Για την ανάγκη να αξιοποιηθεί μέρος των αδιάθετων πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης ώστε να δημιουργηθούν προγράμματα κοινωνικών κατοικιών μίλησε ο Νίκος Ανδρουλάκης στο συνέδριο «Ελλάδα 2030».
Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ εστίασε στα θέματα η χώρα έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα. «Οι τράπεζες έχουν ενισχύσει τους ισολογισμούς τους, αν και τα αρρύθμιστα χρέη που ανήκουν πλέον στα funds, παραμένουν βραχνάς για νοικοκυριά και επιχειρήσεις» σχολίασε κατά την τοποθέτηση του.
Σύμφωνα με τον κ. Ανδρουλάκη, η οικονομία αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της ανάκαμψης που ακολούθησε τη βαθιά οικονομική κρίση. «Ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ μειώνεται σταθερά, εξέλιξη που οφείλεται σε σημαντικό βαθμό και στην ονομαστική μεγέθυνση της οικονομίας και στον πληθωρισμό» επισημαίνει.
Για το ΠαΣοΚ όλα αυτά είναι αποτέλεσμα των θυσιών της ελληνικής κοινωνίας και της αντοχής που επέδειξαν πάρα πολλές επιχειρήσεις. «Είναι προϊόν μιας μεγάλης συλλογικής προσπάθειας» υπογραμμίζει ο πρόεδρος του κόμματος και σημειώνει πως η πρόκληση για μια κοινωνία είναι να προετοιμάζεται για το μέλλον, ενώ αναρωτιέται «η Ελλάδα του 2030 θα είναι μια χώρα ευρωπαϊκής σύγκλισης ή μια χώρα που απλώς διαχειρίζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις αδυναμίες της;»
Παράλληλα ο Νίκος Ανδρουλάκη δηλώνει πως η συζήτηση για το αύριο της χώρας πρέπει να γίνει πάνω σε επτά άξονες καθώς «οι προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας και ως Ελλάδα και ως Ευρώπη είναι πολλαπλές».
Πρώτος άξονας: Η παραγωγικότητα ως εθνικό στοίχημα
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ η μεγαλύτερη πρόκληση της ελληνικής οικονομίας δεν είναι πλέον η δημοσιονομική προσαρμογή. Είναι η παραγωγικότητα που αντιστοιχεί λίγο πάνω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου. «Παράγουμε λιγότερη αξία ανά εργαζόμενο και ανά ώρα εργασίας από πολλές ανταγωνιστικές οικονομίες» επισημαίνει χαρακτηριστικά και συνεχίζει «αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί να εργαζόμαστε περισσότερο – πόσο ακόμα άλλωστε μπορεί ένας εργαζόμενος στην Ελλάδα, που σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία εργάζεται τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη. Πρέπει, λοιπόν, να δούμε την ποιότητα αυτών των ωρών, για να παράγουμε περισσότερο. Και αυτό σημαίνει περισσότερη καινοτομία, περισσότερη έρευνα, περισσότερη τεχνολογία, περισσότερη σύνδεση της γνώσης με την παραγωγή. Χρειαζόμαστε όμως και ποιοτικότερο χρόνο εργασίας που να συνδυάζει αρμονικά την προσωπική με την επαγγελματική ζωή. Γι’ αυτό άλλωστε πριν από λίγες εβδομάδες το ΠΑΣΟΚ έθεσε για διαβούλευση στον δημόσιο διάλογο την πιλοτική εφαρμογή της 4ήμερης εργασίας».
Δεύτερος άξονας: Η εξωτερική ανταγωνιστικότητα και η παραγωγική αυτάρκεια
Η δεύτερη μεγάλη πρόκληση για το ΠαΣοΚ και τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι η εξωτερική θέση της χώρας. Παρά την αύξηση των εξαγωγών και την ισχυρή επίδοση του τουρισμού, η Ελλάδα εξακολουθεί να εμφανίζει υψηλά ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
«Η καθαρή διεθνής επενδυτική θέση της χώρας παραμένει η χαμηλότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μας προβληματίζει; Είναι ένα γεγονός που δείχνει ότι η οικονομία εξακολουθεί να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από εξωτερική χρηματοδότηση. Με απλά λόγια: η Ελλάδα συνεχίζει να καταναλώνει και να επενδύει περισσότερο από όσο παράγει για τις διεθνείς αγορές. Αυτό δεν είναι απλώς ένας τεχνικός δείκτης. Είναι ζήτημα εθνικής ανθεκτικότητας» δηλώνει και υπογραμμίζει πως η χώρα χρειάζεται περισσότερες εξαγωγές, ισχυρότερη μεταποίηση, μεγαλύτερη συμμετοχή στις ευρωπαϊκές αλυσίδες αξίας, παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών με υψηλότερη προστιθέμενη αξία.
Τρίτος άξονας: Το ανθρώπινο κεφάλαιο και το δημογραφικό
Το δημογραφικό είναι ψηλά στην ατζέντα του ΠαΣοΚ. Το συνέδεσε μάλιστα με τον προγραμματικό του λόγο από την τελευταία θεματική εκδήλωση που έγινε με αφορμή τον επετειακό εορτασμό της τρίτης Σεπτεμβρίου. Στελέχη του κόμματος έκτοτε κάνουν λόγο σε κάθε δημόσια εμφάνιση τους για μία Ελλάδα που ερημώνει και έναν πληθυσμό που γερνά.
«Οι γεννήσεις μειώνονται. Οι ανάγκες της αγοράς εργασίας αλλάζουν πολύ γρήγορα, με αποτέλεσμα να χρειάζεται προσαρμογή των δεξιοτήτων. Το στεγαστικό πρόβλημα είναι το σημαντικότερο εμπόδιο για τις νεότερες γενιές για να χαράξουν τη δική τους πορεία και να κάνουν οικογένεια.
Παράλληλα, πολλές επιχειρήσεις δηλώνουν ότι αδυνατούν να βρουν εξειδικευμένο προσωπικό, ενώ σημαντικό τμήμα του ανθρώπινου δυναμικού υψηλής κατάρτισης εξακολουθεί μετά τη φοίτησή του να φεύγει στο εξωτερικό.
Η Ελλάδα του 2030 πρέπει να είναι μια χώρα που επενδύει συστηματικά στη γνώση, στην κατάρτιση, στην έρευνα και στη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας. Μια χώρα που διαθέτει ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική όπως αυτή που έχω προτείνει πολλές φορές μετά το 2022, όχι ως μία έμπνευση μόνο του ΠΑΣΟΚ αλλά και μέσα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα που έχουν υλοποιηθεί και σε άλλες χώρες, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Αυστρία» σημείωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης εστιάζοντας στο γεγονός πως η μάχη της επόμενης δεκαετίας θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό «από το αν θα μπορέσουμε να δώσουμε πραγματική προοπτική στους νέους ανθρώπους της χώρας».
Τέταρτος άξονας: Θεσμοί που ενισχύουν την ανάπτυξη
Και εδώ πολλές φορές γίνεται ένα debate. «Μιλάτε για το κράτος δικαίου και τους θεσμούς, αλλά όχι για την οικονομία. Για εμάς και τα δύο πάνε μαζί. Και αυτό δείχνουν τα παραδείγματα σε όλο το δυτικό κόσμο. Όπου υπάρχουν ισχυροί θεσμοί και ισχυρό κράτος δικαίου, η οικονομία αναπτύσσεται ταχύτερα και τα οφέλη της μοιράζονται δικαιότερα στην κοινωνία. Ανάπτυξη για εμάς είναι και οι ποιοτικοί θεσμοί, το ισχυρό κράτος δικαίου, η διαφάνεια, η αξιοκρατία. Γιατί η ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης, ο σεβασμός της λειτουργίας των ανεξάρτητων αρχών, η αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, η σταθερότητα των κανόνων και η ποιότητα της διακυβέρνησης αποτελούν πλέον κρίσιμους παράγοντες ανταγωνιστικότητας. Σε αυτό τον τομέα, η Ελλάδα έχει οδηγηθεί σε πισωγύρισμα τα τελευταία χρόνια. Η αδιαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος έχει γιγαντωθεί με τα ρεκόρ σε απευθείας αναθέσεις, τις στρατιές των μετακλητών και τις υποτυπώδεις διαγωνιστικές διαδικασίες. Τα παραδείγματα πάρα, μα πάρα πολλά».
Πέμπτος άξονας: Η ακρίβεια και η ποιότητα ζωής
Η οικονομία και η δύσκολη καθημερινότητα θα αποτελέσουν πεδίο αντιπαράθεσης στην πορεία προς τις κάλπες. Για τον Νίκο Ανδρουλάκη «οι θετικοί μακροοικονομικοί δείκτες δεν αρκούν, όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι η καθημερινότητά τους γίνεται δυσκολότερη. Η επίμονη ακρίβεια αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη κοινωνική πρόκληση. Το ζήτημα δεν είναι μόνο ο γενικός πληθωρισμός.
Είναι το κόστος στέγασης. Είναι το κόστος ενέργειας. Είναι το κόστος βασικών υπηρεσιών. Είναι η πίεση που δέχονται τα μεσαία και χαμηλότερα εισοδήματα».
Έκτος άξονας: Το ιδιωτικό χρέος και η δεύτερη ευκαιρία σε όσους την αξίζουν
Ή αλλιώς μία δεύτερη ευκαιρία αξιοπρέπειας. «Η Ελλάδα χρειάζεται μια ολοκληρωμένη στρατηγική -όπως αυτή που έχουμε καταθέσει στη Βουλή- που θα επιτρέπει στις βιώσιμες επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά να επιστρέψουν πλήρως στην οικονομική δραστηριότητα. Με προστασία της πρώτης κατοικίας, αυστηρό πλαίσιο λειτουργίας των funds και 120 δόσεις για χρέη προς το Δημόσιο. Πραγματικές 120 δόσεις».
Έβδομος άξονας: Η επόμενη μέρα μετά το Ταμείο Ανάκαμψης
Για το ΠαΣοΚ, το Ταμείο Ανάκαμψης είναι η μεγαλύτερη σύγχρονη χαμένη ευκαιρία. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του κόμματος τα τελευταία χρόνια η χώρα επωφελήθηκε από ένα πρωτοφανές κύμα ευρωπαϊκών πόρων μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. «Οι πόροι αυτοί δυστυχώς αξιοποιήθηκαν, χωρίς προτεραιοποίηση, χωρίς συνεκτικό σχέδιο, και όλα αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας. Τι θα συμβεί όταν ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος χρηματοδότησης; Θα συνεχίσει να αναπτύσσεται η οικονομία με τους σημερινούς ρυθμούς; Θα έχουμε ανθεκτικότητα;» αναρωτιέται και στη συνέχεια συνεχίζει τονίζοντας πως «εμείς λέμε ξεκάθαρα: πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτήν τη σημαντική ευκαιρία. Να ενισχύσουμε κεφαλαιακά την ελληνική αναπτυξιακή τράπεζα με μέρος των αδιάθετων πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, ώστε να δημιουργηθεί ισχυρός δημόσιος χρηματοδοτικός πυλώνας για την προσιτή κατοικία, για προγράμματα κοινωνικών κατοικιών. Γιατί κάθε ευρώ κεφαλαίου που τοποθετείται στην αναπτυξιακή τράπεζα, μπορεί να μοχλεύσει πολλαπλάσιους πόρους» κατέληξε.





