Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Οι εβδομάδες περνούν, το καλοκαίρι είναι ήδη στα μισά της διαδρομής του και όπου να ‘ναι θα μυρίσει φθινόπωρο και εκλογές. Αν και η οσμή από την προεκλογική περίοδο που ζούμε ήδη, έστω και ανεπίσημα, έχει εισβάλει στα ρουθούνια μας, προκαλώντας μια αίσθηση ανησυχίας για όσα θα βρούμε μπροστά μας.
Οι 51 ανεξάρτητοι βουλευτές επί συνόλου 297 αποτελούν παγκόσμια καινοτομία (κενό-, ίσως ήταν ορθότερο). Η δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη της χώρας, μετά την κυβερνητική πλειοψηφία, είναι οι ανεξάρτητοι Ελληνες. Οχι οι «συγχωρεμένοι» του Πάνου Καμμένου, αλλά οι ολοζώντανοι του Αλέξη Τσίπρα. Βουλευτές που αφήνουν το κόμμα τους, όχι την έδρα τους και σε καμία
περίπτωση την αποζημίωσή τους.
Για να είμαστε δίκαιοι, δεν ευθύνεται μόνο ο πρώην πρωθυπουργός για την κατάσταση που επικρατεί στη διαστρωμάτωση της Βουλής. Υπάρχουν και ανεξάρτητοι που δεν συνδέονται με το στρατηγικό σχέδιο διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ για τα μάτια της ΕΛ.Α.Σ., όπως αυτή του Αντώνη Σαμαρά που συνδέεται μόνο με τη διάλυση της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη (όχι τη ΝΔ σκέτη).
Η έδρα, ωστόσο, δεν είναι προσωπική περιουσία του βουλευτή. Είναι εντολή που δόθηκε σε ένα ψηφοδέλτιο, σε ένα κόμμα, σε μια πλατφόρμα που ο ψηφοφόρος επέλεξε συνειδητά ή έστω με κάποια ιδεολογική ή και όχι σύνδεση. Οταν αυτή η εντολή εξελίσσεται σε κάρτα ελευθέρας εισόδου στο Κοινοβούλιο, χωρίς συγκεκριμένο κομματικό συσχετισμό, το κοινοβουλευτικό σύστημα δεν αλλάζει απλώς σύνθεση, αλλά χάνει το νόημά του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, λίγο πριν εξαφανιστεί από τον πολιτικό πλανήτη, σαν τους δεινοσαύρους, ζητά τώρα από τους αποχωρήσαντες να επιστρέψουν τις έδρες που πήραν μέσω δικού του ψηφοδελτίου. Δίκαιο επιχείρημα, καθυστερημένο όμως. Το 2023 κατέβηκε με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, οπότε τώρα πληρώνει το καθαρό προσωποκεντρικό κόμμα που πάντα ήταν, ανεξάρτητα από τα συλλογικά όργανα, ο θεός να τα κάνει.
Οσο πλησιάζουμε σε προεκλογική περίοδο, το φαινόμενο θα μεγαλώσει, όχι θα συρρικνωθεί. Το να είσαι υποψήφιος βουλευτής έχει πάψει να σημαίνει ότι ανήκεις κάπου. Σημαίνει ότι περιμένεις να δεις πού θα βρεθείς στην επόμενη πράξη. Οι 51, λοιπόν, δεν είναι ανεξάρτητοι με τη συνταγματική έννοια του όρου. Είναι ο πιο πολυπληθής θίασος της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Ή μήπως είναι οι πρωταγωνιστές του πιο κωμικοτραγικού θιάσου που έχουμε δει εδώ και χρόνια; Δύσκολο.
Πρωταγωνιστής είσαι όταν τα φώτα πέφτουν πάνω σου και όταν το χειροκρότημα το παίρνεις εσύ. Εδώ οι περισσότεροι από τους 51, και κυρίως όσοι περιμένουν να ανέβουν στη σκηνή της
ΕΛΑΣ, εκτελούν χρέη κομπάρσου, για χάρη του θιασάρχη. Ανεξάρτητοι στα χαρτιά, εξαρτημένοι στην πράξη.
