Μια ημέρα από τη ζωή του Διόδωρου Κυψέλοβιτς 08.45, υποθηκοφυλακείο Βαρθολομιού, κλειστό· μετά τις 9 και ως τη 1 ανοιχτό, μόνο Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή· τουλάχιστον έχω έρθει σωστή ημέρα. 09.15 δεν έχει ανοίξει, έρχονται δυο-τρεις καλύτερα ενημερωμένοι: σήμερα κατ’ εξαίρεσιν ανοίγει 10. Φεύγω, έχω δουλειές πολλές, ξαναγυρίσω πριν κλείσει. 09.25, αγορά γλάστρες πήλινες από Ρομά, […]
Οι αλλαγές που προωθεί το υπουργείο Παιδείας, με τις εκτεταμένες συγχωνεύσεις ΑΤΕΙ και ΑΕΙ, δεν φαίνονται δυστυχώς να ακολουθούν ένα οργανωμένο σχέδιο που λαμβάνει υπόψη τις εκπαιδευτικές ανάγκες των φοιτητών και τις επαγγελματικές προοπτικές των πανεπιστημιακών αποφοίτων. Ειδικά σε σχέση με τον κλάδο της ψυχολογίας, το υπουργείο δεν έχει συμβουλευθεί τα ακαδημαϊκά τμήματα Ψυχολογίας ή […]
Η ζωή είναι ένα τεράστιο θέατρο όπου παίζεται η ίδια τραγωδία με διαφορετικούς τίτλους. Αρθουρ Σοπενχάουερ Ολόγος για το θέατρο, με αφορμή το κείμενο που γράφτηκε για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου, η οποία καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου, με την έναρξη της σεζόν του «Θεάτρου των Εθνών» στο Παρίσι. Εκτοτε, η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου γιορτάζεται στις 27 […]
Χιλιάδες υποψήφιοι, άνδρες και γυναίκες, σε όλη τη χώρα. Από τη μικρή κοινότητα μέχρι τον ευρωπαϊκό ορίζοντα. Μια ενδιαφέρουσα κατάσταση. Πλούτος για τη δημοκρατική λειτουργία. Η συμμετοχή είναι το ύδωρ που ποτίζει τις ρίζες της. Η συμμετοχή είναι μια ευκαιρία λόγου. Και πρόσκληση λόγου. Λόγου, επικοινωνίας και διαλόγου. Ας μου επιτρέψουν οι υποψήφιοι να θέσω […]
Από την έναρξη της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας ο παράγοντας «Τουρκία» χρησιμοποιούνταν από τις κυβερνήσεις ως επικοινωνιακό εργαλείο αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Η σημερινή κυβέρνηση όχι μόνο δεν ξεφεύγει από την πεπατημένη αλλά αντιθέτως επενδύει συστηματικά στις «δοκιμασμένες συνταγές». Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, σε καμία των περιπτώσεων δεν υποστηρίζω ότι ο αναθεωρητισμός της Τουρκίας στο Αιγαίο είναι […]
Η γλώσσα των θεσμών, το υλικό των πολιτικών μας αναμνήσεων, ο άξονας των αναφορών μας αποπνέουν συχνά κάτι παλιό. Μιλώ εδώ για όλες τις γενιές που έζησαν σημαντικές εμπειρίες κατά τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, για τους ανθρώπους που ήταν είκοσι το 1980 ή και το 1990. Οσοι και όσες θυμούνται καλά τον κόσμο […]
«Στις 3 Νοεμβρίου γίνεται ο ενδιάμεσος γύρος εκλογών στην Αμερική, έτσι έρχομαι σε επικοινωνία με την επιτροπή στην εκλογική μου περιφέρεια, την Κομητεία Χάρις στο Τέξας, για να μπορέσω να ψηφίσω από το Διάστημα. Χρησιμοποιώ τον κωδικό που μου έστειλαν με e-mail, ανοίγω το επισυναπτόμενο pdf και συμπληρώνω το ψηφοδέλτιο…». (Απόσπασμα από το αυτοβιογραφικό βιβλίο […]
Η Τουρκία ανεβάζει το θερμόμετρο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Υπάρχουν τακτικοί και στρατηγικοί λόγοι, έτσι αναμένεται το τωρινό μομέντουμ να διατηρηθεί για καιρό. Τουλάχιστον μέχρι η Αγκυρα να επιτύχει τις επιδιώξεις της ή η Ελλάδα να βρει έναν αποτελεσματικό τρόπο να εξουδετερώσει τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Αλλωστε, η πεμπτουσία του ιμπεριαλισμού είναι η αίσθηση καθολικής […]
Μία από τις κομβικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει τα τελευταία είκοσι χρόνια η ΕΕ είναι η πορεία των ευρωτουρκικών σχέσεων. Η Σύνοδος Κορυφής του Ελσίνκι του Δεκεμβρίου του 1999 αποτέλεσε κορυφαία καμπή της ενοποιητικής διαδικασίας αλλά και των ευρωτουρκικών σχέσεων και συνδέεται με την κορύφωση της ελληνικής στρατηγικής επιλογής για βαθύτερη ενσωμάτωση της χώρας στην ενοποιητική […]
Δειλά-δειλά εγκαθίσταται το πνεύμα των εκλογών. Η πρώτη πολιτική και πολυμέτωπη αναμέτρηση από την εκλογή του Σεπτεμβρίου του 2015 είναι μπροστά μας. Γεννά μια αγωνία αυτό στους κυβερνητικούς. Λογικό. Αυτοί οι διεκδικητές του αιώνιου χρόνου και επίδοξοι εκφραστές του πνεύματος της Ιστορίας θα υποχρεωθούν να τεθούν στην κρίση του λαού, του «χύδην όχλου» θα έλεγαν […]
«…νιώθω συχνά σαν τους τριγύρω σκηνοθέτες που οδηγήσαν μια γενιά στα πιο βαθιά χασμουρητά» Διονύσης Σαββόπουλος Καλημέρα σας. Ελπίζω να κοιμηθήκατε καλά, να είστε ήρεμοι και έτοιμοι να δοκιμάσουμε μαζί ένα τεστ. Καθίστε αναπαυτικά και βαθιά στην πολυθρόνα σας, κλείστε τα μάτια και εκπνεύστε αργά μετρώντας μέχρι το 7. Τώρα εισπνεύστε ακουμπώνοντας τη γλώσσα στον […]
Σήμερα ολοκληρώνει τις εργασίες του με την εκλογή μελών της ΚΠΕ το Εκτακτο Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής. Μετά τις αρνητικές αποχωρήσεις του Ποταμιού αρχικά και της πλειοψηφίας της ΔΗΜΑΡ στη συνέχεια, προσυνεδριακά ορισμένοι από τη «βάση» του ΠαΣοΚ, συμπεριλαμβανόμενων και μερικών στελεχών, προφανώς απογοητευμένοι από τη στασιμότητα των ποσοστών του ΚΙΝΑΛ, άρχισαν να ζητούν την […]
Ηπρώτη μου επαφή με την Αγγλία ήταν οι τέσσερις αρχικές συγχορδίες της Πέμπτης Συμφωνίας του Μπετόβεν και η φωνή του εκφωνητή που, συνοδευμένη από άφθονα παράσιτα, ακουγόταν βραχνή να αρθρώνει τις μαγικές λέξεις: «Εδώ Λονδίνο. Ακούτε την ελληνική εκπομπή του Μπι Μπι Σι». Ηταν Κατοχή και η σύνδεση με το Λονδίνο ήταν έγκλημα για τις […]
Οι γνωστές απόψεις του αξιότιμου υπουργού Παιδείας για τα Λατινικά ότι δήθεν «είναι οριακά χρήσιμα» για τα Τμήματα Φιλολογίας, όπως επίσης και η οιονεί emendatio ότι τα Λατινικά μένουν, τελικά, στην Γ’ Λυκείου ως μάθημα επιλογής κ.λπ., νομίζω ότι δεν έχουν πλέον νόημα να συζητούνται. Δεν πρόκειται για εκδήλωση απαισιοδοξίας – απλώς πιστεύω ότι σήμερα κάθε […]
Εν αντιθέσει προς άλλα εμβληματικά διαβατήρια γεγονότα, όπως η γέννηση, η βάπτιση και ο γάμος, ο θάνατος δεν διαθέτει δρώντα πρωταγωνιστή, αλλά στη συνήθη εκδοχή του συνεπάγεται μικρό ή μεγάλο πλήθος τεθλιμμένων δευτεραγωνιστών και τριταγωνιστών ενώπιον ενός ασάλευτου και μαργωμένου σώματος. Είναι μια εξέλιξη τόσο πνιγηρή και ιδιάζουσα, τόσο τρομακτική και δυσεξήγητη που, μέσα από […]
Διάβαζα μια κριτική για κάποια καινούργια ταινία γνωστού σκηνοθέτη. Στο τέλος η κριτική κατέληγε πως η ταινία πάσχει γιατί εκείνο που σου αφήνει στο τέλος είναι ένα βαρύ πλάκωμα, μια σκοτεινιά δίχως καμία ανάσα. Αυτή βέβαια είναι μια προσωπική αίσθηση του γράφοντος και είναι πιθανό σε κάποιον άλλον να μην αφήνει αυτά τα χρώματα. Αλλά […]
Βατερλό και Γκρίνουιτς Πήγα και τις βρήκα στο Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς· χάζευαν – «Θα έρθετε μαζί μου, έχουμε δουλειές εκεί κάτω», είπα αυστηρά. Τι να έκαναν; Μάζεψαν τα μπογαλάκια τους και με ακολούθησαν. Στους ελέγχους ασφαλείας στο αεροδρόμιο έξυναν το κεφάλι τους αμήχανα, δεν ήξεραν τι να κάνουν, δεν υπήρχε καμιά πρόβλεψη για την περίπτωσή τους. […]
Τα δύο πιο άχρηστα συναισθήματα – αλλά ταυτόχρονα και τόσο ανθρώπινα – είναι η ζήλια και το μίσος. Η ζήλια γιατί συνήθως ζηλεύουμε μόνο εκείνο που βλέπουμε από τους άλλους, το οποίο δεν είναι περισσότερο από το δέκα τοις εκατό (το υπόλοιπο ενενήντα μπορεί και να σκοτώναμε για να μην το έχουμε), και το μίσος γιατί σε […]
Ως καχεκτικό – ή με άλλους χαρακτηρισμούς, επίσης δηλωτικούς εύτρωτης φύσης – περιγράφεται συνήθως το δημοκρατικό μας πολίτευμα της προ της Μεταπολίτευσης περιόδου. Αντίθετα τώρα, που λήγει η περιπέτεια της συριζανέλειας διακυβέρνησης, η έμφαση ίσως πρέπει να δοθεί στην ανθεκτικότητα της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, η οποία βγαίνει ενισχυμένη(!) από την περιπέτεια αυτή. Ενισχυμένη όχι με την έννοια πως […]
Λίγο πριν πέσει η χούντα, πρέπει να ήταν το 1973, είχα μια κουβέντα με φίλο που σπούδαζε στη Γερμανία. Στα μαρξιστικά μου εγώ τότε, του έλεγα τις γνωστές αντικαπιταλιστικές μεγαλοστομίες. Ψύχραιμος εκείνος, μου είχε πει κάτι στο οποίο δεν είχα δώσει την πρέπουσα σημασία. Σχετικά σύντομα ωστόσο κατάλαβα τη βαθιά σοφία που έκρυβε, και που […]