Μόλις ένας χρόνος κλείνει σήμερα από την ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ στις 20 Ιανουαρίου 2025, αλλά ο χρόνος με τον Trump 2.0 στον Λευκό Οίκο μοιάζει σαν να έχει επιμηκυνθεί. Ακόμη και το διάστημα από την Πρωτοχρονιά μέχρι σήμερα μοιάζει μεγαλύτερο από 20 μέρες.
Το 2026 ξεκίνησε με την αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα και την αρπαγή του Νικολάς Μαδούρο, συνεχίστηκε με κλιμάκωση με το Ιράν, ενώ τώρα έχει πάρει σειρά η Γροιλανδία και το πρωτοφανές πλήγμα στις ευρωατλαντικές σχέσεις. Ποιος ξέρει πώς θα τελειώσει ο Ιανουάριος, πόσω μάλλον το 2026.
Παράλληλα, από την Πρωτοχρονιά μέχρι σήμερα, ο Τραμπ άφησε τον πλανήτη άφωνο επειδή αποδέχτηκε το μετάλλιο του Νόμπελ Ειρήνης ως δώρο-κολακεία από τη νόμιμη κάτοχό του, προσπάθησε να περιορίσει την ανεξαρτησία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και μας πληροφόρησε ότι το μοναδικό που τον σταματάει είναι «η προσωπική ηθική του» (και όχι οι νόμοι ή οι θεσμοί).
Ο Τραμπ 2.0 αποδείχτηκε πιο ορμητικός, πιο ανατρεπτικός, πιο απρόβλεπτος, πιο επιθετικός και πιο ακραίος από τον Τραμπ της πρώτης θητείας. Η σφραγίδα που έβαλε στις ισορροπίες της παγκόσμιας τάξης (ανάσυρση του ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν από τη διεθνή «Σιβηρία», πυροδότηση εμπορικών πολέμων με την επιβολή δασμών και, κυρίως, διατάραξη των σχέσεων ΗΠΑ – Ευρώπης, για να αναφέρουμε μόνο τρεις από τις ανατροπές Τραμπ), στη λειτουργία της δημοκρατίας εντός των ΗΠΑ (για παράδειγμα, με την εμμονική καταδίωξη εσωτερικών εχθρών από την πολιτική μέχρι τα κορυφαία πανεπιστήμια), ακόμη και στον παγκόσμιο πολιτισμό (αντι-woke ατζέντα, σύνθημα MAGA κ.ά.) είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τον χρόνο που βρίσκεται στον Λευκό Οίκο στη δεύτερη θητεία του.
Ο ανορθόδοξος τρόπος με τον οποίο ασκεί τη διπλωματία και την πολιτική έφεραν τα πάνω κάτω στον κόσμο μέσα σε ένα χρόνο. Αντίθετα προς την πρώτη θητεία Τραμπ, στην οποία υπήρχαν οι λεγόμενοι «ενήλικες στο δωμάτιο» για να τον συγκρατούν, στη δεύτερη θητεία του έχει μέχρι στιγμής μια υπάκουη κυβέρνηση, ένα Κογκρέσο που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικανούς και δεν του πάει κόντρα, και την πλειοψηφία δική του στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Ταυτόχρονα έχει και πολύ μεγάλη δύναμη. Αμερικανοί αναλυτές θεωρούν ότι οι ΗΠΑ έχουν να δουν τόσο ισχυρό πρόεδρο από τον Φράνκλιν Ρούζβελτ (1933-1945) αλλά ο Τραμπ ασκεί την εξουσία με λιγότερους περιορισμούς από εκείνον. Όμως μαζί με την μεγάλη δύναμη έρχεται και η μεγάλη ευθύνη. Και ο Ρούζβελτ είχε πολύ περισσότερη υπευθυνότητα από τον νυν πρόεδρο.
Απομένουν άλλα τρία χρόνια για να λήξει η δεύτερη θητεία Τραμπ. Εκτός αν αποφασίσει να βάλει υποψηφιότητα και για τρίτη, όπως ο Ρούζβελτ που παρέμεινε στον Λευκό Οίκο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Λέγεται ότι ο Τραμπ έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι του είπε ότι στην Ουκρανία δεν μπορούν να διοργανώσουν εκλογές όσο διαρκεί ο πόλεμος: «Δηλαδή αν τύχει να είμαστε σε πόλεμο με κάποιον, τέρμα οι εκλογές;» αναρωτήθηκε με θαυμασμό ο Τραμπ.
Στις ΗΠΑ ανησυχούν μήπως του μπουν ιδέες. Όπως άλλωστε δήλωσε σε μήνυμά του προς τον πρωθυπουργό της Νορβηγίας, έχει πάψει πια να σκέφτεται αποκλειστικά με όρους ειρήνης γιατί δεν του απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης. Ας του απονεμηθεί επιτέλους!
