Νέες Εποχές

Λίγοι κατάφεραν με το φευγιό τους να χωρίσουν τον χρόνο στα δύο, στο πριν και στο μετά. Ευλογημένοι ή όχι, έγιναν οι ίδιοι το σαρκωμένο πάθος, υπερέβησαν τον Λόγο, ακόμη και την τέχνη τους με το ίδιο τους το σώμα. Ο Μίκης κατάφερε κάτι μοναδικό για καλλιτέχνη. Δεν κατέγραψε απλά το αίσθημα, δεν αφηγήθηκε την […]

Ολοι θέλησαν να αποτίσουν έναν φόρο τιμής στον Μίκη Θεοδωράκη. Ο Φοίβος Δεληβοριάς θυμήθηκε που πήγε με τους γονείς του στο Ηρώδειο όταν ήταν 14 χρονών για να ακούσει το «Αξιον εστί» – θα παιζόταν για πρώτη φορά εκεί. «Πρώτη και τελευταία φορά τη μέρα εκείνη είδα άνθρωπο να πετάει» έγραψε. Η Δήμητρα Γαλάνη συνόδευσε την […]

Η αυτοβιογραφία του Μίκη Θεοδωράκη υπερβαίνει την απλή περιγραφή των περιστάσεων της σύλληψης του μουσικού έργου και της πολιτικής δράσης του

1960. Επιστρέφω από τις σπουδές µου στη Γερµανία. Μετά έξι χρόνια έχω αποξενωθεί. Οµως τυχαίνει τη δεύτερη(;) µέρα να βάλω το ραδιόφωνο και να ακούσω τον «Επιτάφιο» µε τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Δεν γνωρίζω κανέναν: ούτε τον Ρίτσο ούτε τον Θεοδωράκη ούτε τον Μπιθικώτση. Αλλά το έργο µε συγκλονίζει. Είναι η πρώτη µου επαφή µε αυτούς […]

Ο κορυφαίος έλληνας συνθέτης ξεκίνησε να «ντύνει» παραστάσεις με τις νότες και τους ήχους του πριν από 60 χρόνια. Από τη συνάντηση με τον Καμπανέλλη στην αρχαία τραγωδία και κωμωδία και στα μεγάλα θέατρα του κόσμου

Το δέσιμο του μουσικού Μίκη Θεοδωράκη με τον λόγο της ποίησης αρχίζει μέσα στη μοναξιά της εφηβείας του στην Τρίπολη της δεκαετίας του 1940, όταν, άγουρος συνθέτης τότε, σκάρωνε τραγούδια σε ποίηση Βασίλη Ρώτα, Κωστή Παλαμά, Γεώργιου Δροσίνη, Αγγελου Βλάχου, Διονύσιου Σολωμού, Λορέντζου Μαβίλη κ.ά., που κυκλοφόρησαν στον δίσκο «Παιδικά τραγούδια» (1994). Ο ομοϊδεάτης Ρίτσος […]

«Ο αγωνιστής, ο δημιουργός Μίκης Θεοδωράκης, με την τεράστια συμβολή του στο λαϊκό μας πολιτισμό, κατόρθωσε να χωρέσει στο μεγαλειώδες έργο του όλο το έπος της λαϊκής πάλης του 20ού αιώνα στη χώρα μας, μέρος του οποίου υπήρξε και ο ίδιος. Στο έργο του συναντάμε τη βαθιά αλληλεγγύη της τέχνης στη ζωή και τους αγώνες […]

«Στα περβόλια, μες στους ανθισμένους κήπους / αν σε πάρω, Χάρε, στο κρασί / αν σε πάρω στον χορό και στο τραγούδι / τότες χάρισέ μου μιας νυχτιάς ζωή» («Στα περβόλια», στίχοι, μουσική Μίκης Θεοδωράκης). Δεν του χάρισε μιας νυχτιάς ζωή. Του χάρισε ημέρες και νύχτες. Του χάρισε 96 χρόνια ζωής. Και όσες φορές κονταροχτυπήθηκαν, […]

Ο μοναδικός Μίκης Θεοδωράκης δεν υπήρξε ποτέ μοναχικός. Φώτισε τη ζωή μας, μας βοήθησε «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα», έζησε, έπραξε και δημιούργησε για τους άλλους, τους Ελληνες και τους πολίτες όλου του κόσμου και ανάλωσε την ιδιοφυΐα και το τάλαντό του με τη συνείδηση ότι πράττει «προς έτερον», για τους άλλους. Το έργο και το […]

Στη διεθνή πολιτική υπάρχουν καλές αποφάσεις που ενισχύουν το εθνικό συμφέρον, κακές αποφάσεις που υποθάλπουν το εθνικό συμφέρον και κάκιστες αποφάσεις που θέτουν σε αμφισβήτηση τη διεθνή θέση του κράτους που έχει λάβει τη συγκεκριμένη απόφαση. Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ έθεσε σε κίνηση την απόφαση της αποχώρησης των αμερικανικών στρατευμάτων από το […]

Μέσα στην εποχή των διακοπών δεν σταμάτησε η πλημμυρίδα των νέων βιβλίων. Και σαν αξιοπρεπές blog που καταγράφει τις πιο σημαντικές εμπειρίες του συγγραφέα του, όταν ψήλωσαν πολύ οι στήλες των τόμων και οι εντυπώσεις των αναγνώσεων, ένιωσα την ανάγκη να γράψω γι’ αυτούς. Αλλωστε μέσα σε αυτό το καλοκαίρι δεν μου συνέβη τίποτα το […]

«Μερικές φορές σηκώνουμε όλοι το κεφάλι μας και πιστεύουμε ότι πρέπει να λέμε την αλήθεια ή τη φαινομενική αλήθεια και την ξαναπαίρνουμε πίσω. Αυτό είναι όλο». Τόμας Μπέρνχαρντ Βέβαια, αυτό το κεφάλι δεν υπάρχει λόγος να κοπεί. Δεν ξαναπαίρνουμε πίσω την αλήθεια. Απλώς βάζουμε τα κεφάλια μέσα. Προσπάθησα να έχω στο κεφάλι μου, ένα κεφάλι […]

Σαράντα επτά χρόνια από τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, υπάρχουν δύο δρόμοι απαξίωσής της. Ο ένας είναι ο κλασικός της ταξινόμησής της ως έκφρασης του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού. Εναν δρόμο που ακολούθησε τόσο η όλη Νέα Δημοκρατία όσο και διανοούμενοι της Ανανεωτικής Αριστεράς, όπως ο Αγγελος Ελεφάντης, που στο ΠαΣοΚ είδαν την έκφραση του μικροαστικού ελληνικού […]

Είχα και στο παρελθόν αναφερθεί από τη στήλη αυτή στην ανάγκη αλλαγής του Κινήματος και στον τρόπο της αλλαγής αυτής, τονίζοντας μάλιστα ότι η καθυστέρηση ανασύστασης της προοδευτικής αυτής παράταξης δεν βλάπτει μόνο το ίδιο το κόμμα, αλλά ανοίγει τον δρόμο για την «παγιοποίηση» μιας συγκεκριμένης ιδεολογίας, και η παγιοποίηση αυτή δεν ωφελεί ούτε τη […]

«Καλύτερα χοιροβοσκός στο Amagerbro (…) παρά ποιητής». Søren Kierkegaard Μέσα σε αυτόν τον ζόφο που ζήσαμε και ζούμε αυτόν τον μήνα, ας ξαναγυρίσουμε σε κάτι ψυχωφελές που μας συντροφεύει εδώ και αιώνες. Την ποίηση. Στο εξοχικό πάντα βρίσκω βιβλία που έχω καιρό να διαβάσω. Εφέτος ξαναδιάβασα την ποιητική συλλογή του Βύρωνα Λεοντάρη «Εν γη αλμυρά» […]

Κλωθογύριζε όλη την εβδομάδα η φράση στο μυαλό μου: «Σε παρακαλώ, μη με σκοτώσεις» – αλλά αυτός τη σκότωσε. Την είχε εκστομίσει στη Θεσσαλονίκη, τη Δευτέρα, 55χρονη Γεωργιανή που «ήταν ένα δυνατό άτομο, δούλευε σκληρά ως οικιακή βοηθός». Στον 48χρονο σύντροφό της και συμπατριώτη της «εθισμένο στο αλκοόλ, έπινε και έβριζε. Φιλόνικος, βίαιος, δούλευε σε οικοδομές». […]

Οι δραματικές εξελίξεις στο Αφγανιστάν με την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν διαμορφώνουν οπωσδήποτε ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον. Η Δύση και ειδικότερα οι ΗΠΑ υπέστησαν μια ταπεινωτική ήττα ύστερα από εικοσαετή στρατιωτική παρουσία στη χώρα με στόχο την εξουδετέρωση της τρομοκρατίας (Αλ Κάιντα κ.λπ.) και την οικοδόμηση ενός νέου δημοκρατικού συστήματος. Κίνα και Ρωσία […]

Η εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος στις επικουρικές συντάξεις είναι απόρροια της τεράστιας ανάγκης για έναν εξορθολογισμό, με τρόπο που να αντιμετωπίσει, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, τις επιπτώσεις που δημιουργεί το σημερινό σύστημα στις ανισότητες, την ανεργία, τα χαμηλά εισοδήματα ή την αναιμική ανάπτυξη. Βεβαίως, οι επικουρικές συντάξεις αντιπροσωπεύουν ένα μικρό μόνο τμήμα των συνολικών […]