Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μηδένισε δύο φορές τον πήχη της αξιολόγησης της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της.
Την πρώτη με την πανδημία και την δεύτερη με την ακρίβεια που ακολούθησε το τέλος των lock down, και εντάθηκε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Το πέτυχε με την σταθερή προπαγάνδα της: Η ακρίβεια είναι εισαγόμενη, τα pass, τα επιδόματα, η βελτίωση των φορολογικών εσόδων και η μείωση του δημοσίου χρέους, παρά τις διεθνείς κρίσεις, είναι δικά της επιτεύγματα.
Η κυβέρνηση εισπράττει ήδη, από την ημέρα που άρχισε η αύξηση της τιμής των καυσίμων, πρόσθετα φορολογικά έσοδα από τους καταναλωτές και όσο αυξάνονται οι τιμές τόσο περισσότερα θα
εισπράττει. Δηλαδή, τόσο περισσότερο θα μας υπερφολογεί. Η κυβέρνηση όμως, με ξεχωριστή άνεση δηλώνει ότι, δεν ήρθε η στιγμή να λάβει ουσιαστικά μέτρα, τις το επιτρέπουν οι τελευταίες
δημοσκοπήσεις. Όταν, οι δημοσκοπήσεις θα δείξουν ενόχληση της κοινής γνώμης, τότε θα δείξει την γενναιοδωρία των pass.
Το έκανε, τον Μάρτιο του 2022, με επιτυχία για αυτήν, αλλά με μεγάλες απώλειες για την πλειοψηφία των καταναλωτών, όταν από τον Σεπτέμβριο του 2021, μέχρι τον Μάρτιο του 2022, είχαμε αύξηση στην αμόλυβδη μέχρι και 80 λεπτά, εισπράττοντας υψηλά πρόσθετα έσοδα.
Οι επιλογές της κυβέρνησης θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο τον πληθωρισμό και ακόμη πιο πολύ την ακρίβεια, με αποτέλεσμα την ακόμη υψηλότερη υπερφορολόγηση των καταναλωτών. Θα
αυξηθούν όμως, πολύ τα κρατικά έσοδα και θα μειωθεί το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση θα πανηγυρίζει τις δύο δημοσιονομικές επιτυχίες, αλλά θα αποκρύπτει την κοινωνική αποτυχία.
Την κοινωνική αποτυχία θα την φορτώσει στις συνέπειες του πολέμου, δηλαδή πάλι σε ένα εξωγενές γεγονός, τα δημοσιονομικά αποτελέσματα όμως, θα τα προβάλλει ως δικές της επιτυχίες.
Την πολιτική αυτή την εφάρμοσε και μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, με τα ίδια δημοσιονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα. Έπεισε όμως τον κόσμο ότι, για το κοινωνικό κόστος φταίει η εισβολή της Ρωσίας, τα θετικά δημοσιονομικά αποτελέσματα ήταν το αποτέλεσμα της έξυπνης και συνετής πολιτικής της. Δηλαδή, πιο απλά, ο πληθωρισμός και η ακρίβεια, είναι αυτό που συμφέρει την προπαγάνδα της κυβέρνησης, παρ΄ ότι πλήττουν τους πολλούς. Η επιλογή της κυβέρνησης είναι συνειδητή και καλά υπολογισμένη, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία.
Τι επιτρέπει όμως την κυβέρνηση να πείθει αρκετούς ότι, οι κοινωνικές απώλειες είναι περίπου φυσικό φαινόμενο; Αρκεί μόνο η υποστήριξη μεγάλου μέρους των ΜΜΕ; Μήπως και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ειδικά στα πρώτα κύματα της ακρίβειας το 2021-2022, δεν κατάλαβαν εγκαίρως την επιλογή της, να μην αντιμετωπίσει εγκαίρως και με αποτελεσματικά μέτρα την εκρηκτική και διαρκή ακρίβεια, επιτρέποντάς την να επιβάλλει το αφήγημά της;
Η αντιπολίτευση, αυτή την φορά, αντέδρασε εγκαίρως, όμως δεν φαίνεται να πιέζεται η κυβέρνηση. Ιταλοί, Ισπανοί και πολλοί άλλοι στην ΕΕ, που επιλέγουν τον ακριβώς αντίθετο δρόμο, μειώνοντας, τους ήδη πιο χαμηλούς από την χώρα μας έμμεσους φόρους, είτε χαρακτηρίζονται απερίσκεπτοι είτε η δική τους οικονομία το επιτρέπει.
Γεγονός είναι ότι κανένας δεν της ζητάει να μην τηρήσει τις δημοσιονομικές της δεσμεύσεις προς την ευρωζώνη, όπως περιλαμβάνονται στο «Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2026-2029».
Τις ζητούν να περιορίσει τα υπερβολικά υπερέσοδα, που προκύπτουν από την υπερφορολόγηση των καταναλωτών, που προκαλεί η ακρίβεια.
Δηλαδή, σε μια κοινωνία βαθιά καταπονημένη, από μνημόνια και ακρίβεια μετά από αυτά, της επιβάλλεται και πάλι αυτή να πληρώσει τις κρίσεις που προκαλούν άλλοι, και τα οφέλη να τα έχουν οι κερδοσκόποι, με πρώτη την κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση, είναι βέβαιο ότι, κάποια στιγμή και αφού έχει προσθέσει νέα υπερέσοδα από την πρόσθετη υπερφολολόγηση των καταναλωτών, θα δώσει και κάποια pass, μικρό υποσύνολο αυτών που θα έχει εισπράξει, όπως έκανε και μετά τον Μάρτη του 2022.
Την ακρίβεια την πληρώνουμε στην αντλία και σε κάθε αγαθό ή υπηρεσία, που αγοράζουμε από κάποια ιδιωτική επιχείρηση, τα pass και τα επιδόματα όμως, τα δίνει η καλή κυβέρνηση.
Θα πιάσει το κόλπο και αυτή την φορά ή θα καταλάβει ο κόσμος ποιος είναι ο λύκος, του γνωστού λαϊκού ανεκδότου;



