Το γεγονός ότι οι βάσεις του μοναδικού έργου του Τσάρλι Τσάπλιν βρίσκονται στις προσωπικές εμπειρίες και αναμνήσεις του, όταν ο μετέπειτα πάμπλουτος άρχοντας του θεάματος μεγάλωνε σε μια φτωχογειτονιά της οδού Κένινγκτον στο Λονδίνο, είναι πάνω-κάτω γνωστό. Πολλοί βιογράφοι ωστόσο έχουν αποδώσει ως βασική πηγή έμπνευσης του Τσάπλιν τον σκληρό βίο του πατέρα του, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 37 ετών από επιπλοκές λόγω του αλκοολισμού του-κίρρωση του ήπατος. Ο Τσαρλς Τσάπλιν ο Πρεσβύτερος συμπεριφερόταν βίαια και ο Τσάπλιν πέρασε τα παιδικά του χρόνια ζώντας με τη μητέρα του και τον ετεροθαλή αδελφό του.
Και ήταν η μητέρα του, τελικά, ο άνθρωπος που ενέπνευσε περισσότερο από κάθε άλλον τον Τσάπλιν στο έργο του. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει στο βιβλίο του «Chaplin: Α life» ο ψυχίατρος δρ Στίβεν Γουάισμαν, το οποίο παρουσίασε προσφάτως η βρετανική εφημερίδα «Τhe Daily Μail». Δεκαέξι ετών η Χάνα Τσάπλιν, κόρη υποδηματοποιού με τσιγγάνικο αίμα, εγκατέλειψε το σπίτι της με σκοπό να γίνει τραγουδίστρια των μιούζικ χολ. Γνώρισε τον Τσαρλς Τσάπλιν τον Πρεσβύτερο (γιο χασάπη) και τον ερωτεύτηκε επειδή θύμιζε τον αυτοκράτορα της Γαλλίας. Είχε ήδη αλλάξει το όνομά της σε Λίλι Χάρλιν προς τιμήν της σταρ του μιούζικ χολ Λίλι Λάνγκτρι. Τρία χρόνια αργότερα όμως τον παράτησε και έφυγε για τη Νότια Αφρική με τον εραστή της Σίντνεϊ Χοκς, έναν τυχοδιώκτη που παρίστανε τον αριστοκράτη, αλλά στην πραγματικότητα ήταν προαγωγός. Η περιοχή Γουίτγουότερσαντ στην οποία κατέληξε μαζί του ήταν στόχος χρυσοθήρων και αυτοί ήταν το πελατολόγιο της Χάνα. Κάποια στιγμή όμως η μέλλουσα μητέρα του Σαρλό κατάλαβε ότι δεν άντεχε άλλο αυτή τη δουλειά και το 1884 αποφάσισε να επιστρέψει στο Λονδίνο όπου ξαναβρήκε τον Τσαρλς Τσάπλιν τον Πρεσβύτερο και άρχισε να εργάζεται ξανά μαζί του. Στην κοιλιά της κουβαλούσε το μωρό του Χοκς που θα γινόταν το ετεροθαλές αδέλφι του Τσάπλιν, ο οποίος γεννήθηκε το 1889. Η εμπειρία της Χάνα Τσάπλιν ως πόρνης είχε αποτέλεσμα να μολυνθεί από σύφιλη. Η αρρώστια είχε συνέπεια να χάσει τα μυαλά της και να καταλήξει σε φρενοκομείο. Ο Τσάπλιν δεν είχε κλείσει τα επτά του χρόνια όταν την πήραν από το σπίτι του για να την κλείσουν στο ίδρυμα και δεν ξεπέρασε ποτέ το σοκ.
Η μοίρα της Χάνα ήταν τόσο τραγική που πολλοί βιογράφοι του Τσάρλι Τσάπλιν προτίμησαν να αποκρύψουν λεπτομέρειες που σχετίζονταν με αυτήν. Ακόμα και ο ίδιος ο Τσάπλιν στην αυτοβιογραφία του που εκδόθηκε το 1964 απέφυγε να καταπιαστεί με την περίπτωση της Χάνα Τσάπλιν αρκούμενος στα βασικά, όπως στον εγκλεισμό της στο ψυχιατρείο. Η αλήθεια δεν έγινε ποτέ γνωστή ούτε στα παιδιά του ιδίου του Τσάπλιν, λόγος για τον οποίο η Τζεραλντίν Τσάπλιν είχε προσπαθήσει να απαγορεύσει την έκδοση του βιβλίου του Γουάισμαν.
Η «Daily Μail» υποστηρίζει ότι η Τσάπλιν άλλαξε γνώμη όταν κατάλαβε ότι το συγκεκριμένο βιβλίο θα φώτιζε το μυστήριο πίσω από την ιδιοφυΐα του Τσάπλιν.
Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί εδώ ότι η σχέση που είχε η μητέρα του Τσάπλιν με τις ταινίες του είχε επισημανθεί πολύ πιο πριν από το βιβλίο του Γουάισμαν. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ρόμπινσον, συγγραφέα της βιογραφίας «Chaplin: Ηis life and art», ως παιδί ο Τσάπλιν δεν διέφερε πολύ από το παιδάκι που υποδύθηκε ο Τζάκι Κούγκαν στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του δημιουργού «Το χαμίνι» (1921). Η σκηνή του αποχωρισμού του χαμινιού από τον προστάτη του είναι στην πραγματικότητα μια κινηματογραφική αντανάκλαση της προσωπικής εμπειρίας του όταν σε ηλικία επτά ετών αναγκάστηκε να αποχωριστεί την ψυχασθενή μητέρα του και να κλειστεί σε ίδρυμα.
Στο δημοσίευμα της «Daily Μail» γίνεται μία ακόμη αποκάλυψη: η Λουίζ Μπρουκς, σταρ του βωβού κινηματογράφου και ερωμένη κάποια στιγμή του Τσάπλιν, υποστήριζε ότι η ασθένεια της μητέρας του Τσάπλιν τον είχε επηρεάσει σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορούσε να κάνει σεξ αν πρώτα δεν άλειφε το σώμα του με ιώδιο.
Τσάρλι Τσάπλιν εναντίον Μπάστερ Κίτον
Στα «Φώτα της ράμπας» ο Τσάρλι Τσάπλιν συναντά για πρώτη φορά επί της οθόνης τον «αντίζηλό» του, τον Μπάστερ Κίτον. Ο Τσάπλιν τον είχε καλέσει κοντά του όταν ο Κίτον, ο «κωμικός με το αγέλαστο πρόσωπο» όπως τον αποκαλούσαν, ήταν πάμφτωχος και ξεχασμένος, αφού η καριέρα του είχε πάρει την κατιούσα μετά το 1928, όταν ο Κίτον υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μetro Goldwyn Μeyer. Λέγεται ότι ο Τσάπλιν ένιωσε άσχημα για την ατυχή πορεία του «αντιζήλου» του, με τον οποίο όμως δεν είχε ποτέ συγκρουστεί.
Στις μέρες μας η «αντιζηλία» Τσάπλιν- Κίτον γίνεται (με την καλή έννοια) πραγματικότητα χάρη στην Ταινιοθήκη της Μπολόνια, η οποία διοργάνωσε το αφιέρωμα «Τσάπλιν εναντίον Κίτον» παρουσιάζοντας μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες και των δύο δημιουργών, όπως ο «Χρυσοθήρας» και το «Χαμίνι» του Τσάπλιν και ο «Στρατηγός» και ο «Κάμεραμαν» του Κίτον. Το αφιέρωμα διοργανώνεται από σήμερα Τρίτη ως την Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου.
