Γνώμες

Κάλεσαν στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές τους αναξιοπαθούντες

Γραφώ αυτή την επιστολή όντας αγανακτισμένος, ως γόνος αγροτικής οικογενείας, από την αναλγησία και αναποτελεσματικότητα του κράτους απέναντι σε έναν από τους λίγους παραγωγικούς κλάδους της οικονομίας, τους αγρότες. Για πολλοστή φορά ακούσαμε τον αρμόδιο υπουργό να υπόσχεται πληρωμές κοινοτικών ενισχύσεων. Τα χρονοδιαγράμματα του υπουργείου των τελευταίων τριών ετών ήρθαν και παρήλθαν χωρίς να τηρηθεί […]

Η συντηρητική παράταξη (σ.σ. όρο που αποδέχονται όλοι οι δεξιοί στην Ευρώπη και μόνο στην Ελλάδα παθαίνουν πολλοί «αναφυλαξία») είναι σε βαθιά κρίση.

Ουδέποτε άλλοτε στα μεταπολιτευτικά χρονικά η εικόνα της ελληνικής πολιτικής ζωής

"Όσοι θεωρούν ακόμη ότι η ΝΔ είναι ιδιοκτησία κάποιων οικογενειών οι οποίες μπορούν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη ή τις εκλογικές διαδικασίες για να βγάλουν μεταβατικό πρόεδρο ώσπου οι δικοί τους άνθρωποι να είναι έτοιμοι να αναλάβουν το κόμμα , προσφέρουν κακή υπηρεσία στην παράταξη .Και είναι βέβαιο ότι εάν επιμείνουν στις παρεμβάσεις τους θα τρίβουν τα μάτια τους".

Η μάχη χαρακωμάτων που εξελίσσεται στη Νέα Δημοκρατία εν όψει της εκλογής του νέου αρχηγού της παράταξης ,δεν περιποιεί τιμή στην ιστορία της , ούτε ανταποκρίνεται στο θεσμικό της ρόλο.

Όταν ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα πρόσφατα μίλησε στα Ηνωμένα Έθνη για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους πολλοί επικριτές του διαμαρτυρήθηκαν ότι έδινε πολύ έμφαση στη διπλωματία και όχι αρκετή στο ζήτημα της ισχύος.

Επιτέλους στο πεζοδρόμιο.

Στο roof garden της «Μεγάλης Βρεταννίας», με την εκπληκτική θέα της Ακρόπολης...

Στα τέλη της δεκαετίας του '90 υπήρχε μια σούπερ κιτς διαφήμιση του ΕΟΤ: «Ως το ομορφότερο γυμναστήριο του κόσμου ψήφισαν την Ελλάδα οι 300 μύες του ανθρώπινου σώματος».

Οι περισσότερες ελληνικές τηλεοπτικές σειρές που, κατά τη γνώμη μου, άξιζαν τον κόπο τα τελευταία χρόνια βασίζονταν σε ξένες παραγωγές.

Η φοροκαταιγίδα μέτρων που θα ψηφισθεί την Παρασκευή στη Βουλή εφαρμόζοντας το πρώτο μέρος του τρίτου μνημονίου είναι η οδυνηρή κατάληξη της μοιραίας απόφασης πολιτικής ιδιοτέλειας των κ.κ.Τσίπρα , Καμμένου και Κουβέλη -τέτοια εποχή πριν από ένα χρόνο- να μην ψηφίσουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να ρίξουν την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου εκβιάζοντας μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Το πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε χθες στη Βουλή με το πρώτο πακέτο μέτρων αποτελεί το πρώτο βήμα από μια σειρά επώδυνες ρυθμίσεις που απορρέουν από το τρίτο μνημόνιο

Καταλαβαίνω τι σημαίνει ο Σύριζα ως " συλλογικός διανοούμενος", και ως "αριστερή συνείδηση της κυβέρνησης" ,οπότε, κατ επέκταση, μπορώ να φαντασθώ τι θα σημάνει ατομικός διανοούμενος της κυβέρνησης στον Σύριζα.

Δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε και συμπτωματικό το ότι ο Αλ. Τσίπρας, εν όψει του φρικτού Γολγοθά του 3ου Συριζαϊκού Μνημονίου, αναζητεί per mare per terram, συνοδοιπόρους, σ’ αυτό το μαρτυρικό ανήφορο.

Αυτή τη φορά η Περιστέρα (Μπέτυ) Μπαζιάνα...

Τι έρχεται πρώτο, το κόµµα ή η ζωή; Μα το κόμμα, φυσικά. «Παραβίασα πολλά κόκκινα για να καταθέσω την υποψηφιότητά μου» είπε τις προάλλες, κάπως ιδρωμένος, ο Αδωνις Γεωργιάδης.

Ενα ακόµη επεισόδιο προπηλακισμού ελεγκτών της Εφορίας κάνει περήφανους ορισμένους επαγγελματίες.

Αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί! Οσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο γίνεται φανερό ότι ο σημερινός πρωθυπουργός βαδίζει επί τα ίχνη του Ανδρέα Παπανδρέου.

Το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» που αποτελούσε το ιδεολογικό περιτύλιγμα της πάλαι ποτέ κραταιάς Δεξιάς τείνει πλέον να ενσωματωθεί στο οπλοστάσιο της πρώτη φορά Αριστεράς.