Γρηγόρης Μπέκος

Με μια πρώτη ματιά, από το κατάστρωμα ενός πλοίου που ταξιδεύει στις Νότιες Θάλασσες, το σκηνικό φαντάζει ειδυλλιακό. «Τη λεπτή λωρίδα της ασημένιας αμμουδιάς διαδέχονταν γοργά λόφοι στεφανωμένοι με οργιώδη βλάστηση.

Υστερα από τέσσερις ώρες ταξιδιού προς τα βορειοανατολικά της Συρίας, 200 χιλιόμετρα από τη Δαμασκό, και ενώ ο σημερινός επισκέπτης βρίσκεται κοντά σε μια κωμόπολη - αίφνης! - αναδύεται και φράζει τον ορίζοντά του «ένα εκπληκτικό συναρμολογούμενο παιχνίδι» μισογκρεμισμένων κατασκευών.

«Το κτίριό μας είναι περικυκλωμένο απ' την αστυνομία και το γραφείο μου έχει δύο παράθυρα. Το ένα βλέπει στο δικαστήριο και τ' άλλο σ' ένα κοιμητήριο. Αυτά είναι τα δύο μέρη που επισκέπτονται πιο συχνά οι τούρκοι δημοσιογράφοι...»

Ο Εκτορ Αμπάδ Φασιολίνσε επισκέφθηκε (για δεύτερη φορά) την Ελλάδα στο πλαίσιο του 9ου Ιβηροαμερικανικού Φεστιβάλ ΛΕΑ. Πριν από λίγες ημέρες εκδόθηκε στα ελληνικά το βιβλίο του «Η λήθη που θα γίνουμε» (El olvido que seremos).

Επιτέλους!

Πείτε πως γεννηθήκατε αλλού, πέρα μακριά, σε μιαν απόκρυφη γωνιά του κόσμου, κάπου στη μεσοδυτική απλοχωριά των ΗΠΑ, στην Πολιτεία λ.χ. του Αϊνταχο, πείτε πως μεγαλώσατε εκεί. «Το Φίνγκερμποουν δεν υπήρξε ποτέ εντυπωσιακή πόλη.

To νέο μυθιστόρημα της Ερσης Σωτηροπούλου υπό τον τίτλο Μπορείς;

«Ο τρόμος δεν είναι στρατηγική, είναι παραλήρημα» (σελ. 130)

Ο πατέρας τους, ο πολύτεκνος Παμεινώντας

Μετά το γυμνάσιο, ρίχτηκε κατ' ευθείαν στα βαθιά, στην πραγματική ζωή, στη βιοπάλη.

«Ηταν σαν να με είχαν ρίξει σε ένα στενό κελί όπου μπορούσα ίσα ίσα να σαλεύω, πρώτη μου φορά συνειδητοποιούσα πόσο δύσκολο ήταν να προσφύγω με όλη μου τη δύναμη στον εαυτό μου.

Η λέξη «διασκεδαστικός», όταν αποδίδεται σε έναν συγγραφέα, ίσως να μοιάζει επιτιμητική για ορισμένους.

Πού μπορεί να σε οδηγήσει μια λέξη; Ακόμα και στο εδώλιο του κατηγορουμένου! Αυτό συνέβη με τον ιταλό συγγραφέα και ακτιβιστή Ερι Ντε Λούκα επειδή, πριν από μερικά χρόνια, ξεστόμισε σε μια συνέντευξη τη λέξη «σαμποτάζ».

«Οι ιδέες είναι ενδιαφέρουσες, μα οι άνθρωποι ακόμη περισσότερο»

Οταν η Τσιμαμάντα Νγκόζι Αντίτσι ήταν εννιά χρονών, πήγαινε δημοτικό σχολείο στην Ενσούκα, μια πανεπιστημιούπολη στη Νοτιοανατολική Νιγηρία.

«Βλέπω τον εαυτό μου ως έναν συνηθισμένο και αξιοπρεπή άνθρωπο, δεν νομίζω όμως ότι είμαι μια συνηθισμένη και αξιοπρεπής συγγραφέας» έλεγε στο «Βήμα» η Αν Ενραϊτ πριν από περίπου έναν χρόνο.

Δύο κορίτσια, σαν αδελφές.

Τις προάλλες ο Εμανουέλ Μακρόν,

Οσοι έχουν διαβάσει το εμβληματικό μυθιστόρημα «Ο ξένος» του νομπελίστα Αλμπέρ Καμί, γνωρίζουν τον πρωταγωνιστή του, τον Μερσώ, τον θύτη του αναίτιου, απρόσμενου και παράλογου εγκλήματος σε εκείνη την ηλιόλουστη παραλία της Αλγερίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Κανένας όμως δεν έμαθε ποτέ ποιος ήταν το θύμα στην υπόθεση, ποιος ήταν εκείνος ο Αραβας...

Αρκετό καιρό πριν τιμηθεί για το έτος 2015 με το Βραβείο Goncourt, την υψηλότερη λογοτεχνική διάκριση στη Γαλλία, το έγκριτο περιοδικό «L'Obs»