Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Οι αριθμοί μιλούν και συνήθως δεν λένε ψέματα, αλλά παρουσιάζουν την πραγματική εικόνα. Και στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας, τα χθεσινά στοιχεία του ΙΟΒΕ έρχονται να χαλάσουν το κυβερνητικό αφήγημα περί μιας οικονομίας που «πετάει».
Γιατί πίσω από τους πανηγυρισμούς για την ανάπτυξη, τις επενδυτικές βαθμίδες και τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, κρύβεται μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να βαφτιστεί επιτυχία: το ιδιωτικό χρέος συνεχίζει να διογκώνεται με ανησυχητικό ρυθμό.
Η τελευταία έκθεση του ΙΟΒΕ καταγράφει ένα στοιχείο που δεν επιδέχεται παρερμηνειών. Στο τέλος του 2025 το συνολικό ιδιωτικό χρέος ανήλθε στα 417 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 168% του ΑΕΠ. Πρόκειται για ένα οικονομικό βάρος που συνεχίζει να αυξάνεται, παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι η οικονομία έχει εισέλθει σε τροχιά διατηρήσιμης ευημερίας.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές παραμένουν στα 237,8 δισ. ευρώ, με σχεδόν επτά στα δέκα ευρώ να αφορούν χρέη προς την ΑΑΔΕ και τον ΕΦΚΑ. Δηλαδή, το ίδιο το Δημόσιο εμφανίζεται ως ο μεγαλύτερος πιστωτής μιας κοινωνίας που δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις βασικές της υποχρεώσεις.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προβάλλει ως απόδειξη οικονομικής επιτυχίας την άνοδο των τιμών των ακινήτων. Όμως η ίδια έκθεση περιγράφει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Οι τιμές συνεχίζουν να αυξάνονται, οι ξένες επενδύσεις ωθούν ακόμη περισσότερο την αγορά προς τα πάνω, αλλά η πρόσβαση των ελληνικών νοικοκυριών στη στέγη γίνεται ολοένα δυσκολότερη. Η ακρίβεια στην κατοικία δεν αποτελεί ένδειξη ευημερίας, αλλά σύμπτωμα μιας αγοράς που απομακρύνεται από τις πραγματικές δυνατότητες της κοινωνίας.
Σαν να μην έφταναν αυτά, το ΙΟΒΕ καταγράφει και μια σειρά από διαρθρωτικές αδυναμίες που δύσκολα συμβιβάζονται με το κυβερνητικό success story: επίμονο πληθωρισμό, χαμηλή αποταμίευση των νοικοκυριών, υψηλό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και την προοπτική νέων αυξήσεων στα επιτόκια μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2026. Όλα αυτά συνθέτουν ένα περιβάλλον που επιβαρύνει ακόμη περισσότερο οικογένειες και επιχειρήσεις.
Βεβαίως, η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται ταχύτερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Όμως η ανάπτυξη δεν μπορεί να αξιολογείται αποκλειστικά από τους μακροοικονομικούς δείκτες όταν το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, οι φορολογικές οφειλές αυξάνονται και η στέγη μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας.
Η πραγματική οικονομία δεν μετριέται στις κυβερνητικές παρουσιάσεις ούτε στους πίνακες των διεθνών οίκων αξιολόγησης. Μετριέται στο αν οι πολίτες μπορούν να πληρώσουν τους φόρους τους, τις ασφαλιστικές εισφορές, τις δόσεις των δανείων τους και το ενοίκιό τους.
Και τα στοιχεία του ΙΟΒΕ δείχνουν ότι, παρά τους πανηγυρισμούς, η απόσταση ανάμεσα στους αριθμούς της ανάπτυξης και στην οικονομική πραγματικότητα των νοικοκυριών εξακολουθεί να μεγαλώνει. Και αυτή η πραγματικότητα θα παίξει καθοριστικό ρόλο την ώρα της κάλπης.
