Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Η αβίαστη φορά των πραγμάτων οδηγεί στην επιβεβαίωση του κατακερματισμού των πολιτικών δυνάμεων στην ερχόμενη κάλπη. Το ζήτημα έχει επαναλαμβανόμενα σημειωθεί και δεν μοιάζει κάτι ικανό να διαψεύσει αυτό το ενδεχόμενο. Το βράδυ εκείνης της Κυριακής ο κατακερματισμός θα είναι ο ολόγλυφος πίνακας της σύγχρονης πολιτικής Ελλάδας. Από μέρα σε μέρα, ωσάν για να μη διαφύγει την προσοχή, ωσάν σαν διαρκή έμμεση υπόμνηση ενός ζητήματος υπαρξιακού τύπου για την ελληνική κοινωνία, οι δημοσκοπήσεις ανακαλούν στο προσκήνιο και στο φως το βαθύτερο νόημα αυτού του κατακερματισμού. Το παρασύρει ο άνεμος της επικαιρότητας και η ανάγκη της άμεσης χρήσης των αριθμών και των δεδομένων. Οι πολιτικές ανάγκες της στιγμής έχουν προτεραιότητα.

Ο κομματικός κατακερματισμός είναι η αντανάκλαση ενός κατακερματισμένου κόσμου. Δεν είναι μια εικόνα του δελτίου ειδήσεων. Είναι η πραγματική αποτύπωση της πρόσληψης από τον σύγχρονο Ελληνα της αξίας και της καταλυτικής για τη ζωή βαρύτητας της θεσμικής συνύπαρξης, σε ένα πολιτικό πλαίσιο ενότητας, όπου η εκλεγμένη Κυβέρνηση, στο όριο του νόμου, θα εργάζεται για την ανταπόκριση στις ανάγκες, χωρίς ιδιοτελείς προτεραιότητες και πρακτικές κατάχρησης εξουσιαστικού τύπου. Η απόσταση από αυτή την αξία στην πράξη γεννάει τον κατακερματισμό, ως αποδυνάμωση της πεποίθησης συμμετοχής σε μια κοινότητα ανθρώπων και των συνακόλουθων δεσμών. Ακολουθεί η άρνηση αυτής της αξίας και η διαγραφή από τη συνείδηση κάθε στοιχείου κοινής μοίρας και κοινής τύχης στη μακρά διαδρομή της κοινότητας.

Η αμφισβήτηση που εγκαθίσταται διασπά προοδευτικά, διασπά και διαβρώνει το κοινωνικό σώμα. Αντίστοιχα χτίζονται σιγά-σιγά οι σχέσεις. Η ρωγμή στις σχέσεις είναι ο κατακερματισμός σε μικρογραφία κάθε φορά, αυτός που γίνεται δημόσια στάση και, από επιλογή ή συμπεριφορά ατομική, εξελίσσεται σε δημόσια αντίληψη και ήθος, τρόπο ζωής και οδηγό ζωής. Η απόσταση από τον άλλον είναι τελικά η απόσταση και η εναντίωση και η εχθρότητα στον δημόσιο χώρο στους διαφορετικούς άλλους. Μπορεί αυτό να γίνει πολιτικό περιεχόμενο, πρόγραμμα, η κίνηση εναντίον να εξελιχθεί σε μορφή πολιτικής, ακόμη και ιδέας, να βρει αντιστοιχία στη βιωμένη ζωή, στήριξη και πολιτική υπόσταση.

Δεν υπάρχει κοινωνία. Υπάρχουν «κοινωνίες» μέσα στην κοινωνία. Λογική η αντιπαλότητα, αναμενόμενη η σύγκρουση. Στην περίπτωσή μας, την πολιτική εποχή που διανύουμε, δεν πρόκειται μόνο περί αυτού. Μια βαθύτερη αλλοίωση έχει συντελεστεί στη συνείδηση μεγάλου αριθμού. Η εμπιστοσύνη στον παραδοσιακό τρόπο άσκησης πολιτικής εξαντλήθηκε, το σύγχρονο παράδειγμα ορισμένων εκλεγμένων αντιπροσώπων πυροδότησε μια άρνηση, που διεκδικεί τη θέση του νοήματος, το μείγμα έγινε εκρηκτικό και η απουσία δυνατότητας συνεννόησης στα θεσμικά και άλλα θεμελιώδη δυναμίτισε κάθε υπόθεση μιας στοιχειώδους πολιτικής ενότητας του κοινωνικού σώματος.

Μέσα σε αυτό το προοδευτικά διαμορφωμένο περιβάλλον η ευθύνη της κυβερνητικής ομάδας είναι ιδιαίτερα βαριά. Το παράδειγμά της, ο τρόπος της και ο χειρισμός μεγάλων ζητημάτων, από τους θεσμούς ως τη διαφθορά, δίδαξε την απόσταση και πότισε την άρνηση του πλαισίου της πολιτικής συνύπαρξης. Το αριθμητικό της σημερινό προβάδισμα, σε μια συνθήκη ταραγμένης αναζήτησης ενός νέου συλλογικού δρόμου, θα βρεθεί αντιμέτωπο με αυτόν τον κατακερματισμένο κόσμο, που πολύ δύσκολα θα επανέλθει στις γνωστές συμβατικές εκλογικές συμπεριφορές και ακόμη πιο δύσκολα θα υπαχθεί στο «μέλλον» της σταθερότητας. Αναμονή ως την πρώτη κρίση, την πρώτη κάλπη.

Ο κ. Λευτέρης Κουσούλης είναι πολιτικός επιστήμονας.