Πολιτισμός

Πέθανε το βράδυ του Σαββάτου 15 Μαρτίου ο Κύπριος συγγραφέας, εκδότης και υφυπουργός και στενός συνεργάτης του αρχιεπισκόπου Μακαρίου, Κυπριανού και Βασιλείου Πάτροκλος Σταύρου, σε ηλικία 81 ετών.

Λος Άντζελες, αρχές της δεκαετίας του 1950.Ήταν ένα συνηθισμένο απόγευμα Τετάρτης και ο Φίλιπ Μάρλοου αναρωτιόταν, μάλλον βαριεστημένα, «αν η γη είχε σταματήσει να περιστρέφεται».

Η Λότε Φιλντς ζούσε μια μετρημένη ζωή στη Νέα Υόρκη. Μια από τις λίγες απολαύσεις που της είχαν απομείνει στην ένατη δεκαετία της ζωής της ήταν το διάβασμα.

Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι κούκλες Mάπετς δεν εγκατέλειψαν ποτέ το κοινό τους μετά την ολοκλήρωση της τηλεοπτικής καριέρας τους, το «Muppet Show».

Το 1969 είναι μια σημαδιακή χρονιά για τον ελληνικό κινηματογράφο. Στο Μονοδένδρι των Ιωαννίνων ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αποφασίζει να γυρίσει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, την «Αναπαράσταση».

Με την προβολή του «Λίναρ» της ρωσίδας Νάστια Ταράσοβα, μια ανθρώπινη ιστορία με πρωταγωνιστή έναν μικρό ήρωα της ζωής, σηκώνεται απόψε το βράδυ στο Ολύμπιον της Θεσσαλονίκης, η αυλαία του 16ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.

Τελείωσαν οι περιπέτειες για τη Δημοτική Αγορά της Χαλκίδας. Χθες το κοινό όργανο του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ), μετά από μια μαραθώνια συνεδρίαση, γνωμοδότησε, με οριακή πλειοψηφία, την κήρυξή της ως μνημείου.

Την προσεχή Τρίτη, στο θέατρο Εμπορικόν, προγραμματίζεται να γίνει η πρεμιέρα της παραγωγής που σκηνοθετικά υπογράφει η Ελένη Σκόττη με τον Δημήτρη Καταλειφό στον ρόλο του Χάρυ.

Για πρωτη φορα τουρκικη ομαδα αρχαιολογων θα αναλαβει τις ανασκαφες στην Τροια, σε συνεργασια και υπο την επιβλεψη της αρχαιολογικης αποστολης του γερμανικου πανεπιστημιου στο Τιμπικεν η οποια ενεργουσε ως σημερα τις ανασκαφες.

Μπορεί η τέχνη να αλλάξει τη ματιά μας στη ζωή; Ποιος θα ήταν ο πλέον αρμόδιος να απαντήσει από έναν σπουδαίο ζωγράφο ο οποίος ζει με την τέχνη και βλέπει την καθημερινότητα μέσα από αυτήν.

Να μια πολύ ωραία ιδέα για να προσελκύσεις κόσμο στο θέατρο. Και επικοινωνιακά αλλά και επί της ουσίας.

Ο Ζεράρ Μορτιέ ήταν ένας άνθρωπος με φανατικούς υποστηρικτές και εξίσου φανατικούς αμφισβητίες.

Ο εβδομαδιαίος «New Yorker» της 3ης Μαρτίου - την ημέρα της τελετής απονομής των βραβείων Οσκαρ - κυκλοφόρησε με ένα συναρπαστικό εξώφυλλο.

«Πριν από δύο-τρία χρόνια, με την κρίση, διάβαζα πλήθος άρθρων στις εφημερίδες για το πώς ζούσαμε, πόσο λάθος σκεφτόμασταν...

«Ευτυχώς δεν έχω καμία αίσθηση του χρόνου!» λέει γελώντας στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής από το Παρίσι η Ναταλί Μπάιγ.

Πριν από μερικά χρόνια η κυρία Μελίνα Βάλιακα υποβλήθηκε σε εγχείρηση μπαϊπάς. Εκτοτε, αισθανόταν «λίγο στο περιθώριο», όπως λέει χαρακτηριστικά η ίδια.

Πολύς λόγος γίνεται στα ΜΜΕ για τα «δάνεια του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών» (στο εξής: ΜΜΑ), για τα χρήματα δηλαδή (250 εκατ. ευρώ) που φέρεται ότι δανείστηκε ο Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

Την επαύριο της απονομής των εφετινών βραβείων Οσκαρ, τα ιταλικά μέσα μαζικής ενημέρωσης εστίασαν σε μια αντιπαραβολή: από τη μια στην κατάκτηση του επίζηλου αγαλματιδίου από τον σκηνοθέτη Πάολο Σορεντίνο

Τα τελευταία 10-15 χρόνια το ντοκιμαντέρ είναι ένα είδος που τόσο σε επίπεδο ψυχαγωγίας όσο και σε επίπεδο εμπορικότητας συχνά πλησιάζει τη μυθοπλασία.

Μπορεί η τέχνη να αλλάξει τη ματιά μας στη ζωή; Ποιος θα ήταν ο πλέον αρμόδιος να απαντήσει από έναν σπουδαίο ζωγράφο ο οποίος ζει με την τέχνη και βλέπει την καθημερινότητα μέσα από αυτήν.