Β’ όμιλος



Στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, στις ΗΠΑ, η Ιταλία προκρίθηκε την τελευταία στιγμή στους «16» χάρη στη νίκη της με 1-0 επί της Νορβηγίας. Ολοι όμως κατέκριναν τον τότε ομοσπονδιακό τεχνικό Αρίγκο Σάκι ότι με τέτοιο σύνολο ήταν χαμένος από χέρι. Η εξέλιξη τους διέψευσε. Χάρη στον οίστρο του Ρομπέρτο Μπάτζο η «Σκουάντρα Ατζούρα» έφθασε ως τον τελικό όπου υπέκυψε στη διαδικασία των πέναλτι από τη Βραζιλία.


Η πορεία της Ιταλίας στην προκριματική φάση για το Μουντιάλ «Γαλλία ’98» είχε έντονα τα σημάδια όσων συνέβησαν στις ΗΠΑ. Ισοπαλίες με ομάδες όπως η Γεωργία και η Πολωνία ανάγκασαν τη γειτονική χώρα να διεκδικήσει την πρόκριση σε διπλό αγώνα μπαράζ όπου απέκλεισε τη Ρωσία. Παρά τη γενικότερη αμφισβήτηση όμως η τρεις φορές πρωταθλήτρια κόσμου δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Η ικανότητα των Ιταλών να αποσπούν τα επιθυμητά αποτελέσματα ακόμη και όταν βρίσκονται σε άσχημη αγωνιστική κατάσταση τους καθιστά επικίνδυνο αντίπαλο για όλους. Τα παραδείγματα του 1982 (όταν ξεκίνησαν παραπαίοντας αλλά στο τέλος κατέκτησαν το τρόπαιο) και του 1994 είναι χαρακτηριστικά.


Η Ιταλία διαθέτει αναμφισβήτητα ποδοσφαιριστές μεγάλης αξίας. Οι Μαλντίνι, Ντελ Πιέρο, Κοστακούρτα, Ρ. Μπάτζο, Βιέρι συνθέτουν ένα συγκρότημα σπουδαίας εμπειρίας και κλάσης. Ο ιταλικός Τύπος όμως κατηγορεί τον ομοσπονδιακό τεχνικό Τσέζαρε Μαλντίνι, πατέρα του αρχηγού της ομάδας Πάολο, ότι εγκλωβίζει τα ταλέντα αυτά σε αμυντικογενή συστήματα με απώτερο στόχο το αποτέλεσμα. Η πίεση των εφημερίδων ήταν μάλιστα που τον «ανάγκασε» να συμπεριλάβει στην 22άδα τον «ήρωα» των ΗΠΑ Ρ. Μπάτζο, ύστερα από την εντυπωσιακή χρονιά του με την Μπολόνια.


ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΠΕΛΛΑ


Δεκατρείς συμμετοχές (1934, 1938, 1950, 1954, 1962, 1966, 1970, 1974, 1978, 1982, 1986, 1990, 1994). Πρώτη το 1934, το 1938 και το 1982. Δεύτερη το 1970 και το 1994.


ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ


Ρομπέρτο Μπάτζο: Ο ηγέτης του 1994, όταν τα δικά του γκολ οδήγησαν την Ιταλία στον τελικό. Εκεί, το χαμένο πέναλτι τον μετέτρεψε σε μοιραίο. Τώρα θέλει να αποδείξει ότι παραμένει μεγάλος παίκτης.


Κριστιάν Βιέρι: Εφέτος, φορώντας τη φανέλα της Ατλέτικο Μαδρίτης, ήταν πρώτος σκόρερ του ισπανικού πρωταθλήματος και θέλει να επιβεβαιώσει όσα ακούγονται για το όνομά του.


Αλεσάντρο Νέστα: Η αποκάλυψη της εφετεινής περιόδου. Υστερα από μια εντυπωσιακή πορεία με τη Λάτσιο επιθυμεί να δικαιώσει όσους βλέπουν στο πρόσωπό του τον νέο Γκαετάνο Σιρέα. ΧΙΛΗ


Οι φίλαθλοι στη χώρα αυτή των Ανδεων αναπολούν ακόμη όσα συνέβησαν το 1962. Τότε η Χιλή οργάνωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο αλλά δεν κατάφερε να εκπληρώσει το όνειρο. Η εθνική ομάδα περιορίστηκε στην τρίτη θέση, τη μεγαλύτερη επιτυχία στις έξι ως τώρα συμμετοχές της στα τελικά του θεσμού. Η ελπίδα όμως για διάκριση είναι αυτή τη φορά ισχυρότερη από ποτέ.


Ο βασικός λόγος της αισιοδοξίας είναι, σύμφωνα με τον τεχνικό των Χιλιανών Νέλσον Ακόστα, η ευνοϊκή κλήρωση. «Τόσο το Καμερούν όσο και η Αυστρία είναι ομάδες που μπορούμε να κερδίσουμε. Η Ιταλία είναι θεωρητικά ανώτερη αλλά θα παλέψουμε ακόμη και μαζί της» δηλώνει ο 54χρονος προπονητής. Ο Ακόστα προσπαθεί να επιβάλει τη νοοτροπία του στην ομάδα και τα αποτελέσματα ως τώρα τον δικαιώνουν. Με έμφαση στην άμυνα και στην τακτική των αντεπιθέσεων ελπίζει ότι θα αντιμετωπίσει με επιτυχία τις ευρωπαϊκές, κυρίως, ομάδες. Απέναντι στην Εθνική Αγγλίας τον Φεβρουάριο στο Γουέμπλεϊ η Χιλή νίκησε με 2-0 δείχνοντας τα «δόντια» της, ενώ και εναντίον της Αργεντινής τον Μάιο αγωνίστηκε πολύ καλά παρά την ήττα με 1-0.


Παρά την έμφαση στην ομαδική προσπάθεια, τα όνειρα για το ξεπέρασμα της κακοδαιμονίας που ακολουθεί τη Χιλή από το 1962 ­ δεν έχει σημειώσει νίκη σε τελική φάση από τότε ­ ενσαρκώνονται στις ικανότητες του επιθετικού της διδύμου. Οι Ιβάν Ζαμοράνο και Μαρσέλο Σάλας, ή «Ζα-Σα» όπως αποκαλούνται στην πατρίδα τους, βοήθησαν με τα τέρματά τους την Εθνική Χιλής να κερδίσει την πρόκριση. Τώρα καλούνται να αποδείξουν ότι η φήμη γύρω από τα ονόματά τους δεν στερείται ουσίας.


ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΠΕΛΛΑ


Εξι συμμετοχές (1930, 1950, 1962, 1966, 1974, 1982). Τρίτη το 1962.


ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ


Ιβάν Ζαμοράνο: «Ο Ιβάν ο τρομερός», όπως αποκαλείται διεθνώς, έχει κάνει μεγάλη καριέρα στη Ρεάλ Μαδρίτης και τώρα στην Ιντερ. Μαζί με τον Σάλας μπορούν να αναστατώσουν ακόμη και τη σταθερότερη άμυνα.


Χοσέ Λουίς Σιέρα: Ο μέσος της Κόλο-Κόλο είναι η πιο αξιόπιστη λύση στη μεσαία γραμμή. Αν ξεπεράσει τα νεκρά διαστήματα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, θα αποτελέσει τον «ιθύνοντα νου» στην ομάδα τού Νέλσον Ακόστα.


Νέλσον Τάπια: Ο 32χρονος τερματοφύλακας διακρίνεται για τα εκπληκτικά αντανακλαστικά του. Ολοι στη Χιλή πιστεύουν ότι θα είναι από τους διακριθέντες σ’ αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. ΚΑΜΕΡΟΥΝ



Το Καμερούν είναι η πιο επιτυχημένη αφρικανική ομάδα σε τελικά Παγκόσμιου Κυπέλλου. Η ισχύς του είχε ήδη φανεί από το 1982 όταν αποκλείστηκε αήττητο από τη δεύτερη φάση. Ωστόσο το αποκορύφωμα της πολύ σημαντικής πορείας του ήταν η διοργάνωση του 1990 στα γήπεδα της Ιταλίας. Τότε ο εντυπωσιακός Ροζέ Μιλά οδήγησε την ομάδα του ως την προημιτελική φάση. Εκεί αποκλείστηκε στην παράταση από την Αγγλία με 3-2. Ως εκείνο το σημείο βεβαίως το Καμερούν είχε προλάβει να νικήσει με 1-0 την κάτοχο του τίτλου Αργεντινή, την Κολομβία με 2-1, καθώς και τη Ρουμανία, επίσης με 2-1.


Στις ΗΠΑ το 1994 τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο καθώς το Καμερούν απέσπασε μόνο μία ισοπαλία (2-2) από τη Σουηδία. Η Γαλλία όμως αποτελεί πρόκληση για τα «Λιοντάρια» της Αφρικής, όπως επονομάζεται το Καμερούν. Στην τρίτη συνεχόμενη εμφάνιση σε τελική φάση φέρονται αποφασισμένα να ανεβούν ένα σκαλί παραπάνω από το 1990.


Παρ’ όλα αυτά η πρόσφατη εμφάνιση στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής δεν ήταν η καλύτερη δυνατή καθώς η ομάδα της Κεντρικής Αφρικής αποκλείστηκε στην προημιτελική φάση. Συνέπεια αυτού ήταν το να αναλάβει την τεχνική ηγεσία ο Γάλλος Κλοντ Λε Ρουά.


Ο νέος προπονητής δεν άλλαξε πολλά στο υπάρχον σύνολο αλλά έθεσε στόχο να προετοιμάσει εντατικότερα την ομάδα. Κατ’ αυτόν, η πρώτη αναμέτρηση εναντίον της Αυστρίας είναι αποφασιστικής σημασίας: «Ενα θετικό αποτέλεσμα θα μας επιτρέψει να πατήσουμε πιο γερά στα πόδια μας» επισημαίνει.


ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΠΕΛΛΑ


Τρεις συμμετοχές (1982, 1990, 1994). Εφθασε ως την προημιτελική φάση το 1990.


ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ


Ριγκομπέρτ Σονγκ: Το 1994 έγινε ο νεότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του θεσμού. Ο λίμπερο της δευτεραθλήτριας Γαλλίας Μετς έχει πρότυπο τον Ολλανδό Ρόναλντ Κούμαν και θα είναι ο στυλοβάτης στην άμυνα των «Λιονταριών».


Φρανσουά Ομάμ Μπιγίκ: Στο εναρκτήριο παιχνίδι απέναντι στην Αργεντινή το 1990, στην Ιταλία, είχε σημειώσει το νικητήριο γκολ. Ο φορ της ιταλικής Σαμπντόρια μπορεί λόγω εμπειρίας να δώσει πολλές λύσεις στην επίθεση.


Ραϊμόν Καλά: Ο γνωστός μας από τη θητεία του στα ελληνικά γήπεδα με τα χρώματα της Παναχαϊκής θα είναι μαζί με τον Σονγκ η εγγύηση για τα μετόπισθεν του Καμερούν. ΑΥΣΤΡΙΑ


Η ευκολία με την οποία η Αυστρία προκρίθηκε στην τελική φάση προκάλεσε έκπληξη. Η ομάδα του πρώην διεθνούς άσου και νυν προπονητή Χέρμπερτ Προχάσκα έδωσε τέλος στις αποτυχίες προηγούμενων ετών τερματίζοντας πρώτη στον όμιλό της με οκτώ νίκες σε δέκα αγώνες.


Τώρα ο Προχάσκα πιστεύει ότι η Αυστρία μπορεί να πραγματοποιήσει την καλύτερη εμφάνισή της σε τελικά Παγκόσμιου Κυπέλλου ή να πλησιάσει τουλάχιστον το επίτευγμα του 1954 στην Ελβετία, όταν κατέλαβε την τρίτη θέση. «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με θεωρούν υπεραισιόδοξο όταν ισχυρίζομαι κάτι τέτοιο» δηλώνει ο Προχάσκα. «Μήπως προέβλεψε κανείς την τρίτη θέση της Σουηδίας και την τέταρτη της Βουλγαρίας το 1994 στις ΗΠΑ ή τη δεύτερη θέση της Δημοκρατίας της Τσεχίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996 στην Αγγλία»;


Η Αυστρία διαθέτει αρκετούς αξιόλογους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έχουν και σημαντική εμπειρία αγωνιζόμενοι σε μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Πρώτος και καλύτερος ο 34χρονος Αντον Πόλστερ, παίκτης της γερμανικής Κολονίας, πρώτος σε συμμετοχές αλλά και σε τέρματα με τα χρώματα της εθνικής. Πολύτιμη μονάδα αποτελεί επίσης ο αρχηγός της γερμανικής Βέρντερ Βρέμης Αντρέας Χέρτζογκ, εγγύηση στην οργάνωση του παιχνιδιού. Σ’ αυτούς πρέπει να προσθέσουμε τους Χάιμο Πφάιφενμπεργκ, συμπαίκτη του Χέρτζογκ στη Βέρντερ, Ιβιτσα Βάστιτς, επιθετικό της πρωταθλήτριας Αυστρίας Στουρμ Γκρατς, αλλά και τον Βόλφγκανγκ Φάιρσινγκερ, στέλεχος της γερμανικής Μπορούσια Ντόρτμουντ.


ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΠΕΛΛΑ


Εξι συμμετοχές (1934, 1954, 1958, 1978, 1982, 1990). Τρίτη το 1954, τέταρτη το 1934.


ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ


Αντον Πόλστερ: Ο αναμφισβήτητος ηγέτης της Αυστρίας τα τελευταία χρόνια. Σπουδαίος σκόρερ τόσο με τα χρώματα της εθνικής όσο και μ’ αυτά των συλλόγων που αγωνίστηκε (Τορίνο, Σεβίλλη, Κολονία), θα σηκώσει λογικά το μεγαλύτερο βάρος για διάκριση.


Βόλφγκανγκ Φάιρσινγκερ: Ο αμυντικός της περυσινής πρωταθλήτριας Ευρώπης Μπορούσια Ντόρτμουντ μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά με την εμπειρία του στη ­ μάλλον ευάλωτη ­ αυστριακή άμυνα.


Ιβιτσα Βάστιτς: Ο Κροάτης με την αυστριακή υπηκοότητα διέρχεται περίοδο σπουδαίας φόρμας, εκμεταλλευόμενος την πορεία της Στουρμ Γκρατς του Ιβιτσα Οσιμ.