρία, ανακωχή, ειρήνη. Εστω για λόγους προπαγανδιστικούς, για να λένε μετά ότι «ο άλλος είναι ανένδοτος, θέλει πόλεμο». Λες και είναι κανονική κατάσταση ο πόλεμος και περίεργη, […]

Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις όπως διαμορφώθηκαν και εξελίχθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι αναμφίβολα κρίσιμες για την ελληνική εξωτερική πολιτική και ασφάλεια. Εχουν το δικό τους γεωπολιτικό φορτίο, τις δικές τους ιδεολογικές «εκλογικεύσεις», συνοδεύονται από διαφορετικές εκδοχές – αριστερές και δεξιές – ενός λαϊκιστικού, απλουστευτικού και τελικά χωρίς περιεχόμενο αντιαμερικανισμού και για αυτόν τον λόγο είναι και […]

Ο ελληνικός λαός συχνά στην ιστορική του πορεία ενστερνίστηκε ορισμένους μύθους. Με βάση αυτούς τους μύθους καθόρισε ορισμένες φορές την εθνική του πολιτική. Ενας από αυτούς είναι και η δήθεν διαχρονική στήριξη που παρέχει στη χώρα μας η Ρωσία. Για αρκετούς αιώνες συντηρούνταν στο «κοινωνικό υποσυνείδητο» μιας μερίδας Ελλήνων ο θρύλος πως το «ξανθό γένος» […]

Σήμερα ψηφίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ για την εκλογή αρχηγού και μελών της ΚΕ και η αγωνία για το αν θα εκλεγεί ο κ. Τσίπρας έχει φτάσει στο κατακόρυφο. Οπως στο κατακόρυφο ήταν και την προηγούμενη Κυριακή η αγωνία για το ποιο όνομα θα διαλέξουν τα μέλη του ΠαΣοΚ. Την επόμενη Κυριακή ολοκληρώνεται και το Συνέδριο του […]

Με αφορμή το Συνέδριο του ΠαΣοΚ

Οπόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται χωρίς κάποιον ξεκάθαρο τελικό στόχο. Και ο πρόεδρος Πούτιν επαναλαμβάνει το ψέμα ότι δήθεν «η Δύση ετοίμαζε εισβολή στη Ρωσία» για να τον δικαιολογήσει (ομιλία στην «Ημέρα της Νίκης», 9 Μαΐου). Τούτων δοθέντων, το ερώτημα που αναδύεται είναι: Θα υπνοβατήσει η ανθρωπότητα σε Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο ή σε μια παρατεταμένη σύγκρουση […]

Το 1922 αποτελεί μια χρονιά-ορόσημο για την Ελλάδα. Σε αντίθεση όμως με το ένδοξο 1821, έτος έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης κατά της οθωμανικής κυριαρχίας, το 1922 υπήρξε μια τραυματική τομή στην Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου και η ήττα του ελληνικού στρατού στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1919-1922 είχαν ως συνέπεια τον […]

Καταγγέλλοντας τις καταστροφικές συνέπειες των αλλεπάλληλων ευρωπαϊκών πολεμικών συγκρούσεων, ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε μιλήσει για την αναγκαιότητα της Ενωμένης Ευρώπης. Μιας Ευρώπης όπου «…δεν θα υπήρχαν σύνορα, ούτε τελωνοφύλακες, ούτε δασμοί και οι συναλλαγές θα ήταν ελεύθερες…», μιας Ευρώπης με «…ένα κοινό νόμισμα, σε δυο μορφές, μεταλλική και χάρτινη, που θα είχε για στήριγμά του […]

H νέα πλατεία είναι ψηφιακή. Χιλιάδες άνθρωποι ενημερώνονται και επικοινωνούν πια αποκλειστικά μέσω των πλατφορμών (Facebook, Twitter κ.λπ.). Σε αντίθεση, όμως, με την πλατεία του χωριού που είναι δημόσιος χώρος, η ψηφιακή πλατεία είναι μεν δημόσιος χώρος που ελέγχεται, ωστόσο, από ιδιωτικές εταιρείες. Και κάπου εδώ περιπλέκονται τα πράγματα. Μερικές μέρες πριν, ανακοινώθηκε ότι ο […]