Γνώμες

Η ΑΥΞΗΣΗ με γεωμετρική πρόοδο της διοργάνωσης λαϊκής συμμετοχής αγώνων δρόμου, τόσο στο Κέντρο και στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε πολλές πόλεις της περιφέρειας, είναι αναμφίβολα γεγονός κοινωνικής έξαρσης

Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα: Αλληλέγγυοι εκ του υστερήματός μας Tα Τείχη του Βερολίνου Το Προσφυγικό και η διαχείριση του φόβου Γενοκτονίες και κανονικοποίηση της μνήμης Ο έλεγχος της ενημέρωσης Η βία είναι αντιπολιτική Η τρέλα του μεγαλείου ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το να μην έχει κάποιος αρκετά χρήματα είναι λιγότερο στενόχωρο από το να μην έχει τι να κάνει.

Ηταν Αύγουστος του 1961 όταν οι κάτοικοι του Βερολίνου ξύπνησαν αντικρίζοντας ένα θέαμα στο οποίο δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν: ανατολικογερμανικά και σοβιετικά στρατεύματα

Από τις αρχές του 2015 μισό εκατομμύριο πρόσφυγες πέρασαν τα ελληνικά σύνορα. Καθημερινά χιλιάδες από αυτούς βρίσκουν καταφύγιο σε ένα νησί του Ανατολικού Αιγαίου

«Ποιο είναι το μέλλον της βιβλιοθήκης;» αναρωτιέται ο Τζέιμς Γκλάικ στο «New York Review of Books» της 26ης Οκτωβρίου.

Οι έννοιες της γενοκτονίας και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας εισήγαγαν νομικές παραμέτρους και μια ηθική διάσταση στην Ιστορία.

Ο νέος νόμος 4339/2015 που ορίζει ποια θα είναι τα «αφεντικά» των καινούργιων τηλεοπτικών αδειών περιέχει μια πολύ ύποπτη ρύθμιση που θυμίζει το απεχθές σοβιετικό μοντέλο «χειραγωγημένης πληροφόρησης».

Κάθε πράξη βίας μιλάει για την ήττα της πολιτικής. Η βία δεν είναι πολιτική. Είναι αντιπολιτική.

Οι ελπίδες για μια σύντομη διευθέτηση της κρίσης στη Μέση Ανατολή, με κύριο ζητούμενο την λήξη του εμφυλίου πολέμου στη Συρία

Η μόνη σχέση που μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στις δηλώσεις του κ. Φίλη και των τραμπούκων που επιτέθηκαν στον κ. Κουμουτσάκο είναι η καμία. Τίποτε άλλο.

Η Μεταπολίτευση επέτρεψε την επάνοδο στην Αθήνα, τον Αύγουστο του 1974, μιας ομάδας διανοουμένων που είχαν καθιερωθεί, λιγότερο ή περισσότερο, ως πανεπιστημιακοί στο Παρίσι ή σε άλλες πόλεις της Γαλλίας

Καθώς συνεχίζει, ακόμα, να βαθαίνει το μαχαίρι στο κόκαλο της ελληνικής κοινωνίας, με την κρίση να μετεωρίζεται

Για υστερόγραφα ποιητικά αυτοσχόλια του Μανόλη Αναγνωστάκη πρόκειται, που εφέτος συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από τον θάνατό του - έσβησε στις 23 Ιουνίου του 2005

Μίσος, μίσος, μίσος - λέβητας με μίσος υπό πίεση είναι η χώρα και αρκεί μια χαραμάδα να ανοίξει για να ξεχυθεί

Η κατάσταση στη χώρα μας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Σε όποιον τομέα της ζωής κι αν

Ηταν μία από τις σειρές που ξεχώρισαν μέσα σε ένα θολό τοπίο μυθοπλασίας όπως το περυσινό.

Δεν χάνει ευκαιρία ο πρόεδρος της Ευρωπαικής Επιτροπής Γιουνκέρ να δηλώνει «φίλος της Ελλάδος». Ισως δεν ξέρει το ρητό αυτού του τόπου «αν έχεις τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς»…

Κάθε 9 Νοεμβρίου θυμόμαστε το 1989 και την πτώση του τείχους του Βερολίνου ως ένα κορυφαίο γεωπολιτικό ορόσημο που άλλαξε την πορεία της Ευρώπης και σηματοδότησε την μετάβαση από τα ολοκληρωτικά συστήματα προς την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Ξεχάστε τις αρχές και την ηθική. Ξεχάστε, ή προσπαθείστε να ξεχάσετε τους 250.000 θανάτους για τους οποίους ευθύνεται ο Μπασάρ αλ-Ασαντ, άμεσα ή έμμεσα, αφότου διάλεξε να απαντήσει με την βία σε μια ειρηνική εξέγερση του λαού της Συρίας.