Γνώμες

Μπορούμε να ξεπεράσουμε την απελπισία, τον εξευτελισμό, την αγωνία για το αύριο που βιώνουμε τις τελευταίες μέρες αντιμετωπίζοντας τις καταστροφικές επιλογές ενός ανεύθυνου

Το δημοψήφισμα δεν είναι τελικά αυτό το ανόητο και ακαταλαβίστικο ερώτημα που εφηύρε η Βουλή με τη στήριξη των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, της Χρυσής Αυγής και των ΑΝΕΛ. Αλλά δεν είναι καν ευρώ ή δραχμή.

Το σουρεαλιστικό ανέκδοτο περιγράφει ανάγλυφα την κατάστασή μας: ένας ιδιόρρυθμος παπαγάλος και ένας χαζοχαρούμενος επιβάτης

Το δημοψήφισμα, καλώς ή κακώς, γίνεται. Ο Τσίπρας λέει ότι το δίκιο είναι με το μέρος της Ελλάδας.

Το bank run λίγο καιρό πριν από τη λήξη ενός Μνημονίου που ήταν προϋπόθεση για να διατηρεί ο Ντράγκι τις τράπεζες ανοιχτές δεν αιφνιδίασε την κυβέρνηση.

«Ο λαός του Σόιμπλε» κάγχαζε η «Εφημερίδα των Συντακτών» μετά το πρώτο συλλαλητήριο του «Μένουμε Ευρώπη» στο Σύνταγμα.

Αν ο Πρωθυπουργός διαθέτει στοιχειώδες ένστικτο επιβίωσης θα ψηφίσει αύριο «Ναι» - έστω κρυφά και στη ζούλα...

Εχω να σας πω τα κρυφά των ημερών. Και ξεκινώ από το Προεδρικό Μέγαρο που τελευταίως έχει μετατραπεί σε κέντρο διαβουλεύσεων, επαφών και μεταφοράς μηνυμάτων προς κάθε κατεύθυνση.

Οδήγησε τη χώρα σε μια θεσμικά εκβιαστική διαδικασία, σε ένα πρωτοφανές

Το ευρώ στην παρούσα κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αποτελεί τον μόνο

Η κυβέρνηση του «πρώτη φορά Αριστερά» που ψηφίστηκε από πολλούς

Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα: Κυριακή 5 Ιουλίου 2015: Και μετά, τι; Το άφοβο ΝΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ στο σταυροδρόμι: Να διαλύσει τον λαό ή να επιλέξει καινούργιο; Να μην παρασυρθούμε σε εμφυλιοπολεμικό κλίμα «Οχι» στην εθνική μοναξιά και στην άκριτη λιτότητα Το «Οχι» ως η ευρωπαϊκή επιλογή Η τελευταία παράσταση Τι συμβαίνει στην Ελλάδα; Το «διαβολικό» […]

Είναι Πέμπτη, η εφημερίδα πάει για τύπωμα και την Κυριακή δεν ξέρω αν θα βρεθούμε μπροστά στο παράνομο, παραπλανητικό και ξεδιάντροπο ψηφοδέλτιο.

Θα ψηφίσω ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Η ψήφος μου δεν αφορά στο ψευδές και ανύπαρκτο ερώτημα που κακοτυπώθηκε στο ψηφοδέλτιο.

Ηταν κάποτε μια χώρα που συγκλονιζόταν από βαριά κρίση χρέους. Οι θυσίες ήταν τεράστιες, ο δημοσιονομικός τομέας της χώρας κατεστραμμένος.

Σκέπτομαι ιστορικά τη λειτουργία των δημοψηφισμάτων και λέω ότι μπορούμε να διακρίνουμε δυο ειδών δημοψηφίσματα

Γράφω αυτές τις γραμμές νύχτα Τετάρτης προς Πέμπτη και αφού διαψεύστηκαν κάποιες φήμες για ανάκληση του δημοψηφίσματος στο απογευματινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού.

Το μεγάλο παγκόσμιο ενδιαφέρον για την ελληνική τραγωδία δεν αφορά μόνο τις διεθνείς οικονομικές επιπτώσεις.

«Πώς είναι δυνατόν να αρνούνται την άσκηση ενός δημοκρατικού δικαιώματος στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία; Πώς μπορούν να ταπεινώνουν έναν κυρίαρχο και περήφανο λαό;

Νομίζω ότι ο Αλέξης Τσίπρας προχωράει μέσα στην κρίση σαν υπνοβάτης. Πώς αλλιώς εξηγείται το γεγονός ότι φαίνεται πάντα ευτυχής και ευδιάθετος; Φαίνεται να το διασκεδάζει.