Απόκλιση η οποία κυμαίνεται σε πρωτόγνωρα επίπεδα πληροφορούμαι ότι παρατηρείται στις πιο πρόσφατες δημοσκοπικές επιδόσεις που καταγράφει η κυβερνητική παράταξη στην περιφέρεια συγκριτικά με τα αστικά κέντρα.

Συνεργάτης μου, που έγινε κοινωνός των επιμέρους ευρημάτων από τις έρευνες, μου μεταφέρει ότι τα αγροτικά μπλόκα του τελευταίου μήνα, αλλά και λίγο νωρίτερα οι αρνητικές εντυπώσεις που προκάλεσε η αιφνιδιαστική ανακοίνωση για λουκέτο σε πληθώρα καταστημάτων των ΕΛΤΑ έπληξαν την απήχηση της ΝΔ στην ύπαιθρο χώρα. Και αυτό αποτυπώθηκε στις μετρήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας στο τέλος του περασμένου μήνα.

Οπως αναγνωρίζουν ακόμη και κυβερνητικά στελέχη, τα πλήγματα είναι τόσο ισχυρά που ειδικά σε κάποιες περιφέρειες της Βόρειας Ελλάδας με έντονα αγροτοκτηνοτροφική πληθυσμιακή σύνθεση τα «γαλάζια» ποσοστά στην πρόθεση ψήφου βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Με αποτέλεσμα σε ορισμένες περιπτώσεις η ψαλίδα της διαφοράς ανάμεσα στο κέντρο, στο οποίο διατηρεί καλύτερα της δυνάμεις της, και στην περιφέρεια να φθάνει και να ξεπερνά το 20%. Προσώρας, ο κατ’ εξοχήν κερδισμένος από αυτή την εξέλιξη φαίνεται να είναι κυρίως η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, ενώ γενικότερα σημειώνεται μια εντονότερη σε σχέση με το παρελθόν στροφή των ψηφοφόρων προς (ακρο)δεξιότερες κατευθύνσεις.

Από την μπίρα στον καφέ

Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να υπέδειξε τον Νίκο Ανδρουλάκη ως τον πολιτικό αρχηγό με τον οποίο θα μπορούσε να πιει μια μπίρα, η είδηση, ωστόσο, βγήκε από τον καφέ που ήπιε ο Πρωθυπουργός το πρωί της Πρωτοχρονιάς στο Da Capo του Κολωνακίου με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρόεδρο της Βουλής.

Εκεί, όπως έγινε γνωστό, ζητήθηκε από τον Νικήτα Κακλαμάνη να αναλάβει πρωτοβουλία συναίνεσης με το ΠαΣοΚ προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία για την πλήρωση τριών χηρευουσών θέσεων επικεφαλής Ανεξάρτητων Αρχών (Συνήγορος του Πολίτη, Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών).

Στη Χαριλάου Τρικούπη δεν άρεσαν ο χώρος και ο τρόπος που (ξανα)άνοιξε, καθώς ο Ανδρουλάκης έχει ζητήσει από καιρό να γίνει προκήρυξη εκδήλωσης ενδιαφέροντος και η Βουλή έχει από καιρό στη διάθεσή της τα βιογραφικά πολλών υποψηφίων. Από κοινού τα δύο κόμματα διαθέτουν την απαιτούμενη πλειοψηφία για να προχωρήσει η διαδικασία, αλλά η εκατέρωθεν καχυποψία δυσκολεύει την επίτευξη συναίνεσης. Ενώ μέσα σε όλα παρενέβη και ο Κυριάκος Βελόπουλος, που τώρα παριστάνει τον… ανένδοτο, ενώ παλαιότερα μια χαρά τα είχε βρει με την κυβέρνηση και άλλαξαν τη σύνθεση της ΑΑΔΕ και του ΕΣΡ.

Κάθε αρχή και δύσκολη

Με το νομοσχέδιο του Νίκου Δένδια για τον χάρτη μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη νέα εποχή θα κάνει πρεμιέρα για το 2026 η Βουλή, η οποία πιάνει δουλειά την προσεχή Τετάρτη 7 Ιανουαρίου. Την ημέρα αυτή ολοκληρώνεται στην αρμόδια Επιτροπή η δεύτερη ανάγνωση του νομοθετήματος, ενώ την επομένη εισάγεται στην Ολομέλεια προς ψήφιση. Η σπουδή του υπουργείου Εθνικής Αμυνας να περάσει άρον-άρον το επίμαχο νομοσχέδιο, που επιφέρει ριζικές αλλαγές σε μισθολόγιο, βαθμολόγιο, δομές και εξέλιξη στις Ενοπλες Δυνάμεις, έχει πυροδοτήσει αντιδράσεις ενώσεων στρατιωτικών που θεωρούν ότι με τις δρομολογούμενες αλλαγές στη βαθμολογική εξέλιξη επηρεάζονται αρνητικά οι νυν υπηρετούντες.

Δεδομένου ότι οι στρατιωτικοί αποτελούν σε μεγάλο βαθμό παραδοσιακό ακροατήριο της ΝΔ, αναμένεται με ενδιαφέρον πώς θα κινηθεί ο υπουργός Εθνικής Αμυνας και ειδικότερα αν θα προχωρήσει σε βελτιωτικές αλλαγές.

Θυμίζω ότι κατά την ακρόαση φορέων δέχθηκε ευθείες βολές που έφθαναν μέχρι και σε συγκεκριμένα πρόσωπα που στελεχώνουν το γραφείο του. Ενώ δεν ήταν καθόλου τυχαία η «έκρηξη» του προέδρου της Επιτροπής Δημήτρη Καιρίδη λόγω της απουσίας του υπουργού από τη συζήτηση (ήταν σε πτήση προς το Βελιγράδι), κάτι που προκάλεσε τη δημόσια (και πρωτοφανή) «κόντρα» με τον παριστάμενο υφυπουργό Θανάση Δαβάκη.

Ηταν ένα επεισόδιο που μου λένε ότι, λόγω και των «εύθραυστων ισορροπιών» μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και Πενταγώνου, έκανε κάποιους στην Ηρώδου Αττικού να μειδιάσουν χαιρέκακα.

Δέκα χρόνια νωρίτερα

Νέα πρόωρη αποπληρωμή δανείων κυμαινόμενου επιτοκίου ύψους 8,8 δισ. ευρώ που είχε συνάψει το Ελληνικό Δημόσιο στο πλαίσιο του πρώτου μνημονίου προγραμματίζεται εντός του 2026 από το οικονομικό επιτελείο. Οι πρόωρες αποπληρωμές της προηγούμενης τριετίας έχουν υπερβεί τα 15 δισ. ευρώ, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους και στη μείωση της έκθεσης σε κυμαινόμενο επιτόκιο.

Ο στόχος που έχει θέσει και ο πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης είναι να επιτευχθεί η πλήρης εξόφληση των διμερών ακριβών δανειακών υποχρεώσεων προς τις χώρες της ευρωζώνης (πρώτο μνημόνιο) έως το 2031, δηλαδή μία δεκαετία νωρίτερα από την αρχική ημερομηνία λήξης το 2041. Καλή και άγια η επιστροφή των δανείων, η επιστροφή όμως των εισοδημάτων στην εποχή πριν από το πρώτο μνημόνιο πότε, άραγε, θα συντελεστεί;

Για το… φύλο των αγγέλων

Αποφασισμένος μου λένε ότι είναι ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας να προτείνει στο επικείμενο Συνέδριο του ΠαΣοΚ την έκδοση ψηφίσματος για σαφή δέσμευση του κόμματος ότι «δεν θα συγκυβερνήσει με τη Νέα Δημοκρατία».

Εκτιμά, μαθαίνω, ότι έτσι, αφενός, θα στριμώξει τον Νίκο Ανδρουλάκη, αφαιρώντας του κάθε δυνατότητα μετεκλογικού ελιγμού. Και, αφετέρου, θεωρεί ότι θα καθιερωθεί ο ίδιος ως αδιαμφισβήτητος εκφραστής της αριστερόστροφης πορείας της Χαριλάου Τρικούπη. «Πράσινο» στέλεχος, πάντως με πολλά χιλιόμετρα διαδρομής στην Κεντροαριστερά, που ρωτήθηκε από συνεργάτη μου για την τύχη που μπορεί να έχει μια τέτοια πρόταση, την παρομοίαζε με τις διαφωνίες για το φύλο των αγγέλων που κατέτρυχαν τους μοναχούς την περίοδο που το Βυζάντιο ήταν σε κρίση.

Ο Τσίπρας, ο Μαδούρο και η… ομελέτα του Κουτσούμπα

Το «σοσιαλιστικό πείραμα» της Βενεζουέλας αποτελούσε ανέκαθεν ένα ιδεολογικό σημείο τριβής μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Από την εποχή που ο Αλέξης Τσίπρας προωθούσε την ιδέα της στήριξης της Ελλάδας με πετρέλαιο από το καθεστώς Μαδούρο (2013) όταν θα έρχονταν τα δύσκολα («η ρήξη», που έλεγε υπερηφάνως το άλλοτε «σημαντικό asset» της κυβέρνησής του, Γιάνης Βαρουφάκης) και από το ταξίδι-«μυστήριο» του πολυπράγμονος Νίκου Παππά μετά του κύπριου δικηγόρου, ειδικού στις offshore, Αρτέμη Αρτεμίου.

Τα θυμήθηκα όλα αυτά με αφορμή μια πρόσφατη συνέντευξη του Δημήτρη Κουτσούμπα (στην ιστοσελίδα Nonpapers) όπου ρωτήθηκε αν απέτυχε το μοντέλο Τσάβες, στο οποίο ορκιζόταν ο πάλαι ποτέ ΣΥΡΙΖΑ. Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ απάντησε πως «ακόμη κι αν βαφτίσεις τον καπιταλισμό “σοσιαλισμό του 21ου αιώνα” και δώσεις και πέντε ψίχουλα παραπάνω σε κάποιες μερίδες εργαζομένων, δεν μπορείς να ξεφύγεις από την αδυσώπητη και εκμεταλλευτική φύση του».

Δεν δίστασε, μάλιστα, να εξαπολύσει βέλη λέγοντας πως «ο Τσάβες και πιο φανερά ο Μαδούρο μπορεί να έλεγαν μεγάλα λόγια περί “επανάστασης” και “σοσιαλισμού”, αλλά από την εποχή του Μαρξ και του Λένιν είναι γνωστό πως η επανάσταση προϋποθέτει βαθιές κοινωνικο-πολιτικές αλλαγές, που ποτέ δεν έγιναν στη Βενεζουέλα». Επιβεβαιώνοντας δε το χάσμα που τον χωρίζει με τις διάσπαρτες άλλες «αριστερές εκδοχές», ο Κουτσούμπας κατέληξε διερωτώμενος: «Είναι σαν να θες να κάνεις ομελέτα χωρίς να σπάσεις αβγά. Γίνεται;». Ελα ντε!

***

Η θέση του Νικήτα Κακλαμάνη για αύξηση στο 5% (από 3%) του πλαφόν εισόδου ενός κόμματος στη Βουλή επισκιάστηκε εν μέρει από την ταυτόχρονη πρότασή του για θέσπιση «κόφτη» στην τηλεοπτική μετάδοση των συνεδριάσεων των εξεταστικών επιτροπών λόγω του reality show και των ακροτήτων σε βαθμό χυδαιότητας που λαμβάνουν χώρα στην επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Σε κάθε περίπτωση, η κίνηση του Προέδρου της Βουλής να ανοίξει το θέμα σε αυτή τη συγκυρία (που ανοίγει και η συνταγματική αναθεώρηση) δεν είναι καθόλου τυχαία. Ακόμα και αν δεν απηχεί ευθέως τις απόψεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, σίγουρα εκφράζει κάποιους στο Μέγαρο Μαξίμου που εισηγούνται την αλλαγή αυτή και σίγουρα πολλούς στην ΚΟ της ΝΔ.

Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Κακλαμάνης έχει γίνει κοινωνός σχετικών προτάσεων αρκετών βουλευτών με τους οποίους συζητεί και δεν κρύβουν την ανησυχία τους εν όψει εκλογών και βεβαίως την αγωνία τους μπροστά στη «χλωμή» προοπτική να επανεκλεγούν. Οπότε μην εκπλαγεί κανείς αν αποδειχθεί ότι ο «βουλευτοπατέρας» Νικήτας είναι απλώς ο προπομπός που θα ανοίξει τον δρόμο για την αλλαγή του εκλογικού νόμου.