Νέες Εποχές

Το κενό το απεχθάνεται όχι μόνο η φύση αλλά και η Ιστορία, και ο Πρωθυπουργός, που ως αρχικαταληψίας σίγουρα είχε ακούσει ήδη το κάλεσμά της και πρέπει να ήταν ήδη από τότε «με το μέρος της», αισθάνεται ότι είναι φυσικό χρέος του να βηματίσει προς το, κατά την εκτίμησή του, «τεράστιο κενό» στον μεσαίο χώρο […]

Τα άλματα άνευ φοράς εντάχθηκαν στα αγωνίσματα του στίβου από την Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι και διατηρήθηκαν ως το 1912 στη Στοκχόλμη. (Με τον Ελληνα Κωνσταντίνο Τσικλητήρα, μάλιστα, να διακρίνεται σ’ αυτά.) Η ένταξή τους τιμούσε ένα αγώνισμα που, όπως τόσα άλλα, υφίστατο στους Ολυμπιακούς της αρχαιότητας. Συχνά τότε οι αθλητές χρησιμοποιούσαν «αλτήρες» – λίθινα […]

Οι μέρες αυτές θυμίζουν αρκετά τον Ιούνη του 2015, τότε, λίγο πριν από το περίφημο δημοψήφισμα, που η εθνική μας υπερηφάνεια μετριόταν από το αν θα ψηφίζαμε το κατάπτυστο «ναι» ή το περήφανο «όχι». Τότε που για να είμαστε αντάξιοι της ιστορίας μας και να μην κατηγορηθούμε ως «γερμανοτσολιάδες» ή «ραγιάδες», έπρεπε να πούμε το […]

Φοίβος και Αριστέα

Τις τελευταίες εβδομάδες επικρατεί ένα νοσηρό κλίμα εντός και εκτός του ελληνικού Κοινοβουλίου: βουλευτές κατηγορούν άλλους βουλευτές για «συναλλαγές» και εν γένει για αθέμιτες πολιτικές πρακτικές. Επίσης, μέλη της εθνικής αντιπροσωπείας αυτονομούνται από τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες και διαγράφονται από αυτές με συνοπτικές διαδικασίες. Η πολιτική αδρεναλίνη βρίσκεται στα ύψη και το στρες που προκαλείται […]

Η ταινία άρχισε να προβάλλεται στη Μ. Βρετανία και αναμένεται με ενδιαφέρον μέσα στον Γενάρη να προβληθεί και στις ΗΠΑ. Είχα την ευκαιρία να την παρακολουθήσω και θα ήθελα να επισημάνω δύο βασικά χαρακτηριστικά, αποκαλυπτικά, κατά τη γνώμη μου, της φύσης του Brexit. Χωρίς να θέλω να κάνω μια κριτική παρουσίαση και αξιολόγηση του φιλμ, […]

Μετά την παράσταση αυτή είμαι σχεδόν βέβαιος ότι «τα έχω δει όλα»… Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Από το 1981 κιόλας, όταν πήρε τα ηνία της εξουσίας ο προπάτορας του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ, είχε στηθεί ένα καλά οργανωμένο σχέδιο χειραγώγησης του λαού. Το επικοινωνιακό πλάνο, βασισμένο σε αμερικανόφερτα συνθήματα, είχε ως κεντρικό άξονα […]

Τι κάνει ένας άνθρωπος που αγόρασε το πρώτο του βιβλίο (δικό του – όχι δώρο) στα 13 του (θυσιάζοντας πολλά κουλουροτύρια) όταν περάσουν επτά δεκαετίες; Συνεχίζει να κάνει το ίδιο (να αγοράζει και να διαβάζει…) θαμμένος μέσα σε δεκάδες χιλιάδες τόμους που καταλαμβάνουν σχεδόν όλον τον ζωτικό του χώρο. Ομως, με τα χρόνια, όσο γίνεται γνωστός […]

Ολα τα ανθρώπινα πλάσματα έχουν τρεις ζωές: τη δημόσια, την ιδιωτική και τη μυστική Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Παλιά, θυμάμαι, τα της ιδιωτικής μας ζωής μας ήξεραν οι οικογένειές μας και κάποιοι καλοί μας φίλοι. Υπήρχαν δε πράγματα που δεν ήξερε κανείς, ή έστω ένας. Σήμερα, έχουμε παραδώσει την προσωπική μας ζωή στους αλγόριθμους και ένας […]

Συνήθως όποτε χρησιμοποιούνται οι όροι «πολίτες του μέσου όρου», «άνθρωποι του μέσου όρου» χρησιμοποιούνται με ένα κρυφό πρόσημο υποτίμησης. Η περίφημη «κοινή γνώμη» έχει φορτωθεί όλα τα δεινά, τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό αλλά και εθνικό επίπεδο – όπως το ορίζει ο καθένας αυτό το τελευταίο. Σπάνια θα ακούσεις κάποιον να παραδέχεται τον «μέσο […]

Τον Νοέμβριο του 2018 γιορτάσαμε τα 100 χρόνια από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά το τέλος του οποίου η διεθνής κοινότητα δεν ξεπέρασε τους φοβικούς εθνικούς εγωισμούς και οδηγήθηκε σε έναν δεύτερο πόλεμο εξίσου καταστροφικό, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη περίοδο του μεταψυχροπολεμικού κόσμου, όπου τα δημοκρατικά κράτη   απειλούνται […]

Μια μικρή ιστορία μού αφηγήθηκε πρόσφατα ο Παντελής Βούλγαρης, ο οποίος με τη σειρά του την άκουσε στην Ανδρο το καλοκαίρι. Στα νησιά, όταν έβλεπαν οι ντόπιοι τους πειρατές να πλησιάζουν, έκρυβαν τα νεαρά κορίτσια σε σπηλιές στο βουνό για να μην τα βιάσουν ή τα πάρουν για τα σκλαβοπάζαρα. Ενας γεράκος, περίπου ογδόντα χρονών, […]

Η χώρα φαίνεται πως έχει την τιμή να αποκτά ακόμα ένα μέτωπο της Λογικής. Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται πλέον ως φυσιογνωμία του αντιλαϊκισμού, της σύνεσης, της μειλίχιας και μετριοπαθούς προσέγγισης. Σε λίγο μάλιστα όσα γράφουμε ορισμένοι για τη φιλελεύθερη δημοκρατία θα έχουν περίοπτη θέση στους λόγους του Πρωθυπουργού. Ηδη μάλιστα ακούστηκε και η λέξη «άκρα» […]

Η συμφωνία των Πρεσπών είναι αποτέλεσμα ενός πολύ δύσκολου και μάλλον οδυνηρού συμβιβασμού μεταξύ των δύο πλευρών. Είναι, ωστόσο, ισορροπημένη, χωρίς να αποτελεί θρίαμβο της ελληνικής διπλωματίας (όπως την εμφανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ), αλλά ούτε και εθνική καταστροφή (όπως φοβικά την παρουσιάζει το μεγαλύτερο κομμάτι της αντιπολίτευσης). Το σωστό μέτρο σύγκρισης δεν (πρέπει να) είναι αυτό του […]

Η «κεντροαριστερή» σύναξη για το Μακεδονικό στο Μέγαρο Μουσικής ήταν ένας ακόμη «ογκόλιθος» στην προσπάθεια που κάνουν ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του όχι για να επιλύσουν αυτό το μείζον εθνικό ζήτημα, αλλά για να κυριαρχήσουν στον χώρο που μέχρι πρότινος απαξίωναν: αυτόν της σοσιαλδημοκρατίας και της Κεντροαριστεράς. Αυτό που πρέπει να προβληματίσει όλους, […]

Είκοσι δύο χρόνια τώρα προσπαθώ να εξηγήσω το «Μακεδονικό» σε ξένους δημοσιογράφους. (Ετσι και έχεις καταγραφεί στα καρνέ τους ως «γλωσσομαθής και ομιλητικός», στις κρίσιμες στιγμές θα σε επισκεφθούν όλοι.) «Μα φοβάστε ένα μικρό και άοπλο κράτος;». «Μα το όνομα Μακεδονία δεν αφορά κοινή γεωγραφική περιοχή;». «Μα πώς θεμελιώνετε τον κίνδυνο του αλυτρωτισμού;». «Τι εννοείτε […]