Η ανεξίτηλη σφραγίδα του JFK και μια παλιά φωτογραφία

Ένα από τα πράγματα για τα οποία έχω μετανιώσει περισσότερο στη ζωή μου, είναι το ότι δεν κατάφερα να διατηρήσω σε καλύτερη κατάσταση το αυτόγραφο που μου έδωσε ο πρόεδρος Κέννεντυ όταν είχα την φοβερή τύχη να τον συναντήσω, τότε που ήμουν ένας άγνωστος έφηβος από ένα γεμάτο σκόνη χωριό της Κορέας.

Βρισκόμουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο πλαίσιο ενός ενημερωτικού ταξιδιού που διοργάνωσε ο Ερυθρός Σταυρός για μια ομάδα νέων ανθρώπων από όλο τον κόσμο. Ήταν κάτι περισσότερο από μια επίσκεψη σε μια ξένη χώρα. Ήταν ένα προσκύνημα στη χώρα της ευκαιρίας, σε μια λαμπερή δημοκρατία που συνέβαλε στη σωτηρία του έθνους μου στην πιο σκοτεινή του ώρα.

Η υπογραφή του προέδρου Κέννεντυ γρήγορα πέρασε στα χέρια των φίλων μου, που άρπαξαν το γυαλιστερό περιοδικό του Λευκού Οίκου και το μετέφεραν από χέρι σε χέρι με τόση λαχτάρα, ώστε όταν επέστρεψε σε εμένα, δεν είχε απομείνει τίποτε από την υπογραφή του. Αλλά τίποτα δεν μπορούσε να αφαιρέσει την σφραγίδα που άφησε ο Αμερικανός πρόεδρος στη ζωή μου. Η συνάντηση μου μαζί του αποτέλεσε ένα σημείο καμπής. Τα λόγια του εκείνη την ημέρα στο South Lawn του Λευκού Οίκου σημάδεψαν την απόφασή μου να γίνω διπλωμάτης και δημόσιος λειτουργός.

Καθώς κοίταξε στην ομάδα μας, στην οποία συμμετείχαν νέοι από διαφορετικές πλευρές του Σιδηρού

Παραπετάσματος, ο πρόεδρος Κέννεντυ μας υπενθύμισε ότι μπορούμε να είμαστε φίλοι, έστω και αν οι κυβερνήσεις μας δεν είναι. Μας είπε λέξεις που έγιναν οδηγός στη ζωή μου: “Δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα, υπάρχει μόνο το ζητημα αν μπορούμε να απλώσουμε ένα χέρι βοηθείας ή όχι”.

Καθώς μεγάλωσα και σταδιοδρόμησα στην διπλωματική υπηρεσία της χώρας μου, η ιδέα αυτή έγινε πιο έντονη,. ‘Ετσι αποφάσισα να συνεισφέρω στο παγκόσμιο γενικό καλό. Ως Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να υπηρετήσω τους λαούς του κόσμου, στο όνομα των οποίων υιοθετήθηκε ο Καταστατικός Χάρτης του Οργανισμού.

Ο πρόεδρος Κέννεντυ έτρεφε βαθιά πίστη προς τα Ηνωμενα Έθνη. Η τελευταία ομιλία του στη Γενική Συνέλευση, μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό του, αποτελεί τον οδηγό για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που μαστίζουν την ανθρωπότητα μέχρι και σήμερα. Τόνισε τον ενιαίο χαρακτήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αντιτάχθηκε στις αλόγιστες στρατιωτικές δαπάνες. Απηύθυνε έκκληση για φυλετική και θρησκευτική ανεκτικότητα. Επαίνεσε τις ειρηνευτικές επιχειρήσεις των Ηνωμένων Εθνών. Και τέλος, επέμενε στο ότι πρέπει να βάλουμε την ειρήνη, όχι μόνο στα χαρτιά, αλλά και στις καρδιές μας. Αυτές είναι οι αξίες που υπερασπίζομαι μαζί με το αφοσιωμένο προσωπικό των Ηνωμένων Εθνών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στις προσωπικές μου συναντήσεις με νέους από όλο τον κόσμο, προσπαθώ να μεταφέρω το μήνυμα που ο Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ μετέδωσε σε μένα: τη σημασία του να είναι κανείς πολίτης του κόσμου και να αγαπά τη χώρα του με το να υπηρετεί τον κόσμο.

Λίγο καιρό μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου ως Γενικού Γραμματέα, ο γερουσιαστής Έντουαρντ Κέννεντυ με επισκέφθηκε και μου έφερε μια κορνίζα με τη φωτογραφία της ομάδας των νέων που είχαμε επισκεφθεί το South Lawn, καθώς και την ομιλία που μας απηύθυνε ο Πρόεδρος Κέννεντυ εκείνη την ημέρα. Με συγκίνησε βαθύτατα το ότι ο γερουσιαστής Κέννεντυ κατάλαβε το πόσο σημαντική ήταν για μένα η συνάντηση με τον αδερφό του. Σκεπτόμενος τον τραγικό θάνατο προέδρου Κέννεντυ πριν από μισό αιώνα, συνειδητοποιώ ότι ίσως δεν πρέπει να μετανιώνω που χάθηκε το αυτόγραφό του. Η υπογραφή δεν ξεθώριασε απλά από το χαρτί, αλλά απορροφήθηκε από το δέρμα των φίλων μου λόγω του ενθουσιασμού τους. Ελπίζω να συνεχίσω να διαδίδω το μήνυμα εκείνου του ανθρώπου, ο οποίος ήταν πιστός στα υψηλά ιδανικά και είχε τέτοια πίστη στα Ηνωμένα Έθνη, σε όλους τους ανθρώπους, και ιδιαίτερα στους νέους του κόσμου.