Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Προς την τελική της διαμόρφωση η μεγάλη ορατή και αόρατη σκηνή της ερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Οι «ηθοποιοί» προσέρχονται όλοι στον τόπο της αντιπαράθεσης, μένουν λίγες απορίες ακόμη και σε λίγο η εικόνα των συντελεστών της σύγκρουσης θα ολοκληρωθεί μπροστά στα μάτια του κοινωνικού σώματος, που παρατηρεί από μακριά, βλέπει με την απόσταση που γεννάει η επιφύλαξη και ακούει με την καχυποψία που σταθερά το συνοδεύει, σε όλο αυτό τον χρόνο της παρατεταμένης προπαρασκευής και σκηνοθεσίας του τελικού έργου. Ο κάθε συντελεστής προσέρχεται με τα όπλα και τις αδυναμίες του, με αυτό που υπήρξε και με αυτό που υπόσχεται. Ολα και όλοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αδυσώπητη σύγκριση. Σε ένα περιβάλλον κορεσμού και εξάντλησης.
Για τις ιδέες τους πρώτα. Ενα πολιτικό κόμμα, από τη φύση του, είναι ένας επεξεργαστής ιδεών. Πριν παρουσιαστεί ως πολιτικός οργανωτής, θα πρέπει κάτι να έχει για να επεξηγήσει και να οργανώσει προς τον δρόμο της πολιτικής πράξης. Η εποχή δεν προσφέρεται για μεγάλες ιδέες, πολλές μοιάζουν εξαντλημένες, οι λέξεις κουρασμένες και η πειστικότητα στο μέτωπο αυτό χωρίς πολλές ελπίδες. Και όμως. Στο υπόβαθρο της σύγκρισης, που μηχανικά και αυθόρμητα συντελείται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, αυτό που ονομάζουμε ιδέες, αντιλήψεις, περιεχόμενο, ως πλαίσιο ερμηνευτικό ή ως φαντασία ελκυστικού μέλλοντος, εργάζονται βουβά και έχουν τη βαρύτητά τους στην ατομική απόφαση στην κάλπη. Αυτό που μοιάζει θεωρητικό είναι πολύ χειροπιαστό για όποιον συναντιέται με την πολυπλοκότητα της εκλογικής συμπεριφοράς.
Για την ιστορία τους ασφαλώς. Ολοι έχουν μια ιστορία. Αυτό που έχει προηγηθεί ως πράξη, αυτό που ως αποτέλεσμα των διακηρυγμένων ιδεών υπήρξε και έλαβε υλική διάσταση στην πραγματική ζωή, βιώθηκε από τους ανθρώπους ως επιβεβαίωση μιας πίστης ή διάψευση μιας ελπίδας. Αν στις ιδέες η κριτική και το πεδίο της σύγκρισης είναι ευρύ, στο μέτωπο της ιστορίας, της πράξης, το φίλτρο της σύγκρισης είναι αμείλικτο και αυτό που βιώθηκε ως εμπειρία είναι δύσκολο να διαγραφεί με όπλο την ιδέα. Ετσι στη σκηνή που σε λίγο όλα με ένταση θα αναπτυχθούν, η μόλις πρόσφατη ιστορία μας θα είναι το ανεξάντλητο υλικό μιας σύγκρουσης και σύγκρισης που θα επιχειρήσει να συγκαλύψει το παρόν και να γίνει το χωνευτήρι σε αυτό που σήμερα υπάρχει στο όνομα του χειρότερου που υπήρξε.
Για την προοπτική φυσικά. Οσο και αν οι ιδέες μπορεί να γοητεύουν, όσο και αν το παρελθόν δεσμεύει και συγκρατεί το βήμα, το αίτημα, ακόμη και μη επαρκώς υποστηριζόμενο, ακόμη και αμορφοποίητο, είναι καταλυτικά παρόν στη μεγάλη αόρατη σκηνή της εκλογικής σύγκρουσης. Το αίτημα στο ερώτημα: τι κάνουμε, τι κάνω, τι μπορώ να κάνω, ως δυνατότητα ατομικής και συλλογικής βελτίωσης στη διαδρομή; Εδώ όλα σε μια μείξη εκρηκτική, ιδεών και παρελθόντος, υποσχέσεων και πειστικής ή μη προοπτικής, προσθέτουν δυσκολία στο μέτωπο, κατεβάζουν το έργο από τη σκηνή στον υπαρκτό κόσμο της καθημερινής ζωής και τροφοδοτούν τη σύγκρουση και δυσχεραίνουν τη σύγκριση. Ο κατακερματισμός που καταγράφεται και θα τον δούμε στην πρώτη κάλπη είναι και αυτός μια ακόμη αντανάκλαση της συνολικής αδυναμίας μας να διευκρινιστεί η σύγκρουση και να διευκολυνθεί η σύγκριση. Δεν μένει παρά η κάλπη ως οργανωτής της επόμενης μέρας.
Ο κ. Λευτέρης Κουσούλης είναι πολιτικός επιστήμονας.
