Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Τα τελευταία τριάντα χρόνια, η Ελλάδα βίωσε έναν κύκλο βαθιών και συχνά βίαιων ανατροπών. Η μετάβαση από την επίπλαστη ευημερία της δεκαετίας του 2000 στην κρίση χρέους, τα μνημόνια και τη μακρά περίοδο οικονομικής προσαρμογής άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στον κοινωνικό ιστό. Σήμερα, βρισκόμαστε ενώπιον ενός κρίσιμου, απολογιστικού ερωτήματος: τι πραγματικά άλλαξε και πώς προχωράμε;
Ενώ οι μακροοικονομικοί δείκτες συχνά παρουσιάζουν μια εικόνα ανάκαμψης, η πραγματική οικονομία και η κοινωνία βιώνουν μια διαφορετική πραγματικότητα. Οι χρόνιες παθογένειες του πολιτικού και διοικητικού συστήματος παραμένουν, περιορίζοντας τις δυνατότητες της χώρας και τροφοδοτώντας τη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στους θεσμούς. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παλεύουν για την επιβίωσή τους, οι νέοι δυσκολεύονται να σχεδιάσουν με ασφάλεια το μέλλον τους, ενώ οι διευρυνόμενες ανισότητες και η οξεία στεγαστική κρίση δοκιμάζουν καθημερινά την κοινωνική συνοχή.
Σε μια εποχή όπου η απλή τεχνοκρατική διαχείριση συχνά υποκαθιστά την πολιτική και η επικοινωνιακή εικόνα επισκιάζει την ουσία, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα δομικά ζητήματα της χώρας. Πρέπει να μιλήσουμε ξανά για το παραγωγικό μοντέλο, τη λειτουργία των θεσμών, το μέλλον του κοινωνικού κράτους και, τελικά, για την ίδια την πολιτική.
Αυτή ακριβώς την ανάγκη επιχειρεί να καλύψει ο νέος συλλογικός τόμος «Η δίκαιη κοινωνία δεν είναι ουτοπία· είναι επιλογή», ο οποίος μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Παπαζήση. Στις σελίδες του, είκοσι έξι νέοι επιστήμονες, ερευνητές και επαγγελματίες καταθέτουν τη δική τους, τεκμηριωμένη οπτική. Πρόκειται για εκπροσώπους μιας γενιάς που ανδρώθηκε μέσα στις συνέπειες των διαδοχικών κρίσεων, οι οποίοι δεν περιορίζονται στη διαπίστωση των προβλημάτων, αλλά προχωρούν στη σύνθεση ενός συλλογικού μανιφέστου για την Ελλάδα της επόμενης ημέρας.
Μέσα από αυστηρή επιστημονική ανάλυση και ρεαλιστικές προτάσεις, το έργο αναζητά απαντήσεις σε κομβικά ερωτήματα: Πώς μπορούν να αμβλυνθούν οι ανισότητες; Πώς θα αποκατασταθεί η κοινωνική κινητικότητα; Πώς θα οικοδομηθεί ένα νέο, βιώσιμο παραγωγικό υπόδειγμα και πώς θα θωρακιστεί η δημοκρατία μας;
Το βασικό συμπέρασμα που διατρέχει τα κείμενα του τόμου – ο οποίος προλογίζεται από τον Στέφανο Παραστατίδη – είναι σαφές: η αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων απαιτεί ρήξεις με τις παθογένειες του παρελθόντος. Η οικοδόμηση μιας δίκαιης κοινωνίας δεν αποτελεί ένα άπιαστο, ουτοπικό αφήγημα ούτε νομοτέλεια. Αποτελεί μια συνειδητή, εφαρμόσιμη πολιτική επιλογή. Και ο δημόσιος διάλογος για αυτή την επιλογή πρέπει να ξεκινήσει τώρα.
— * Ο Δρ. Μηνάς Λυριστής είναι Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και ο Επιμελητής του συλλογικού τόμου «Η δίκαιη κοινωνία δεν είναι ουτοπία· είναι επιλογή» (Εκδόσεις Παπαζήση, 2026).
https://papazissi.gr/el/products/i-dikaii-koinonia-den-einai-outopia-einai-epilogi
