Νέες Εποχές

Ποτέ δεν κοιτάμε όλοι το ίδιο πράγμα, ακόμη και στα πιο απλά, σε εκείνα που είσαι σχεδόν σίγουρος πως δεν γίνεται να βλέπουμε κάτι διαφορετικό, ένα αντικείμενο ή μία θάλασσα. Τα αντικείμενα αντανακλούν εκείνο που έχουμε μέσα μας, οι αντιστοιχίες έχουν φορά από μέσα προς τα έξω. Οταν αυτό συμβαίνει στα πλέον προφανή, μπορούμε να […]

«Βγήκε το λαγκάδι», ημερολόγιό μου – ακούστηκε ξανά τρομερή η προειδοποιητική φωνή της καμπάνας· που θα πει, πλημμύρισε το Νιοχώρι. Το λαγκάδι ξεκινά ψηλά από τον λόφο Χλεμούτσι, ακριβώς κάτω από το κάστρο της Ιζαμπώς. Μέσα από φαράγγια  πρασινισμένα από πουρνάρια, δρυς, λυγαριές, αγριελιές, αγραπιδιές, καλαμιές κατεβαίνει στον κάμπο και περνά ανάμεσα από τα τελευταία σπίτια […]

Δεν νοείται σύγχρονο πανεπιστήμιο, χωρίς θεσμικό πλαίσιο εναρμονισμένο στις απαιτήσεις της εποχής των εκθετικών τεχνολογικών αλλαγών. Το πλαίσιο αυτό θα πρέπει να ενισχύει το αυτοδιοίκητο των ελληνικών ΑΕΙ, αντικαθιστώντας τον παραδοσιακό ελεγκτικό ρόλο του κράτους με έναν περισσότερο θεσμικό, με σκοπό την παροχή υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας για το προσωπικό, τους φοιτητές, τους αποφοίτους των ΑΕΙ […]

Ο πρώην πρωθυπουργός, πρώην πρόεδρος του ΠαΣοΚ και διεκδικητής της ηγεσίας του Κινήματος Αλλαγής κατήγγειλε μεθοδεύσεις «εξωθεσμικών κέντρων» που υπονομεύουν την υποψηφιότητά του. Ο συμπαθής και πολύ καλός γνώστης της διεθνούς γεωπολιτικής Γιώργος Παπανδρέου αξίζει συγχαρητηρίων που δεν υπολόγισε το πολιτικό και ατομικό κόστος όταν του τέθηκε το δίλημμα: Παραμονή στο ευρώ με μνημόνια ή […]

Σε μια περίοδο μεταβατική για τη Σοσιαλδημοκρατία μετά τις εξελίξεις στη Γερμανία, έρχεται στην Ελλάδα το μήνυμα για αφύπνιση του σοσιαλιστικού χώρου. Σε λίγες μέρες θα γίνουν οι εκλογές για ανάδειξη προέδρου του ΚΙΝΑΛ/ΠαΣοΚ και είναι φυσικό να παρακολουθούν όλοι με ενδιαφέρον τις προγραμματικές δηλώσεις των υποψηφίων σχετικά με τη στρατηγική πολιτικής ενός κόμματος, που […]

Αφορμή για το κείμενο αυτό η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου (ΓΑΠ) να διεκδικήσει την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Ή μήπως του ΠαΣοΚ; Παράξενα πράγματα, καθώς το κόμμα του, το ΚΙΔΗΣΟ, εξακολουθεί πάντα να υπάρχει. Θα έχει, άραγε, το ΠαΣοΚ ηγέτη αυτόν που το 2015, διασπώντας το, το οδήγησε στα όρια της πολιτικής εξαφάνισης; Τέλος πάντων, δικός […]

Σε έναν κόσμο αβεβαιότητας, όπως είναι ο κόσμος της πολιτικής, η πολιτική ζωή της χώρας μας πορεύεται σήμερα με δύο «βεβαιότητες»: Πρώτον, πως οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν με απλή αναλογική. Δεύτερον, πως ένα τουλάχιστον από τα βασικά πολιτικά κόμματα του τόπου θα εμφανιστεί με νέα ηγεσία. Αλληλοσυνδεόμενα αυτά τα δύο, δημιουργούν προοπτικές ενδιαφέρουσες που […]

Παρόλο που δεν είμαι λοιμωξιολόγος ούτε καν γιατρός (παρά μόνο «εξ αγχιστείας»), έφτασα, ύστερα από παρατηρήσεις δύο ετών, σε ένα συμπέρασμα που ίσως να εξηγήσει μερικά περίεργα ιατρικά φαινόμενα. Η λοίμωξη COVID-19 βλάπτει, όπως είναι γνωστό, κυρίως τους πνεύμονες, την καρδιά και άλλα ζωτικά όργανα. Το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι επηρεάζει και τη λειτουργία […]

Δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε ότι η αφειδώς προσφερόμενη σήμερα τεχνολογική εγγύτητα σε συνδυασμό με το έθος της κοινωνικής αποστασιοποίησης που καλλιέργησε η πανδημία ενθαρρύνουν την απόλυτη εξατομίκευση και, μέσω αυτής, την επικράτηση ενός νέου ανθρωπολογικού τύπου μοναχικού, ανταγωνιστικού, βαθιά φοβικού, χωρίς αισθήματα αλληλεγγύης και κοινωνικής υπευθυνότητας, ενός νέου επιστήμονα με πολλές γνώσεις αλλά […]

Οι αξιολογήσεις των πανεπιστημιακών μαθημάτων και των διδασκόντων από τους φοιτητές είναι μια πρακτική που υιοθετείται από τα περισσότερα πανεπιστήμια του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών. Ενας μύθος που συνοδεύει αυτή την πρακτική είναι ότι οι φοιτητές μαθαίνουν καλύτερα από τους καθηγητές ή τις καθηγήτριες που αξιολογούνται θετικότερα. Ομως, η πραγματικότητα είναι ότι το μαθησιακό […]

Παρακολουθούσαμε το καλοκαίρι του 2019 στο Αρχαίο Θέατρο της Δωδώνης την παράσταση «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή. Από τη χρονολογική τοποθέτηση των γεγονότων, στην αρχή της παράστασης, πληροφορηθήκαμε ως θεατές για τον μεγάλο λοιμό της Αθήνας που είχε προηγηθεί και που είχε ως θύματά του σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού. Οταν άκουσα αυτόν τον αριθμό […]

Οταν το παίρνεις απόφαση πως την αθανασία δεν μπορεί να την κερδίσεις, πηγαίνεις στο επόμενο αίτημα που μοιάζει περισσότερο εφικτό, λίγη ζωή ακόμα. Εκεί αρχίζουν τα παζάρια με τον χρόνο, με διαστάσεις που δεν τις χωράει το μυαλό αλλά έτσι κι αλλιώς τη λίγη ζωή ακόμη που ζητάς δεν τη θέλεις για να καταλάβεις περισσότερα […]

Τον ένα πόνο τση καρδιάς αμπώχνει ο άλλος πόνος κι όποιος ξεμάθει να πονεί στο τέλος μνέσκει μόνος. (Μαντινάδα… από Πειραιώτη) Η σύγχρονη τέχνη με την τόσο πλούσια εμπειρία του παρελθόντος (της) οφείλει, επιτέλους, να παρουσιάζει τους καρπούς της ωρίμασης και το εύρος των κατακτήσεών της τόσο στη φόρμα και στην οργάνωσή της όσο και […]

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια που το βλέμμα μας στην πόλη γοητευόταν σχεδόν αποκλειστικά από τα νεοκλασικά κτίρια. Θαυμάζαμε τη λεπταίσθητη πλαστικότητά τους, τον τρόπο με τον οποίο εξέφραζαν την εποχή τους και την πόλη του 19ου αιώνα. Τα «νεοκλασικά μας» ήταν κάποτε πολύ περισσότερα και όλοι ευχόμασταν να διασωθούν, χωρίς να υπολογίζουμε τη δύναμη […]

Υπάρχουν, λέγεται, τρεις κατηγορίες αναγνωστών σε ό,τι αφορά τους κορυφαίους συγγραφείς του ρωσικού ρεαλισμού, τον Ντοστογέφσκι και τον Τολστόι: αυτοί που προτιμούν τον πρώτο, όσοι θεωρούν σημαντικότερο τον δεύτερο κι εκείνοι που τους διαβάζουν με πάθος και τους δύο. Ο Τζορτζ Στάινερ, που έγραψε μια σπουδαία σχετική μελέτη, λέει πως προτιμά τον Ντοστογέφσκι, αλλά αυτό […]

Το θέμα είναι να μην πανικοβληθούμε – γιατί με 85 νεκρούς κατά μέσον όρο την ημέρα, πλησιάζουμε ταχύτατα στους αριθμούς που είχαμε πριν από έναν χρόνο ακριβώς, δηλαδή στους 100 νεκρούς καθημερινά· τότε που δεν είχαμε εμβόλια και τα μόνα αποτρεπτικά μέτρα ήσαν ο εγκλεισμός, οι μάσκες, οι αποστάσεις και η άχρηστη – όπως αποδείχθηκε τελικά – σχολαστική […]

Δεν πάμε καθόλου καλά: μέσα σε δύο εβδομάδες περάσαμε από τους 50 νεκρούς την ημέρα στους 75, αύξηση 50%. Κινούμαστε στους αριθμούς της άνοιξης, τότε που μόλις είχε ξεκινήσει ο εμβολιασμός. Αν συνεχίσουμε έτσι, οδεύουμε -σκαρφαλώνουμε στου κακού τη σκάλα, για την ακρίβεια – προς τα περυσινά ρεκόρ του Νοεμβρίου, των 100 θανάτων ημερησίως, τότε που […]

Στη μνήμη Φώφης Γεννηματά Πώς (πρέπει να) απαντά η Ελλάδα στη ρητορική της έντασης που εκπορεύεται από την Τουρκία; Με την ίδια ρητορική ή ενίοτε με τη σιωπή; Καθώς πρόσφατα σιώπησε οριστικά ένας ακόμη τηλεφωνικός αριθμός στο κινητό μου («τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει»), σκέφτομαι την πολύπλευρη σημασία της σιωπής. Οχι τόσο τη […]

Γράφω στο πρώτο ενικό γιατί τα λάθη μου έχουν ονοματεπώνυμο. Σταύρος Σταυρόπουλος, «Κατά τον δαίμονα εαυτού» Το έχω γράψει και το έχω επισημάνει σε πολλές συγκυρίες. Στην κεντρο-σοσιαλ-αριστερά  ζητούμε συνεχώς κάποιον Μεγάλο (Πατερούλη του λαού;) για να μας σώσει (αν προλάβει πριν τον «εξοστρακίσουμε ή τον δολοφονήσουμε»). Το ερώτημα είναι αν ξέρουμε ακριβώς ποια προσόντα/προτερήματα […]