Γνώμες

Οι κεντρικές δυνάμεις που υποστήριζαν το «Ναι» (ΝΔ, Ποτάμι, ΠαΣοΚ, ΚΙΔΗΣΟ) είχαν αθροιστικά λάβει 41,01% της ψήφου στις εκλογές του Ιανουαρίου.

Ε, λοιπόν, αυτός ο γελαστός Γάτος του Τσεσάιρ («Το Βήμα», 28 Ιουνίου 2015) στη δική μου χώρα των θαυμάτων, που μπορεί «να κοιτάξει έναν βασιλιά», όπως είπε η Αλίκη, με έπεισε πως το «Οχι» του

Σύντροφε Π. Είμαι πάλι στην Ευρώπη. Στη φωλιά του λύκου! Τι λέω; Είμαι στις φωλιές των λύκων που ουρλιάζουν, έτοιμοι να με κατασπαράξουν. Καλά μού το έλεγες. Σωστά με είχες προειδοποιήσει.

Από την Αρχαιότητα υπήρχαν δύο ειδών πολιτεύματα. Στη Δημοκρατία υπερίσχυε η ψήφος των περισσοτέρων.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ελλήνων, ιδίως τα τελευταία χρόνια, είναι το διαζύγιό μας από τη λογική· η έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα και η μόνιμη σύγκρουση με τις «συνθήκες αληθείας».

Και αν είναι πολύ αργά; Η διακομματική συναίνεση, πλην των γνωστών Λακεδαιμονίων ΧΑ και ΚΚΕ, για το τρίτο μνημόνιο έπρεπε να είχε υπάρξει πριν από πέντε χρόνια

ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ αποκτά το επιβαλλόμενο ειδικό βάρος της - και όχι απλά τη συμβατική αναφορά σε κάποιο αξιόλογο γεγονός του παρελθόντος - μόνο όταν συνδέονται οι συναφείς δράσεις της με το σήμερα και την κοινωνική ζωή.

24 Ιουλίου 1974, το προσωπικό αεροσκάφος του προέδρου της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν προσγειώνεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού μεταφέροντας τον Κωνσταντίνο Καραμανλή από το Παρίσι.

Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου αποτέλεσε μιαν αιφνιδιαστική κίνηση, η οποία λειτούργησε για να φέρει μια επαναβεβαίωση της στήριξης της κοινωνίας στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού.

Η προσπάθεια ερμηνείας του αποτελέσματος του πρώτου δημοψηφίσματος της ύστερης μεταπολιτευτικής περιόδου είναι πολυεπίπεδη και πολυδιάστατη.

Οι περισσότεροι αναλυτές, αλλά κι ένα μεγάλο μέρος των πολιτών, έκριναν ότι ήταν απαράδεκτοι οι χειρισμοί της κυβέρνησης

Ολοι λίγο-πολύ μπορούμε να φανταστούμε πώς αντιδρά κάποιος που φοβάται. Επίσης όλοι έχουμε στο μυαλό μας συμπεριφορές που μπορούμε να αποδώσουμε σε κάποιον που ελπίζει.

Ανεξάρτητα από το αν θα αποτραπεί η πορεία της Ελλάδας προς τον γκρεμό ή θα αφεθεί για να επέλθει το μοιραίο, έντονο είναι το ερώτημα για το τις πταίει.

Από την αρχή της κρίσης είχαμε εγκαίρως επισημάνει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη χώρα πηγάζει από το πολιτικό σύστημα και το ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό.

Τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα συνάντησε την Παρασκευή η διοίκηση της ΟΤΟΕ.

Ως σήμερα η υπογραφή συμφωνίας παραμονής της χώρας στο ευρώ σκόνταφτε στη «συνιστώσα της δραχμής» του ΣΥΡΙΖΑ. Εφτασε όμως η η ώρα της αλήθειας και των αποκαλύψεων.

Στις συνθήκες κατάθλιψης των ημερών διαβάζω το τελευταίο βιβλίο του Πατρίκ Μοντιανό «Για να μη χάνεσαι στη γειτονιά» (Πόλις).

Το διεθνές σύστημα οικονομικής διακυβέρνησης βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής...

Τι Κοζάνη, τι Λωζάνη...

Εχει μια ικανότητα (ή τύχη εάν θέλετε) ο υπουργός Οικονομικών...