ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ Ενα κολοσσιαίο δίκτυο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κόστους 30 δισ. ευρώ, πρόκειται να στηθεί εντός της επόμενης δεκαετίας στη Βόρεια Ευρώπη από τις χώρες που βρέχονται από τη Βόρεια Θάλασσα.
Το φιλόδοξο σχέδιο προβλέπει συνδυασμό των ανεμογεννητριών που λειτουργούν στις βόρειες ακτές της Σκωτίας με το τεράστιο δίκτυο ηλιακών συλλεκτών της Γερμανίας και συνένωση με την ενέργεια η οποία παράγεται από τα κύματα στις ακτές του Βελγίου και της Δανίας αλλά και με το δυναμικό των υδροηλεκτρικών σταθμών της Νορβηγίας. Το ηλεκτρικό ρεύμα από όλες αυτές τις πηγές θα διανέμεται με ένα τεράστιο δίκτυο υποθαλάσσιων, υπόγειων και υπέργειων αγωγών μήκους 6.000 χιλιομέτρων το οποίο σταδιακά θα μπορεί να καλύψει ολόκληρη την Ευρώπη.
Πρόκειται για το πρώτο σημαντικό βήμα προς την υλοποίηση της ευρωπαϊκής δέσμευσης να καλύπτεται ως το 2020 το 20% των ενεργειακών αναγκών της Γηραιάς Ηπείρου από ανανεώσιμες πηγές.
Oι κυβερνήσεις των εννέα χωρών που μετέχουν στο πρόγραμμα- Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο, Δανία, Σουηδία, Ιρλανδία, Βρετανία- ετοιμάζονται να αρχίσουν από τον προσεχή Σεπτέμβριο την εγκατάσταση γραμμών υψηλής τάσεως, οι οποίες κοστίζουν ακριβότερα από τους παραδοσιακούς αγωγούς εναλλασσόμενου ρεύματος, αλλά υφίστανται μικρότερες απώλειες κατά τη μεταφορά της ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις.
Το σύνολο των εγκαταστάσεων που θα συνδεθούν στο δίκτυο θα παράγει περίπου 100 gigawatt ηλεκτρικής ενέργειας, μέγεθος ισοδύναμο με εκείνο της παραγωγής 100 μεγάλων μονάδων παραγωγής ενέργειας με πρώτη ύλη τον άνθρακα και ικανό να τροφοδοτήσει 30-40 εκατομμύρια νοικοκυριά.
Το νέο υπερ-δίκτυο αναμένεται να εξαλείψει το πρόβλημα που παρουσίαζαν ως τώρα οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ως προς τη μεταβλητότητα και την αδυναμία πρόβλεψης της απόδοσής τους. Π.χ., αν στη Σκωτία δεν φυσάει, οι ανεμογεννήτριες θα κινούνται κατά πάσα πιθανότητα στην Ολλανδία. Ετσι θα επιτραπεί η ασφαλής και αξιόπιστη παροχή «πράσινης» ενέργειας σε ολόκληρη τη Γηραιά Ηπειρο. Ειδικά η σύνδεση με τη Νορβηγία θα λειτουργεί σαν μια γιγαντιαία «μπαταρία» της τάξεως των 30 GW αποθηκεύοντας καθαρή ηλεκτρική ενέργεια, η οποία θα χρησιμοποιείται ανάλογα με τη ζήτηση.
«Τα πλεονεκτήματα ενός υπεράκτιου δικτύου ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δεν περιορίζονται απλώς στη διασύνδεση αιολικών πάρκων. Αν διαθέτουμε επιπλέον ενεργειακή χωρητικότητα, πράγμα που θα ισχύει υπ΄ αυτές τις συνθήκες, θα μπορέσουμε να προβούμε σε “ανταλλαγή” ενέργειας μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν στο πρόγραμμααυξάνοντας έτσι την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ενωσης» λέει ο Τζάστιν Γουίλκς του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Αιολικής Ενέργειας.
Τ ο δίκτυο της Βόρειας Θάλασσας θα αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά ενός μελλοντικού πανευρωπαϊκού «υπερδικτύου» το οποίο αναμένεται να συνδέει τις τεράστιες ηλιακές εγκαταστάσεις της Νότιας Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής με θαλάσσια, γεωθερμικά και αιολικά έργα συλλογής ενέργειας από άλλα μέρη της ηπείρου.
Επιστήμονες του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Ενεργείας υπολογίζουν ότι θα χρειαστεί η συλλογή μόλις του 0,3% της ηλιακής ακτινοβολίας που πέφτει στη Σαχάρα και στις ερήμους της Μέσης Ανατολής για να καλυφθούν όλες οι ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης.
