Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Στον αθλητισμό, η πρώτη παγίδα του μαραθωνίου είναι η εκκίνηση. Οσοι τρέχουν τα πρώτα χιλιόμετρα με ρυθμό σπριντ σταματούν ή ενίοτε καταρρέουν κάπου στο 30ό. Ή λίγο πριν από το φίνις. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, γνωστός ποδηλάτης (κυρίως στην Πάρνηθα), ξέρει από ρυθμό. Ανοιξη του 2027 είπε για τις εκλογές, τόσο στην Πολιτική Επιτροπή, όπου έχρισε τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη γραμματέα, όσο και στη συνέντευξη που παραχώρησε. Ταυτόχρονα ζήτησε από το κόμμα να «πατήσει γκάζι», με κάθε μέρα να μετράει και την τελική ευθεία να έχει ήδη αρχίσει. Το σπριντ μέσα στον μαραθώνιο είναι φυσικά αντιφατικό, ενδεχομένως και επικίνδυνο. Σίγουρα, όμως, είναι δείγμα άγχους που προκύπτει από το γεγονός ότι κανένας δημοσκόπος δεν του εξασφαλίζει τρίτη θητεία στο Μαξίμου.
Και δε φταίνε ούτε οι δημοσκοπήσεις ούτε η τοξικότητα της αντιπολίτευσης, αλλά το ίδιο το αμφιλεγόμενο έργο της κυβέρνησης σε αυτά τα επτά χρόνια όπου ο κ. Μητσοτάκης κρατάει το πρωθυπουργικό τιμόνι και είναι αυτός που σηκώνει το τηλέφωνο στις κρίσεις. Παρότι είχε τον χρόνο δύο θητειών και ενώ η Ελλάδα προχώρησε κάποια βήματα μπροστά, η ριζική αναδόμηση της χώρας δε συνέβη.
Και αν τα προηγούμενα χρόνια της διακυβέρνησης λεφτά υπήρχαν για να μοιραστούν, τι θα γίνει αν μετά τις 31 Αυγούστου το Ταμείο Ανάκαμψης σταματήσει να βοηθάει την Ελλάδα να ανακάμψει από τις στάχτες της; Πόσο να μετρήσει πια το καρότο της Ελλάδας του 2030 όταν από πάνω ακούγεται ο ήχος από το μαστίγιο της ακρίβειας;
Πού θα είναι οι υπουργοί τους επόμενους 18 μήνες; Στα γραφεία τους για να κλείνουν εκκρεμότητες ή στα καφενεία και τα πολιτιστικά κέντρα των δήμων για να κουνάνε χέρια;
Εκτός αυτού, το διεθνές περιβάλλον δεν ευνοεί καμπάνιες αισιοδοξίας, ακόμα και από καλούς campaigners όπως ο Πρωθυπουργός. Οι δασμοί, η Μέση Ανατολή, η ενεργειακή αρρυθμία, όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό που μπορεί να μην επέλεξε ο Μητσοτάκης, αλλά έπεσε στη δική του βάρδια.
Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες.
Αυτά εξηγούν γιατί το «πατάμε γκάζι» ακούστηκε περισσότερο σαν υπενθύμιση παρά σαν στρατηγική οδηγία. Ο Κυρανάκης άλλωστε δεν είναι τυχαία επιλογή. Σηματοδοτεί τη στροφή του κόμματος προς τις λαϊκές δεξιές ρίζες του. Τουλάχιστον μέχρι την κάλπη. Γιατί η ΝΔ ξέρει ότι μπροστά της έχει τη νέα Αριστερά του Τσίπρα και το παλιό ΠαΣοΚ του Ανδρουλάκη. Και τους δύο θα τους «χτυπήσει» στο κέντρο, αλλά χρειαζόταν κάποιον να παίξει τον Αντώνη Σαμαρά στα άκρα.
Γιατί όπως στον μαραθώνιο έτσι και στις εκλογές η τακτική είναι αυτή που μετράει περισσότερο ακόμα και από την πολιτική. Την πολιτική μπορείς να τη θυμηθείς ξανά και τη Δευτέρα μετά την κάλπη.
