Πόσα μπορούν άραγε σε μια βραδιά να ειπωθούν και να ακουστούν; Σε μια μόνη βραδιά. Και δύσκολα να ξεχασθούν. Ο λόγος για μια διαδοχή από μουσικές που ενώ με τους τίτλους τους ξεχωρίζουν η μία από την άλλη, στην αίσθηση του όλου έργου η εσωτερική πληρότητα αποκαλύπτεται. Και του εισφέρει ταυτότητα, αναμφισβήτητη επωνυμία. Στο Ωδείο […]
Υπάρχει μάλλον ένας ανεξήγητος λογάριθμος που συντηρεί τις ίδιες ποσοστώσεις στις κατηγορίες ανθρώπων διά μέσου των αιώνων. Δεν ξέρω πού αλλού μπορεί να αποδοθεί το γεγονός πως σχεδόν καμία ανθρώπινη «παρέκκλιση» δεν έχει ποτέ εξαφανιστεί. Ο πολιτισμός, η εξέλιξη, η μόρφωση, η συμμετοχή, η διαφορετική ώσμωση ανάμεσα στους ανθρώπους δεν έχουν βοηθήσει ιδιαίτερα στο να […]
Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) έχει ήδη χαράξει μια ξεχωριστή πορεία από τον Οκτώβριο του 2019 ως μέλος ενός Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, του CIVIS, στο οποίο συμμετέχει μαζί με άλλα 9 δημόσια και κορυφαία Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης από όλες τις περιοχές της Ευρώπης. Εκτός από το ΕΚΠΑ, στο CIVIS συμμετέχουν: το Πανεπιστήμιο της Μασσαλίας […]
Αν κάτι μάς κληροδότησε ο Αγώνας της Ανεξαρτησίας του 1821 είναι να χωρίζουμε όσους ξένους ασχολούνται με την Ελλάδα σε φιλέλληνες και ανθέλληνες. Δεν μπορούμε όμως να αντιμετωπίζουμε τον κόσμο με όρους του προπερασμένου αιώνα. Ο φιλελληνισμός συνιστά μια συναισθηματική προσέγγιση των διεθνών εξελίξεων και οδηγεί στον μανιχαϊστικό διαχωρισμό των ξένων σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, […]
Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του καταλόγου της έκθεσης Πύλη/Portals από τον οργανισμό ΝΕΟΝ στο καπνεργοστάσιο της Λένορμαν στην Αθήνα, αξίζουν ακόμη αναφορές σε αυτό το εμβληματικό πολιτιστικό γεγονός. Ο συνειρμός ανάμεσα στη Βουλή των Ελλήνων που παραχώρησε το κτίριο, στη φιλοδοξία του ΝΕΟΝ για μια δράση σχετική με την Επανάσταση του 1821 και σε […]
Λίγες ώρες μείνανε, τούτη την Κυριακή το ΠαΣοΚ/ΚΙΝΑΛ αποκτά πρόεδρο – πολλοί λένε ότι τον έχει ήδη, γιατί με ποσοστά του πρώτου γύρου 37% Νίκος Ανδρουλάκης και 28% Γιώργος Παπανδρέου, είναι πολύ δύσκολο ο δεύτερος να υπερκεράσει τον πρώτο – πολύ περισσότερο που ο Ανδρέας Λοβέρδος (26%) δήλωσε πως ο ίδιος θα ψηφίσει Ανδρουλάκη και ο Γιώργος […]
Οι ασθένειες, οι μεταδοτικές νόσοι, οι επιδημίες έχουν αφήσει τα σημάδια τους στην ιστορία με ποικίλους τρόπους καθώς έχουν πολύ σημαντικές κοινωνικές, οικονομικές αλλά και πολιτισμικές επιπτώσεις. Επηρεάζουν τον συλλογικό βίο, ανατρέπουν τρόπους ζωής και κοινωνικότητας, καλλιεργούν συναισθήματα όπως ο φόβος και η αγωνία, συχνά ενεργοποιούν ακόμα και καλά κρυμμένες δεισιδαιμονίες ενώ συμβάλλουν σε διαδικασίες […]
Δεν νοείται σύγχρονο πανεπιστήμιο, χωρίς θεσμικό πλαίσιο εναρμονισμένο στις απαιτήσεις της εποχής των εκθετικών τεχνολογικών αλλαγών. Το πλαίσιο αυτό θα πρέπει να ενισχύει το αυτοδιοίκητο των ελληνικών ΑΕΙ, αντικαθιστώντας τον παραδοσιακό ελεγκτικό ρόλο του κράτους με έναν περισσότερο θεσμικό, με σκοπό την παροχή υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας για το προσωπικό, τους φοιτητές, τους αποφοίτους των ΑΕΙ […]
Ανθοφορεί εσχάτως μια συζήτηση περί αλλαγών στα πανεπιστήμια για να είναι καλύτερα προετοιμασμένα για τις προκλήσεις του 2030 και πιο συγκεκριμένα για τη σύνδεσή τους με την παραγωγή, την προαγωγή της χρήσιμης γνώσης και γενικά την απελευθέρωσή τους από μια σειρά αγκυλώσεων που τα κρατά δέσμια του παρελθόντος. Αν και αρκετά ζητήματα που συζητούνται είναι […]
Παρά τις αλληλοδιάδοχες από το 1982 μεταρρυθμίσεις δεν ανακόπηκε ο κατήφορος που ακολουθεί η ανώτατη παιδεία στη χώρα μας. Ανεπαρκείς, αντιφατικές, αναποτελεσματικές, λανθασμένες; Ζητούμενο τώρα το πρακτέο. Συνοψίζω σχηματικά πέντε προτάσεις μου, που έχω κατά περιόδους διεξοδικά αναπτύξει: α) Για ποιο Πανεπιστήμιο μιλάμε; Χρειαζόμαστε μεγάλες πανεπιστημιακές υποδομές, ικανές να στηρίξουν τον ανταγωνισμό των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών […]
Η παθητικότητα, ο ανεπαρκής συντονισμός, καθώς και η έλλειψη ενότητας στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ενωσης εμποδίζουν ιστορικά το μπλοκ να δράσει γρήγορα και δυναμικά απέναντι στις απειλές της ευρύτερης περιφέρειάς του. Αυτό, όμως, φαίνεται να αλλάζει, καθώς η ΕΕ προσπαθεί να διορθώσει τις λειτουργικές αδυναμίες της και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέσω της Στρατηγικής Πυξίδας […]
ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Οι μέρες ξεφυλλίζουν τις σελίδες της πολιτικής θεωρίας. Ως προϋπόθεση της συνύπαρξης, η πολιτική και κάθε θεσμική της διάσταση γίνεται άρρητο αντικείμενο συζήτησης, καθώς η πανδημία αφήνει πίσω της νεκρούς και οδηγεί στα όρια την ανθεκτικότητα μιας κοινωνίας, τις δυνατότητές της να αντιμετωπίσει την υγειονομική κρίση και να προστατεύσει αποτελεσματικά τα μέλη της από την […]
Παρασυρμένος από την καταιγίδα των προσφορών της «Μαύρης Παρασκευής», αγόρασα σε σπουδαία τιμή ένα τεχνολογικό μικρό επίτευγμα. Αλίμονο! Οταν το πήγα σπίτι και το έβαλα στην πρίζα, βρήκα ότι δεν δούλευε. Καθόλου. Θυμήθηκα την παλιά παροιμία «η φτήνια τρώει τον παρά» και αποφάσισα να απευθυνθώ στο τμήμα «σέρβις» του καταστήματος και να ρωτήσω μήπως κάνω […]
Ας κάνουμε ένα φλας μπακ μισόν αιώνα πριν. Το 1970 λοιπόν το βιβλίο «Future Shock» του Αλβιν Τόφλερ ήταν το μπεστ σέλερ της εποχής. Ο Τόφλερ υποστήριζε ότι ο επιταχυνόμενος ρυθμός της τεχνολογικής και κοινωνικής αλλαγής τελικά θα μας τρέλαινε όλους. Οπως γράφει η Kara Swisher στους «New York Times», η τοξική πλημμύρα που θα […]
Ο διάλογος προ τριμήνου στα γραφεία της Περισπωμένης με τον εκδότη μου. Του έχω ζητήσει να επανεκδώσει την «Ησυχία»*, ένα βιβλίο για το νοσοκομείο. Μου απαντά: – Δεν είναι λίγο νωρίς; – Από ποιας απόψεως; Σε σχέση με τι; – Για τη διαγραφή σας. Τη διαγραφή από τα μητρώα. – Το όνομα δεν καταλήγει να διαγραφεί. Επανέρχεται κατά τη […]
Εχω απόλυτη συνείδηση πως όλα είναι εύκολα για τους «προπονητές του καναπέ», όπως και τους «στρατάρχες του καφενείου», οι οποίοι από την άνεση του καθίσματός τους κραυγάζουν «δεξιότερα, Κουροπάτκιν». Αλλωστε στο επίπεδο των θεωρητικών αρχών, «στον Παράδεισο των εννοιών», όπως έλεγε ο Στάμλερ, όλα είναι εύκολα και πάντως πολύ ευκολότερα απ’ ό,τι στη – συχνά κολασμένη […]
Ποτέ δεν κοιτάμε όλοι το ίδιο πράγμα, ακόμη και στα πιο απλά, σε εκείνα που είσαι σχεδόν σίγουρος πως δεν γίνεται να βλέπουμε κάτι διαφορετικό, ένα αντικείμενο ή μία θάλασσα. Τα αντικείμενα αντανακλούν εκείνο που έχουμε μέσα μας, οι αντιστοιχίες έχουν φορά από μέσα προς τα έξω. Οταν αυτό συμβαίνει στα πλέον προφανή, μπορούμε να […]
«Βγήκε το λαγκάδι», ημερολόγιό μου – ακούστηκε ξανά τρομερή η προειδοποιητική φωνή της καμπάνας· που θα πει, πλημμύρισε το Νιοχώρι. Το λαγκάδι ξεκινά ψηλά από τον λόφο Χλεμούτσι, ακριβώς κάτω από το κάστρο της Ιζαμπώς. Μέσα από φαράγγια πρασινισμένα από πουρνάρια, δρυς, λυγαριές, αγριελιές, αγραπιδιές, καλαμιές κατεβαίνει στον κάμπο και περνά ανάμεσα από τα τελευταία σπίτια […]
Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια που το βλέμμα μας στην πόλη γοητευόταν σχεδόν αποκλειστικά από τα νεοκλασικά κτίρια. Θαυμάζαμε τη λεπταίσθητη πλαστικότητά τους, τον τρόπο με τον οποίο εξέφραζαν την εποχή τους και την πόλη του 19ου αιώνα. Τα «νεοκλασικά μας» ήταν κάποτε πολύ περισσότερα και όλοι ευχόμασταν να διασωθούν, χωρίς να υπολογίζουμε τη δύναμη […]