Δημήτρης Ν Μαρωνίτης

Ο τίτλος (έμμεσο δάνειο από την προδρομική στον καιρό της ταινία του Φρίαρς «Ωραίο μου πλυντήριο») παραπέμπει σε πρόσφατη και πρόσκαιρη επιστροφή μου σε κάτι που μου λείπει εδώ και κάμποσα πια χρόνια - για την ακρίβεια δεκαεπτά.

Συνέπεσαν μέσα στο 2013 δύο ζωοφιλικά κείμενα ιδιαίτερης αξίας: το ένα ποιητικό, το άλλο πεζό.

Εφτασε τις προάλλες ένα γενναιόδωρο πεσκέσι από τις εκδόσεις Πατάκη «τιμής ένεκεν»: πέντε φρέσκα βιβλία, ερεθιστικά στο περιεχόμενο και καλαίσθητα στην εμφάνιση,

Αφήνω (με κάποιες ενοχές) στην άκρη πάλι την πολιτική επικαιρότητα, παγιδευμένη, με σπάνιες εξαιρέσεις, στις προβλεπόμενες, διπλές εκλογές του Μάη (ντόπιες και ευρωπαϊκές),

Αν με ρωτούσαν ποιο γεγονός του 2013 θεωρώ σημαντικότερο για τα ελληνικά μας γράμματα, θα απαντούσα απερίφραστα: τη νεοελληνική μετάφραση,

Τέσσερα συναπτά Μονοτονικά για το ομηρικό υβρεολόγιο πάει πολύ, αλλά είναι αργά πια να κάνω πίσω.

Συνεχίζω με τα ρέστα της περασμένης Κυριακής, επιμένοντας στο υβρεολόγιο που εισπράττει στην Οδύσσεια ο Οδυσσέας,

Επιμένω στην ανορθόδοξη προσήλωση της περασμένης Κυριακής, μιλώντας για το ομηρικό υβρεολόγιο, άνισα και αλλότροπα μοιρασμένο στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια.