«Ετσι γεννήθηκε το DADA, από μια ανάγκη για ανεξαρτησία, από καχυποψία απέναντι στην κοινότητα. Οσοι ανήκουν σ’ εμάς διατηρούν την ελευθερία τους. Δεν αναγνωρίζουμε καμία θεωρία. Φτάνει πια με τις ακαδημίες κυβιστών και φουτουριστών: εργαστήρια καθωσπρέπει ιδεών. Κάνει κανείς τέχνη για να βγάλει λεφτά και να χαϊδέψει τους αβρούς αστούς;» γράφει, μεταξύ άλλων, ο Τριστάν […]
Μετά την Οδύσσεια, την περιμέναμε την Ιλιάδα του Μιχάλη Γκανά, για να συμπληρωθεί το σετ των ομηρικών επών στη γοητευτικά ιδιοσυγκρασιακή διασκευή του ηπειρώτη ποιητή. Λέμε ιδιοσυγκρασιακή γιατί το έπος παραμένει εκπληκτικά οικείο, την ώρα που ο Γκανάς δοκιμάζει ποικίλες ελευθερίες στη διαχείρισή του. Αλλοτε το ακολουθεί στίχο-στίχο και άλλοτε συμπυκνώνει ολόκληρες σκηνές σε λίγους […]
Μια συλλογή διηγημάτων για την Κατοχή και τον Εμφύλιο, που σφράγισαν τη μεταπολεμική συνείδηση στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αφήνοντας βαθύ το αποτύπωμά τους στη μνήμη των νεότερων γενεών
Η Αγκαθα Κρίστι αντλεί από τις προσωπικές της εμπειρίες στη Μεσοποταμία για να γράψει ένα από τα καλύτερα αστυνομικά της μυθιστορήματα
Η Βρετανία της δεκαετίας του ’90 υπήρξε μια προοδευτική πολιτισμικά και πολιτικά χώρα, πολύ διαφορετική από εκείνη του Brexit
Ο Νίκος Βατόπουλος επισκέπτεται 24 ελληνικές πόλεις και η ματιά του αποτυπώνεται σε ένα σύγχρονο ταξιδιωτικό κείμενο
Οι επίσημες ημερολογιακές καταγραφές των δραστηριοτήτων της βασίλισσας Φρειδερίκης προσφέρουν ιστορικό υλικό για μια λεπτομερέστερη απεικόνιση της προσωπικότητάς της
Ο Ζίγκφριντ Χάιντλ είναι ένας αυστραλός μεγαλοαπατεώνας που στη διάρκεια της λαμπρής καριέρας του έχει εξαπατήσει τράπεζες και έχει ξεπλύνει μπόλικο μαύρο χρήμα. Διατείνεται επίσης ότι έχει ίσως εργαστεί για τη CIA, ότι έχει γνωρίσει τον τρομοκράτη Κάρλος και έχει χαρίσει στους Μπιτλς τον τίτλο μίας από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους. Καθώς η δίκη του […]
Ιανουάριος του 1969. Μια γυναίκα, έχοντας ράψει ένα σακουλάκι με δολάρια στη φόδρα του μαύρου παλτού της, αρχίζει το μακρύ ταξίδι της από την Αθήνα με προορισμό το Παρίσι. Το τρένο έφευγε Πέμπτη απόγευμα και θα έφτανε στη γαλλική πρωτεύουσα Κυριακή ξημερώματα. «Ολα θολά και ακατέργαστα στο μυαλό της. Δεν ένιωθε μετανάστρια, ούτε τουρίστρια. Αυτή […]
O γάλλος δοκιμιογράφος και ιστορικός Σιλβέν Γκουγκενέμ, καθηγητής στο École normale supérieure της Λυών, είχε απασχολήσει πολύ τη γαλλική και τη διεθνή κριτική όταν εξέδωσε το 2008 το βιβλίο του Ο Αριστοτέλης στο Μον-Σαιν-Μισέλ. Εκεί υποστήριζε ότι ο Αριστοτέλης δεν έγινε γνωστός στη Δύση μέσω αραβικών μεταφράσεων, όπως ήταν η κοινή αντίληψη, αλλά μεταφραζόταν ήδη […]
Υστερα από πέντε ποιητικά βιβλία, ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου στη νουβέλα του «Σπίτι Παιδιού» αντλεί από την παιδική του ηλικία στη Δράμα και ανασυστήνει έναν κόσμο ευτράπελο και συγκινητικό, όπου η συνύπαρξη νεκρών και ζωντανών είναι κάτι παραπάνω από αρμονική
Η κριτική έκδοση του έμμετρου κειμένου «Ιμπέριος και Μαργαρώνα» ξαναφέρνει στο προσκήνιο ένα δημοφιλές λαϊκό ανάγνωσμα του ελληνισμού
Τον «γνώρισα» μέσα από τις αναρτήσεις του στο Facebook, καίριες εγγραφές για την πολιτική και τη διεθνή τάξη ή αταξία, για την ακαδημαϊκή ζωή και τους δαιδάλους της αλλά και προσωπικές εξομολογήσεις με δημόσιο ενδιαφέρον. Ο Ρωμανός Γεροδήμος είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Μπόρνμουθ στη Βρετανία και στο βιβλίο του «Ανταποκρίσεις […]
Το λαμπρό «Οδοιπορικό» του Σατωβριάνδου στην Ελλάδα των αρχών του 19ου αιώνα κυκλοφορεί σε νέα μετάφραση της Αριστέας Κομνηνέλλη
Ο τυπογραφικός σχεδιαστής Γιώργος Δ. Ματθιόπουλος μιλάει στο «Βήμα» με αφορμή τη νέα κυκλοφορία του «Ανθολογίου ελληνικής τυπογραφίας»
Ο Ρόμπερτ βαν Γκούλικ σκιαγραφεί τη μεσαιωνική Κίνα με τα μάτια του γνωστού ήρωά του, Δικαστή Τι
Η 71χρονη πρωτοεμφανιζόμενη Ντέλια Οουενς αποβαίνει εκδοτικό φαινόμενο με ένα βιβλίο που θέτει στο επίκεντρό του τη φύση
Πρόσωπα του διεθνούς τζετ σετ και κακοφορμισμένοι υπάλληλοι συναντιούνται σε ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο της Αθήνας για να συγκατοικήσουν αντιθετικά σε ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα
Στην πιο πρόσφατη ποιητική του συλλογή ο Γιώργος Βέλτσος επιστρέφει σε περιστάσεις και πρόσωπα του ιδιωτικού βιωματικού παρελθόντος του
Εκείνη η εβδομάδα του Μαΐου του 2004 είχε αρχίσει πολύ παράδοξα (έτσι όπως ο Ντιντερό εννοούσε το παράδοξο, αναφερόμενος βεβαίως στον ηθοποιό). Εχοντας περάσει ένα Σαββατοκύριακο διαβάζοντας σελίδες του Τζορτζ Στάινερ, προς το έργο του οποίου η αγάπη μου ήταν και εξακολουθεί να είναι εκδηλωμένη και απεριόριστη, δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από τη φίλη μεταφράστρια – και, […]