Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Για αδιευκρίνιστους λόγους, τις προηγούμενες συναυλίες της Αμερικανίδας τραγουδοποιού, Beth Hart, δεν τις είχα δει στην Ελλάδα. Και το ήθελα πολύ. Την περασμένη Τέταρτη 1η Ιουλίου, ανήμερα του αγίου Moby –προτείνω την ημέρα αυτή να τη γιορτάζουμε εφεξής– ανηφόρισα στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, λίγο μουδιασμένος είναι η αλήθεια, αφού το σόου που θα παρουσίαζε θα ήταν λιτό. Ποτέ μην κρίνεις αν δεν δεις κάτι.
Η Aμερικανίδα δημιουργός για ενενήντα λεπτά έδωσε τα ρέστα της, σε αυτή τη λιτή και άκρως προσωπική παράσταση που «έπιασε» όμως όλους όσοι προσεγγίζουν τη μουσική όχι μόνο ως διασκέδαση αλλά ως βίωμα. H συναυλία/ παράσταση – δεν ήταν ξεκάθαρα το όρια– δόθηκε στο κοίλο του θεάτρου σε ειδικά διαμορφωμένο stage για το ατμοσφαιρικό solo show της με την ίδια στο πιάνο, στο μπάσο και στις κιθάρες. Στη σκηνή μαζί της και ο εδώ και χρόνια κιθαρίστας και συνεργάτης της John Nickols και ο Bill Ransom, στα κρουστά.
Ξυπόλητη, χωρίς άμυνες
Δεν πρόφτασε να εμφανισθεί στη σκηνή ξυπόλητη και αμέσως κέρδισε το κοινό του θεάτρου. Κι όσο περνούσαν τα λεπτά και ανοιγόταν στους θεατές –μιλώντας για την προσωπική της ζωή – ανεβαίνοντας στις κερκίδες αγκαλιάζοντας τους, τραγουδώντας μαζί τους, είχε κερδίσει το στοίχημα. Δικαίως η Hart, το βράδυ της Τετάρτης απέδειξε ότι έχει ψυχή κι έναν ευάλωτο ψυχικό κόσμο τον οποίο δεν κρύβει αλλά αντιθέτως τον άπλωσε μπροστά μας.
Φωτό: Christina Alossi
Η rock blues δημιουργός σαν μαινάδα χώρεσε στην εμφάνισή της όλη της τη ζωή. Ακόμη και το κορμί της, οι στάσεις του σώματός της, οι εκφράσεις της «χρησιμοποιήθηκαν» σαν κάποιου είδους μουσικό όργανο.
Υπέροχες και to the point οι «μεταμφιέσεις» της κατά τη διάρκεια της παράστασης. Με την ιδιαίτερη βαθιά φωνή της ερμήνευσε κομμάτια όπως ήταν τα «War in my mind», «You still got me», «Savior With a Razor», «Baby shot me down», «Pimp Like That», «Mama This One’s For You», «I’ll take care of you», «Sugar Shack», «Bang Bang Boom Boom».
Αυτό που κατάλαβα είναι ότι υπάρχουν τραγουδιστές, υπάρχουν ερμηνευτές, και μετά υπάρχει η Beth Hart. Δύναμη της φύσης που καταλαμβάνει μια εντελώς δική της κατηγορία.
Η σκηνή έγινε εξομολογητήριο
H παράστασή της εξομολογητική έμοιαζε ως συναισθηματικός εξορκισμός, κατορθώνοντας παράλληλα να συνδυασθεί η ευαλωτότητα με το χιούμορ και την ακατέργαστη μουσική δύναμη. Όλα αυτά συνυπήρχαν σε τέλεια αρμονία.
Το δε περπάτημά της ανάμεσα στο κοινό ήταν καθαρά συμβολικό. Διέλυσε αμέσως το «φράγμα» που συχνά πυκνά χωρίζει το κοινό από τον καλλιτέχνη. Επί δύο ώρες δεν πρέπει να στάθηκε λεπτό ακίνητη. Μας διηγήθηκε πώς την πήγαινε η μητέρα της στην εκκλησία, πόσο είχε εντυπωσιαστεί από τις gospel φωνές της χορωδίας, πώς την κάλεσαν κι εκείνη, να σμίξει την φωνή της αν και λευκή.
Φωτό: Christina Alossi
Τα κομμάτια «Mama This One’s for You», «Woman Down» «Savior With a Razor» τα τραγούδησε μαζί με την ανιψιά της την οποία κάλεσε στην σκηνή εν μέσω έντονης συναισθηματικής φόρτισης και των δύο (σ.σ. την οποία στηρίζει μετά τον θάνατο της αδερφής και μητέρας της Jade).
Φωτό: Christina Alossi
Η Beth Hart μίλησε ανοιχτά και μάλιστα με πολύ χιούμορ και ειλικρίνεια για την προσωπική ζωή της μητέρας της, η οποία μετά το διαζύγιο άρχισε να βγαίνει με αρκετά νεότερους άνδρες. Αρχικά διαφωνούσε, σοκαριζόταν ή ένιωθε αμήχανα με τις επιλογές της μητέρας της αλλά αυτή ακριβώς η έντονη προσωπικότητα της μητέρας της και η «ζωντάνια» της στην προσωπική της ζωή ενέπνευσαν τη Hart να γράψει μερικά από τα πιο παιχνιδιάρικα και ειρωνικά τραγούδια της. Όπως εξιστόρησε το τραγούδι «Baby Shot Me Down» γράφτηκε έχοντας στο μυαλό της τον κατά πολύ μικρότερο σύντροφο της 80χρονης τότε μητέρας της.
Η συλλογικότητα της Beth Hart
Κάθε φορά που απογύμνωνε τα πράγματα, η ατμόσφαιρα στο θέατρο άλλαζε εντελώς. Το κοινό ρουφούσε κάθε κίνησή της, κάθε στίχο που τραγουδούσε. Δημιούργησε συνειδητά τη «συλλογικότητα Beth Hart», έχοντας την απόλυτη προσοχή τους ακόμη και όταν σιωπή δευτερολέπτων. Άλλωστε ήταν τέτοια η δύναμη που εξέπεμπε που κανείς δεν μπορούσε να της αντισταθεί.
Φωτό: Christina Alossi
Από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς, η ερμηνεία του «St. Theresa», τραγούδι γραμμένο από την πλευρά θανατοποινίτη, στο οποίο έκλαψε και αναφιλητά και η διασκευή στο «I’d Rather Go Blind», που ουσιαστικά η Beth Hart, το έχει κάνει «δικό της». Υπενθύμιση ότι, στην καλύτερη εκδοχή της, η Hart δεν ερμηνεύει απλώς τραγούδια αλλά τα ενσαρκώνει.
Αυθεντική, παθιασμένη και απόλυτα ανθρώπινη η Αμερικανίδα τραγουδοποιός, ενώ όλα γύρω μας είναι ψηφιακά εκείνη παραμένει αναζωογονητικά αληθινή.
Όταν κάποια στιγμή απευθύνθηκε στο κοινό με τη φράση «Ι can feel you guys», είχε δίκιο. Την αισθανθήκαμε και μας αισθάνθηκε.
