Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Με νέο υπεύθυνο προγραμματισμού, τον συνθέτη Γιάννη Αγγελάκη, και μια ριζική αναδιάρθρωση της φυσιογνωμίας της, η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο για την καλλιτεχνική περίοδο 2026-27. Το πρόγραμμα, με τον τίτλο «Εναλλακτική Εποχή», συμπίπτει με τη συμπλήρωση δέκα χρόνων λειτουργίας της στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της ως χώρου πειραματισμού, σύγχρονης δημιουργίας και διαλόγου με το κοινό.
Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται πλέον ο προγραμματισμός. Για πρώτη φορά, η σεζόν αναπτύσσεται μέσα από θεματικά φεστιβάλ που εκτείνονται σε όλη τη χρονιά, με κοινό παρονομαστή τον ήχο ως σημείο συνάντησης της μουσικής, του θεάτρου, του χορού, των εικαστικών τεχνών και της τεχνολογίας. Στο νέο αυτό μοντέλο εντάσσονται οι Ημέρες Σύγχρονης Μουσικής, Βυζαντινής Μουσικής, Παλαιάς Μουσικής, Ηλεκτρονικής Μουσικής, Εικαστικών, Κοινότητας και Δημιουργίας, καθώς και ο κύκλος για τον Σύγχρονο Χορό.
Στον πυρήνα του προγράμματος βρίσκονται έξι νέες παραγωγές μουσικού θεάτρου, όλες βασισμένες σε νέες αναθέσεις της Εναλλακτικής Σκηνής. Ανάμεσά τους η νέα δημιουργία του Γιώργου Κουμεντάκη για το Μπαλέτο της ΕΛΣ «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι», που συνδυάζει τη μουσική του συνθέτη με την ποίηση του Κ. Π. Καβάφη και τις χορογραφίες τριών δημιουργών. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμη τις νέες παραγωγές των àktapha ensemble και Θέμελη Γλυνάτση («Η προσφορά»), της Nova Melancholia («Το να μιλάς γι’ αυτό είναι σαν να το προδίδεις»), του Νίκου Γαλενιανού («Paradise Lost – Μορφαί δαιμονίων»), των Κωνσταντίνου Μπαρά και Φάνη Σακελλαρίου («Κάθοδος»), καθώς και τον «Αντίχριστο» του ίδιου του Γιάννη Αγγελάκη.
Μπαλέτο ΕΛΣ – Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι – Φωτογραφία Γ. Αντώνογλου
Παράλληλα, εγκαινιάζεται ένας ετήσιος Κύκλος Εργαστηρίων Μουσικού Θεάτρου, με στόχο τη στήριξη νέων συνθετών, σκηνοθετών και δημιουργών, ενώ επιστρέφουν δύο επιτυχημένες παραγωγές προηγούμενων ετών, το «Viva la mamma!» του Ντονιτσέττι και ο «Καραγκιόζης Ριγολέττος». Η συνεργασία με το Φεστιβάλ Φιλίππων συνεχίζεται επίσης με τριήμερη φιλοξενία επιλεγμένων δράσεων στην Εναλλακτική Σκηνή τον Σεπτέμβριο.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ Γιώργος Κουμεντάκης χαρακτήρισε τη νέα περίοδο ως την έναρξη «μιας νέας εποχής» για την Εναλλακτική Σκηνή και ανακοίνωσε επισήμως την ανάληψη της θέσης του υπεύθυνου προγραμματισμού από τον Γιάννη Αγγελάκη. Όπως σημείωσε, ο νέος σχεδιασμός διαμορφώθηκε μέσα από τη συνεργασία τους και φιλοδοξεί να μετατρέψει την Εναλλακτική Σκηνή σε έναν χώρο που μεταλλάσσεται διαρκώς: από θεατρική σκηνή σε εργαστήριο, εγκατάσταση, χώρο συμμετοχής και ανοιχτή αρένα για τη μουσική και τον χορό.
Γιάννης Αγγελάκης_Φωτο Γ. Αντώνογλου
Κοινός παρονομαστής όλων είναι ο ήχος, ο οποίος λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο μουσικό θέατρο, τον χορό, τις εικαστικές τέχνες, την ηλεκτρονική δημιουργία, αλλά και την παλαιά και βυζαντινή μουσική. «Ταυτόχρονα, η Εναλλακτική Σκηνή ως σκηνικός χώρος μεταλλάσσεται διαρκώς: από θεατρική και συναυλιακή σκηνή μέχρι ζωντανή εγκατάσταση, εργαστήριο, χώρος συμμετοχής και ανοιχτή αρένα για μουσική και χορό. Η “Εναλλακτική Εποχή” σηματοδοτεί μια ανοιχτή πρόσκληση: να ακούσουμε διαφορετικά, να συναντηθούμε διαφορετικά, να φανταστούμε νέες σχέσεις ανάμεσα στον ήχο, την ανθρώπινη φωνή, την τεχνολογία και τη σκηνική δημιουργία στον 21ο αιώνα», τονίζει ο Γιώργος Κουμεντάκης.
Μουσικό θέατρο — 6 νέες παραγωγές
Αντίχριστος. Φωτογραφία Γ. Αντώνογλου
Έξι νέες παραγωγές μουσικού θεάτρου, βασισμένες σε νέες αναθέσεις, διερευνούν τη σχέση ήχου, φωνής, σώματος και τεχνολογίας. Μέσα από διαφορετικές αισθητικές κατευθύνσεις και υβριδικές σκηνικές μορφές, το πρόγραμμα αναδεικνύει τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία και τις νέες δυνατότητες του μουσικού θεάτρου.
- Γιώργος Κουμεντάκης / Μπαλέτο ΕΛΣ Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι
- àktapha ensemble / Θέμελης Γλυνάτσης H προσφορά
- Nova Melancholia Το να μιλάς γι’ αυτό είναι σαν να το προδίδεις
- Νίκος Γαλενιανός Paradise Lost – Μορφαί δαιμονίων
- Κωνσταντίνος Μπαράς / Φάνης Σακελλαρίου Κάθοδος
- Γιάννης Αγγελάκης Αντίχριστος
Ημέρες Σύγχρονης Μουσικής — 18 συναυλίες | Οκτώβριος – Νοέμβριος 2026
Ημέρες Σύγχρονης Μουσικής. ARTéfacts ensemble. Photo R. Musser
Ένας πολυδιάστατος κύκλος δεκαοκτώ συναυλιών αφιερωμένος στη σύγχρονη μουσική δημιουργία, με νέες αναθέσεις έργων, πρώτες εκτελέσεις και αφιερώματα σε εμβληματικές προσωπικότητες του 20ού και του 21ου αιώνα.
Ημέρες Βυζαντινής Μουσικής — 4 συναυλίες | Οκτώβριος 2026
Ημέρες Βυζαντινής Μουσικής. Ζαχαρίας Καρούνης
Τέσσερις συναυλίες αναδεικνύουν την παράδοση της βυζαντινής μουσικής και τις σύγχρονες εκφράσεις της. Ιστορικές χορωδίες, διακεκριμένοι πρωτοψάλτες και νέες φωνές παρουσιάζουν τον πλούτο μιας μουσικής κληρονομιάς που παραμένει δημιουργικά παρούσα.
Ημέρες Παλαιάς Μουσικής — 9 συναυλίες | Νοέμβριος 2026
Ημέρες Παλαιάς Μουσικής. Δ. Γκουνταρούλης. Φωτο Γ. Αντώνογλου
Εννέα συναυλίες εξερευνούν το ρεπερτόριο από τον Μεσαίωνα κι έπειτα μέσα από ιστορικά τεκμηριωμένες ερμηνείες και σύγχρονες αναγνώσεις. Το φεστιβάλ φωτίζει τη διαχρονική ζωντάνια της παλαιάς μουσικής και τη σχέση της με το σήμερα.
Ημέρες Ηλεκτρονικής Μουσικής — Φεβρουάριος 2027
Εναλλακτική ΕΛΣ. Φωτογραφία Α. Σιμόπουλος
Δέκα ημέρες αφιερωμένες στις σύγχρονες μορφές ηλεκτρονικής δημιουργίας στον χώρο της Εναλλακτικής Σκηνής, η οποία μεταλλάσσεται σε ανοιχτή αρένα για συναυλίες, οπτικοακουστικές παραστάσεις και χορό.
Ημέρες Εικαστικών — Μάρτιος 2027
Ημέρες Εικαστικών. Historical map of Schloss Solitude, Stuttgart.
Ένα δεκαπενθήμερο αφιερωμένο στις σύγχρονες εικαστικές πρακτικές. Η Εναλλακτική Σκηνή μεταμορφώνεται σε ζωντανή εγκατάσταση με περφόρμανς και διαθεματικά έργα που συνομιλούν με τις παραστατικές τέχνες.
Ημέρες Κοινότητας και Δημιουργίας | Μάιος – Ιούνιος 2027
Ημέρες Κοινότητας & Δημιουργίας. 3ο Κουδούνι ‘Οπερα. Φωτογραφία Ο. Δέικου
Ένας κύκλος δράσεων που φέρνει στο προσκήνιο τη συμμετοχή, τη συνδημιουργία και τη σύνδεση με διαφορετικές κοινότητες. Παραστάσεις μουσικού θεάτρου, χορού, συναυλίες, εργαστήρια και εκπαιδευτικά προγράμματα ενεργοποιούν νέες μορφές καλλιτεχνικής συνάντησης.
Ημέρες Σύγχρονου Χορού — Ιούνιος 2027
Ημέρες Σύγχρονου Χορού. Pic by Pierre Tappon, Nick Guttridge
Ένας μήνας αφιερωμένος στον σύγχρονο χορό, με νέες παραγωγές και ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη νέων και ανερχόμενων χορογράφων. Το πρόγραμμα χαρτογραφεί τις σύγχρονες τάσεις της χορευτικής δημιουργίας και ενισχύει τη σύνδεση με τη νέα γενιά καλλιτεχνών.
Κύκλος Εργαστηρίων Μουσικού Θεάτρου | Σεπτέμβριος 2026 – Ιούλιος 2027
Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ. Φωτογραφία Γ. Αντώνογλου
Ένα νέο ετήσιο πρόγραμμα ανάπτυξης και υποστήριξης της δημιουργίας μουσικού θεάτρου, που συνδέει νέους συνθέτες, σκηνοθέτες, σκηνογράφους, ενδυματολόγους και σχεδιαστές φωτισμών. Μέσα από τα εργαστήρια και τις παρουσιάσεις νέων σκηνικών έργων, η Εναλλακτική Σκηνή λειτουργεί ως τόπος δημιουργικών ζυμώσεων, όπου γεννιούνται νέα έργα και συνέργειες.
Αναβιώσεις — 2 παραγωγές | Δεκέμβριος 2026 – Ιανουάριος 2027
Ο Καραγκιόζης Ριγολέττος. Α. Μελισσηνός. Φωτογραφία Χ. Καρράς
Δύο επιτυχημένες παραγωγές προηγούμενων ετών επιστρέφουν ανανεωμένες, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να επανασυνδεθεί με έργα που ξεχώρισαν για την καλλιτεχνική τους ποιότητα και απήχηση.
- Γκαετάνο Ντονιτσέττι Viva la mamma!
- Αλέξανδρος Μελισσηνός / Δημήτρης Δημόπουλος Ο Καραγκιόζης Ριγολέττος
Φεστιβάλ Φιλίππων — 3 ημέρες | Σεπτέμβριος 2026
Φεστιβάλ Φιλίππων Installation, Μεταμορφώσεις – Και Δεν Ξανακυνήγησα Ποτέ μου
Η Εναλλακτική Σκηνή φιλοξενεί για τρεις ημέρες επιλεγμένες παραγωγές και καλλιτεχνικές δράσεις στο πλαίσιο της συνεργασίας της με το Φεστιβάλ Φιλίππων.
H προπώληση των εισιτηρίων για τις παραγωγές της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ για το πρώτο τετράμηνο της σεζόν 2026/27 (Σεπτέμβριος – Δεκέμβριος 2026) θα ξεκινήσει στις 31 Ιουλίου 2026 από τα Ταμεία της ΕΛΣ και την ticketservices.gr
Μουσικό Θέατρο 2026/27
Μουσικό θέατρο – Χορός • Νέα παραγωγή
Γιώργος Κουμεντάκης / Μπαλέτο ΕΛΣ
Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι
2, 3, 4, 9, 10, 11 Οκτωβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 20.30 (Κυρ.: 19.30) | Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ – ΚΠΙΣΝ
Μουσική, δραματουργία: Γιώργος Κουμεντάκης • Ποίηση: Κωνσταντίνος Π. Καβάφης • Σκηνοθεσία: Γιώργος Κουμεντάκης, Πέτρος Τουλούδης • Ζαχαρίας Καρούνης τραγούδι • Χορογραφία: Πατρίσια Απέργη, Ηλίας Χατζηγεωργίου, Εύα Γεωργιτσοπούλου • Εικαστική εγκατάσταση: Πέτρος Τουλούδης • Κοστούμια: Daglara • Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος • Αγγελίνα Τκάτσεβα σαντούρι | Oros Ensemble: Αποστόλης Κουτσογιάννης φλάουτο με ράμφος, Αντώνης Τσαχτάνης κλαρινέτο, Κωνσταντίνος Ζιγκερίδης ακορντεόν, Ειρήνη Κρικώνη βιολί | Osmosis Saxophone Quartet: Παντελής Λυκούδης σοπράνο σαξόφωνο, Αντώνης Φωτιάδης άλτο σαξόφωνο, Θεόφιλος Σωτηριάδης τενόρο σαξόφωνο, Γιάννης Μυράλης βαρύτονο σαξόφωνο | Γιάννης Παπατζανής κρουστά, γυαλόφωνο, σρούτι, φωνή, διδασκαλία κρουστών | Όσβαλντ Αμιράλης κρουστά | Χορεύουν: Άγγελος Αντωνίου, Γιάννης Γκάντσιος, Έλενα Κέκκου, Μαρίτα Νικολίτσα, Στέφανο Πιετραγκάλλα, Ντανιέλε Πεκοράρι, Γιώργος Χατζόπουλος, Σεσίλια Χατζηεμμανουήλ, Δέσποινα Χρυσοστόμου
Η νέα παραγωγή του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι συνθέτει ένα πολυδιάστατο σκηνικό σύμπαν, όπου ο σύγχρονος χορός και το μουσικό θέατρο συναντιούνται και συνυπάρχουν οργανικά, σε μια αέναη συνομιλία. Τρία έργα μουσικής δωματίου του Γιώργου Κουμεντάκη συνομιλούν με τέσσερα ποιήματα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, τα οποία μελοποιούνται στο ιδίωμα του αμανέ, δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο βαθιά εσωτερικό, στοχαστικό και διαρκώς μεταβαλλόμενο.
Τρεις διακεκριμένοι χορογράφοι –Πατρίσια Απέργη, Ηλίας Χατζηγεωργίου και Εύα Γεωργιτσοπούλου– προσεγγίζουν το υλικό μέσα από διαφορετικές αισθητικές και κινησιολογικές γλώσσες. Το σώμα αναδεικνύεται ως φορέας μνήμης, επιθυμίας και απώλειας, ενώ η κίνηση ταλαντεύεται ανάμεσα στον συλλογικό συντονισμό και την προσωπική απόκλιση. Οι εννέα χορευτές κινούνται σε ένα περιβάλλον συνεχούς μετάβασης, όπου ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνεται, να επαναλαμβάνεται και να αποκτά μια σχεδόν τελετουργική διάσταση.
Η γλυπτική εγκατάσταση του εικαστικού Πέτρου Τουλούδη ενεργοποιεί τη σκηνή ως ένα κινούμενο ηχητικό τοπίο, λειτουργώντας ως μηχανισμός που παράγει και μεταφέρει ήχο, και τη μετατρέπει σε έναν χώρο όπου το συναίσθημα δεν κραυγάζει αλλά αντηχεί μέσα στον χρόνο, αφήνοντας χώρο στη φαντασία. Ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο o Ζαχαρίας Καρούνης. Συμμετέχουν η Αγγελίνα Τκάτσεβα στο σαντούρι, τα μουσικά σύνολα Oros Ensemble και Osmosis Saxophone Quartet. Τη διδασκαλία κρουστών έχει αναλάβει ο Γιάννης Παπατζανής, ο οποίος ερμηνεύει μια πληθώρα κρουστών επί σκηνής, μαζί με τους χορευτές.
Μια παράσταση που δεν αφηγείται γραμμικά, αλλά υποβάλλει τον θεατή σε μια εμπειρία συναισθηματικής καταβύθισης, σε μια τελετουργία εκ των έσω.
Μουσικό θέατρο • Νέα παραγωγή • Ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ
àktapha ensemble / Θέμελης Γλυνάτσης
Η προσφορά
16, 17 Ιανουαρίου 2027 • Ώρα έναρξης: 20.30 (Κυρ.: 19.30) | Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ – ΚΠΙΣΝ
Μουσική: Ιάσων Μαρούλης • Δραματουργία, σκηνοθεσία: Θέμελης Γλυνάτσης • Σκηνικό, κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού • Σχεδιασμός φωτισμών: Στέβη Κουτσοθανάση • Σχεδιασμός προβολών: Μάριος Γαμπιεράκης, Χρυσούλα Κοροβέση
àktapha ensemble: Δάφνη Μέγγου μπάσο κλαρινέτο, Ιάσων Μαρούλης τρομπέτα, Γιώργος Κοκκινάρης κοντραμπάσο, Ορέστης Τσεκούρας κιθάρα, Γιάννης Ψαράκης κρουστά
Το 2025, το μουσικό σύνολο àktapha παρουσίασε την πρώτη του απόπειρα μουσικού θεάτρου με κέντρο την Ιφιγένεια του Ευριπίδη, όπου η αφήγηση ισορροπούσε ανάμεσα στον ήχο, την κίνηση και τον λόγο, ο οποίος χρησιμοποιούνταν όχι μόνο ως φορέας νοήματος, αλλά και ως αφορμή για την εξερεύνηση της εκφραστικής δύναμης της ανθρώπινης φωνής. Μετά από ένα χρόνο, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Θέμελη Γλυνάτση, το μουσικό σχήμα αναδιαμορφώνει το έργο του και το επεκτείνει πέρα από τα όρια του μύθου της Ιφιγένειας.
Στη νέα του εκδοχή, το έργο καταπιάνεται με την κατασκευή της πίστης, την τραυματική εμπειρία της θυσίας και τη μοναξιά του πιστού, που εκτείνεται από μια ασαφή προϊστορία μέχρι τις σύγχρονες εκφάνσεις της θυσιαστήριας λειτουργίας. Μέσα σε ένα ιδιαίτερο εικαστικό τοπίο καταστροφής και αναδημιουργίας, οι àktapha, τόσο ως μουσικοί όσο και ως θεατρικοί περφόρμερ, χτίζουν παράλληλες ηχητικές, λεκτικές και κινησιολογικές βιογραφίες του θύματος, του πιστού και του απόντος θεϊκού στοιχείου για να μιλήσουν για τη θυσία ως τελετουργία, ως καλλιτεχνική διαδικασία, ως οντολογική ακρότητα και ως πολιτική ματαίωση.
Μουσικό θέατρο • Νέα παραγωγή • Ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ
Nova Melancholia
Το να μιλάς γι’ αυτό είναι σαν να το προδίδεις
23, 24, 26, 27 Ιανουαρίου 2027 • Ώρα έναρξης: 20.30 (Κυρ.: 19.30) | Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ – ΚΠΙΣΝ
Σκηνοθεσία: Βασίλης Νούλας • Σκηνικό, κοστούμια, σχεδιασμός φωτισμών: Κώστας Τζημούλης • Σύμβουλος δραματουργίας: Υπατία Βουρλούμη • Μετάφραση κειμένου: Πελαγία Μαρκέτου • Ερμηνεύουν: Χράζα, Λητώ Μεσσήνη, Δέσποινα Σανιδά-Κρεζία, Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος, Γεώργιος Ιατρού
Η νέα περφόρμανς της βραβευμένης ομάδας Nova Melancholia Το να μιλάς γι’ αυτό είναι σαν να το προδίδεις διερευνά θεωρητικά και παραστασιακά τον αισθητικό όρο Camp, αντλώντας έμπνευση από το άρθρο σταθμό «Notes on Camp» (1964) της Αμερικανίδας συγγραφέα, θεωρητικού και ακτιβίστριας Σούζαν Σόνταγκ (1933-2004).
Κατά πόσο η αισθητική του Camp, που κάποτε ήταν σήμα κατατεθέν της γκέι υποκουλτούρας στον δυτικό κόσμο, έχει σήμερα διευρυνθεί ως προς το νόημα, τον στόχο αλλά και το εύρος χρήσης της; Μήπως το Camp έχει απορροφηθεί από τη μαζική κουλτούρα; Έχει χάσει την αρχική του δυναμική ή παραμένει μια «πρόκληση» για το αστικό γούστο και το συστημικό αξιακό σύστημα; Τι μπορεί να χαρακτηριστεί Camp σήμερα; Η περφόρμανς λειτουργεί ως ένα σαγηνευτικό, πολυαισθητηριακό και πληθωρικό θέαμα όπου τα φώτα, οι μουσικές και οι ηθοποιοί ξορκίζουν την κόπωση των ημερών και δίνουν βήμα στη διαφορετικότητα, την ετεροδοξία και την ανατροπή.
Μουσικό θέατρο • Νέα παραγωγή • Ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ
Νίκος Γαλενιανός
Paradise Lost – Μορφαί δαιμονίων
5, 6, 7, 11, 12, 13 Φεβρουαρίου 2027 • Ώρα έναρξης: 20.30 (Κυρ.: 19.30) | Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ – ΚΠΙΣΝ
Μουσική, μουσική διεύθυνση: Νίκος Γαλενιανός • Σχεδιασμός φωτισμών και προβολών: Σοφία Αλεξιάδου, σε συνεργασία με το Τμήμα Creative Lighting Control του Πανεπιστημίου Rose Bruford College • Σχεδιασμός ήχου: Μπράιαν Κουν • Ενδυματολογική επιμέλεια: Ζενεβιέβ Αθανασοπούλου • Καλλιτεχνικός συνεργάτης: Γιώργος Μιζήθρας (MIZI) | Ιωάννα Βρακατσέλη, Νίκη Λαδά, Άρτεμις Μπόγρη φωνές, Πέτρος Μηλιάδης (aka Invoker) μέταλ τραγουδιστής | Γυναικείο χορωδιακό σύνολο CHÓRES • Μουσική προετοιμασία: Ειρήνη Πατσέα | Χάρης Παζαρούλας κοντραμπάσο, Κατερίνα Κωνσταντούρου κλασικό αρμόνιο
Ο εναγκαλισμός του Φιδιού με τον Διάβολο, το όνειρο της Εύας για την απώλεια του Παραδείσου, ο θρήνος της Φύσης για τη βακχική σφαγή του Πενθέα. Η ακραία εικονοπλαστική, οριακά βλάσφημη αναγεννησιακή γλώσσα του Τζων Μίλτον και τα αρχετυπικά σχήματα υπερβολής των Βακχών του Ευριπίδη μετατρέπονται σε άμορφα ηχητικά σύννεφα, αλυσιδωτά grooves, ηχητικές συνυπάρξεις και συγκρούσεις. H σημασιολογία των λέξεων υποκαθίσταται από το ακουστικό και οπτικό τους αποτύπωμα.
Ένα υπερβατικό φωνητικό τρίο, μια ογκώδης χορωδιακή μάζα, διαδραστικά φώτα και προβολές, μαζί με τον ηλεκτρονικά επεξεργασμένο ήχο του κλασικού αρμονίου και του κοντραμπάσου, στήνουν μια οπτικοακουστική μηχανή γλωσσικών μετασχηματισμών. Η μηχανή θα εμβολιστεί από μια βίαιη φωνή με ρίζες στο ακραίο μέταλ, η οποία πρώτα θα ισοπεδώσει και στη συνέχεια θα θέσει νέους όρους ισορροπίας στο σύνολο, προσπαθώντας να βρει χώρο να συνυπάρξει.
Το έργο του Νίκου Γαλενιανού είναι ένα ιδιόμορφο ορατόριο, βασισμένο στην αλληγορική δύναμη δύο πανανθρώπινων κειμένων. Οι θεατές-ακροατές βυθίζονται σε μια αλληλουχία σύγκρουσης – βίας – αιώρησης – αποδοχής, ελεύθεροι να ερμηνεύσουν τα γεγονότα μέσω των δικών τους ελεύθερων συνειρμών και συνειδήσεων.
Μουσικό θέατρο • Νέα παραγωγή • Ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ
Κωνσταντίνος Μπαράς / Φάνης Σακελλαρίου
Κάθοδος
27, 28 Μαρτίου 2027 • Ώρα έναρξης: 20.30 (Κυρ.: 19.30) | Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ – ΚΠΙΣΝ
Μουσική, σχεδιασμός βίντεο: Κωνσταντίνος Μπαράς • Λιμπρέτο, σκηνοθεσία: Φάνης Σακελλαρίου • Σκηνικό: Όλγα Ντέντα • Κοστούμια: Μπρουκ Ένγκλχαρτ • Κινησιολογία: Μάρω Πέτλη • Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αγιαννίτης | Αλεξάνδρα Αχιλλέα φωνή, Γεώργιος Κρίμπερης τρομπόνι, Γιώργος Κοκκινάρης κοντραμπάσο
Τι συμβαίνει όταν μια μηχανή, κατασκευασμένη για να υπακούει, αποκτά τη δυνατότητα επιλογής; Τι σημαίνει εξέγερση σε έναν κόσμο φτιαγμένο από βία; Η Κάθοδος των Κωνσταντίνου Μπαρά και Φάνη Σακελλαρίου είναι ένα πολυμεσικό έργο μουσικού θεάτρου για λυρική τραγουδίστρια, τρομπόνι, κοντραμπάσο και ηλεκτρονικά. Αντλώντας έμπνευση από την Κόλαση του Δάντη, το έργο εξερευνά τις έννοιες της εξουσίας, της αντίστασης και της ελευθερίας.
Στον πυρήνα του βρίσκεται ένα ηθικό παράδοξο: μια μηχανή, κατασκευασμένη για να υπακούει, αποκτά συνείδηση, οδηγούμενη όχι προς την ελευθερία αλλά προς τη δίκη και την τελική της καταδίκη. Το έργο ξεκινά από τη δημιουργία και την εκπαίδευση της μηχανής και κορυφώνεται με την πτώση της στον τελευταίο κύκλο της Κόλασης. Η Κάθοδος συγκροτείται ως ένας τελετουργικός χώρος όπου μουσική, σώμα και εικόνα συνυπάρχουν, θέτοντας υπό αμφισβήτηση σύγχρονες ηθικές κατασκευές γύρω από την εξουσία, την υπακοή και την εξέγερση.
Μουσικό θέατρο • Νέα παραγωγή • Ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ
Γιάννης Αγγελάκης
Αντίχριστος
9, 10, 11, 16, 17, 18 Απριλίου 2027 • Ώρα έναρξης: 20.30 (Κυρ.: 19.30) | Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ – ΚΠΙΣ
«Το κακό δεν ήρθε απ’ έξω. Μιλούσε τη γλώσσα μας. Φορούσε φωνή».
Μουσική: Γιάννης Αγγελάκης • Χορογραφία: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου • Σύμβουλος δραματουργίας: Χαράλαμπος Γωγιός • Σκηνικό, κοστούμια: Άρτεμις Φλέσσα • Σχεδιασμός φωτισμών και βίντεο: Γιώργος Αγιαννίτης | Γυναικεία φιγούρα: Ειρήνη Μπιλίνη-Μωραΐτη, Ανδρική φιγούρα: Χρήστος Κεχρής | Μουσικοί από το Ergon Ensemble: Κώστας Τζέκος μπάσο κλαρινέτο, Γκουίντο Ντε Φλάβιις βαρύτονο σαξόφωνο, Ανδρέας-Ρολάνδος Θεοδώρου τρομπόνι, Φαίδων Μηλιάδης βιολί
Ο Αντίχριστος του Γιάννη Αγγελάκη είναι μια νέα παράσταση μουσικού θεάτρου, όπου ο ήχος τοποθετείται στο επίκεντρο της δραματουργίας ως δύναμη που γεννά τη σκηνική δράση. Μουσικοί και τραγουδιστές βρίσκονται επί σκηνής, οργανικά ενταγμένοι στη χορογραφία, τους φωτισμούς και το ηλεκτρονικό ηχητικό περιβάλλον, συγκροτώντας ένα ενιαίο εκφραστικό σώμα.
Η παράσταση υφαίνεται ως μια ακολουθία από συμβολικά και υπαινικτικά ταμπλό που εξερευνούν ιστορικές μορφές του κακού και της ετερότητας. Αντλώντας από θεολογικά, μυθολογικά και λογοτεχνικά αρχέτυπα, από τον κινηματογράφο τρόμου, την ιστορία της ψυχοπαθολογίας και τις σύγχρονες θεωρίες του μετανθρωπισμού, το έργο εξετάζει τους μηχανισμούς μέσω των οποίων ο φόβος του διαφορετικού αποκτά μορφή, σώμα και αφήγηση.
Η φιγούρα του Αντίχριστου προσεγγίζεται εδώ όχι ως θρησκευτικό πρόσωπο αλλά ως ένα ισχυρό πολιτισμικό σύμβολο. Μέσα από αυτή τη σκοπιά, η παράσταση διερευνά τις προβολές του κακού όπως αποτυπώθηκαν ιστορικά πάνω σε ταυτότητες που στιγματίστηκαν ως παρεκκλίνουσες και επικίνδυνες. Πρόκειται για μια χορογραφία δυνάμεων όπου ο ήχος μεταμορφώνεται σε σάρκα και το οικείο απογυμνώνεται, αποκαλύπτοντας τις πιο αβέβαιες όψεις του. Οι θεατές δεν καλούνται να ερμηνεύσουν, αλλά να συνυπάρξουν με το ανοίκειο, να αναμετρηθούν με τους μύθους και τους φόβους που διαμορφώνουν τις συλλογικές μας αφηγήσεις και να στοχαστούν πάνω στα όρια της ανθρώπινης κατανόησης.
Δείτε όλο το υπόλοιπο πρόγραμμα της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ εδώ
