Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Τα νέα περί των κινήσεων και των πρωτοβουλιών του Αντώνη Σαμαρά και του Κώστα Καραμανλή τα έχουμε πει πολλές φορές από τούτη τη στήλη. Το τελευταίο είναι η προσπάθεια που καταβάλλει η κυβέρνηση – κατά κάποιους «με μαεστρία», κατ΄ άλλους «με απόγνωση»- να διαχωρίσει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς από την εικόνα που έχει σχηματισθεί ότι αμφότεροι βρίσκονται απέναντι από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Στην αρχή, το είχαν υποτιμήσει το θέμα, αλλά στη συνέχεια άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι θα γίνει η ζημιά. Και θα είναι μεγαλύτερη εάν «πακετάρονται» οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, όπως το έθεσε ένας «γαλάζιος» βουλευτής, ο οποίος εκτιμά ότι για το Μαξίμου είναι μεγαλύτερη η προερχόμενη από τον Κώστα Καραμανλή ζημία έχει μεγαλύτερο βάρος.
Στον κύκλο των πρωθυπουργικών συνεργατών, πάντως, μαθαίνω ότι παίζουν άμυνα υποστηρίζοντας ότι οι μετρήσεις που κάνουν στη ΝΔ δείχνουν ότι το πανελλαδικό ποσοστό όσων λένε ότι θα ήθελαν να ψηφίσουν Σαμαρά κινείται μεταξύ 4 και 4,5%. Οι αναλυτές τους, μάλιστα, εκτιμούν ότι τα εκλογικά ποσοστά είναι εν τέλει μικρότερα από εκείνα που εμφανίζονται σε προθέσεις.
Ωστόσο, κι έτσι να είναι, τα νούμερα δεν θεωρούνται αμελητέα και σε κάθε περίπτωση εμφανίζεται μία πιο σίγουρη εικόνα ότι ο πρώην πρωθυπουργός αν κάνει κόμμα θα μπει και στη Βουλή.
Newsletter
Η ιστορική στήλη του Βήματος στο inbox σου
Γίνε μέλος του καθημερινού newsletter που αποκαλύπτει όσα συμβαίνουν στο πολιτικό παρασκήνιο και απόκτησε πρόσβαση σε αποκλειστικό περιεχόμενο.Το πιο ενδιαφέρον που έχω να σας μεταφέρω είναι και οτι στη ΝΔ υπολογίζουν τους «μουτζαχεντίν» μητσοτακικούς οι οποίοι δεν έχουν καμία όρεξη να υπακούσουν σε τακτικές για ήπιους και μη συγκρουσιακούς τόνους που θέλει να ακολουθήσει το κόμμα.
«Είναι με το μαχαίρι στο στόμα» λένε όσοι γνωρίζουν και βέβαια έχουν αντιληφθεί ότι αντίστοιχοι «μουτζαχαντίν» υπάρχουν και στην πλευρά των σαμαρικών. Αυτό μόνο καλό δεν κάνει, λένε οι κομματικοί της ΝΔ οι οποίοι και ελπίζουν να μην κατέβει τελικά στις εκλογές ο Αντώνης Σαμαράς.
Και κάτι τελευταίο: Προσπάθειες να μην οδηγηθούν τα πράγματα στα άκρα και να επικρατήσει ψυχραιμία έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται. Αν θα αποδώσουν κανείς, δεν ξέρει.
***
«Χτύπημα» από Χρυσομάλλη
Την ώρα, πάντως, που η συζήτηση φουντώνει για τη δημιουργία νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, η διαφοροποίηση του Μίλτου Χρυσομάλλη, βουλευτή Μεσσηνίας και στενότατου φίλου του Αντώνη Σαμαρά, προκαλεί νέο «πονοκέφαλο» στη «γαλάζια» κοινοβουλευτική ομάδα.
Ο μεσσήνιος βουλευτής έθεσε θέμα αντισυνταγματικότητας τη ρύθμιση που προώθησε στη Βουλή ο υπουργός Εσωτερικών Θόδωρος Λιβάνιος στο νομοσχέδιο για τον Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης και προβλέπει την αποχή των Ο.Τ.Α. από την κατάθεση ένδικων μέσων σε θετικές πρωτόδικες αποφάσεις συμβασιούχων υπαλλήλων τους, που αναγνωρίζουν ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Σε τροπολογία που κατέθεσε στο επίμαχο νομοσχέδιο, ο Χρυσομάλλης υποστήριξε ότι η εφαρμογή της διάταξης μόνο σε υπαλλήλους που εργάζονται σε συγκεκριμένους τομείς συνιστά σοβαρή διάκριση, που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Αντίκειται, όπως επέμεινε, στο Σύνταγμα και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί για λόγους δημοσίου συμφέροντος, ειδικά από τη στιγμή που δεν προκαλεί επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.
Εννοείται ότι ο «σαμαρικός» βουλευτής δεν βρήκε άλλους υποστηρικτές της τροπολογίας, κάτι που κάποιοι ερμήνευσαν και ως ένδειξη ότι πιθανότατα θα είναι και ο μόνος από τη «γαλάζια» Κ.Ο. που θα ακολουθήσει τον πρώην πρωθυπουργό οψέποτε αποφασίσει να κάνει δικό του κόμμα.
***
Έρχονται κόντρες
Οι συνεδριάσεις στην Επιτροπή για την αναθεώρηση του Συντάγματος κινούνται, προσώρας, σε πολιτισμένη ατμόσφαιρα. Οι διαφωνίες που καταγράφονται είναι σε φυσιολογικό πλαίσιο, χωρίς τις συνήθεις κραυγές και τις αχρείαστες εντάσεις.
Δεν είμαι σίγουρος, ωστόσο, ότι θα συμβεί το ίδιο και την προσεχή Τρίτη που θα συζητηθούν οι προτάσεις για αλλαγές το άρθρο 86 του Συντάγματος που αφορά την ποινική ευθύνη των υπουργών.
Με δεδομένο ότι πρόεδρος της επιτροπής είναι ο Μάκης Βορίδης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν σίγουρο ότι θα υψωθούν οι τόνοι από την πλευρά της αντιπολίτευσης.
***
Προβληματίζει η εκλογολογία
Επανέρχομαι στα κυβερνητικά για να σας πω ότι στον περίγυρο του Μεγάρου Μαξίμου δαιτυπώνεται προβληματισμός για τη συνέχιση της σεναριολογίας περί διεξαγωγής πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο.
Μαθαίνω ότι στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια έχουν μετρήσεις που δείχνουν ότι ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών, επηρεασμένο και από όσα ακούγονται στα Μέσα Ενημέρωσης, θεωρεί σχεδόν βέβαιο οτι οι κάλπες θα στηθούν τον Σεπτέμβριο.
Το πρόβλημα εδώ όμως δεν είναι τόσο η δυσκολία να αλλάξει το αφήγημα, το οποίο βέβαια η κυβέρνηση είχε φροντίσει να διαρρεύσει για να επιταχύνει την εμφάνιση των υπό ίδρυση κομμάτων, αλλά το εσωτερικό πρόβλημα που προκαλεί στον κομματικό μηχανισμό για την κατάρτιση των ψηφοδελτίων.
Η λίστα όσων κομματικών θέλουν να δώσουν τη μάχη των εκλογών είναι μεγάλη με αποτέλεσμα όλοι να πιέζουν για την άμεση ανακοίνωση των σχετικών αποφάσεων από τη Νέα Δημοκρατία.
Το επιχείρημά τους είναι λογικό αφού όλοι σκέφτονται το πότε θα προλάβουν να κάνουν προεκλογική εκστρατεία εάν οι εκλογές γίνουν φθινόπωρο και μάλιστα με νεκρό χρόνο την περίοδο της κορύφωσης των καλοκαιριών διακοπών.
Για τον λόγο αυτό θα ενταθεί το προσεχές διάστημα η προσπάθεια να πείσουν ότι οι εκλογές όχι μόνο θα γίνουν το 2027 αλλά μπορεί να πάνε και ως το τέλος της άνοιξης και κοντά στις αρχές καλοκαιριού.
Το αν θα υπάρξει το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω, αλλά πολύ φοβάμαι πως δεν πιάνει τίποτα πια.
***
Το ολλανδικό σύστημα του Ανδρουλάκη
Δάφνες ειδήμονος περί τα αθλητικά δεν διεκδικώ, αλλά τα ματς του Μουντιάλ όταν είναι σε λογικές ώρες δεν τα χάνω. Κάτι τέτοιο, όπως με πληροφορεί συνεργάτης μου, ισχύει και για τα ηγετικά στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη. Για παράδειγμα, μαθαίνω ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης παρακολουθεί από παιδί τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις και παραδοσιακά είναι υποστηρικτής της εθνικής ομάδας της Ολλανδίας. Τον γοητεύει, κατά τον συνεργάτη μου, η τακτική του «total football» που ακολουθούν εδώ και δεκαετίες οι ολλανδοί ποδοσφαιριστές.
Είναι το σύστημα στο οποίο κάθε παίκτης μπορεί να αλλάζει θέση με έναν συμπαίκτη του εντός αγωνιστικού χώρου και οι κινήσεις αλληλοκάλυψης επιτρέπουν στην ομάδα να διατηρεί τη συνοχή της, να ελέγχει τους κενούς χώρους και να κυριαρχεί επιθετικά και αμυντικά. Είναι, μου λέει ο συνεργάτης μου, αυτό που επιθυμεί ο Ανδρουλάκης να κάνει στο ΠαΣοΚ, αλλά, εδώ που τα λέμε, στην πράξη, συμβαίνουν τα ακριβώς αντίθετα.
***
Και οι ποικίλες προτιμήσεις των «πράσινων»
Να συνεχίσω όμως με τις ποδοσφαιρικές προτιμήσεις άλλων πράσινων στελεχών για να σας μεταφέρω τα αλιεύματα του συνεργάτη μου, σύμφωνα με τα οποία ο Παύλος Χρηστίδης θαυμάζει από παιδί το πάθος και τον δυναμισμό της Αργεντινής, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης μαγεύτηκε από τη φαντασία και τη δημιουργία που είχε στο παιχνίδι της η Βραζιλία το 2002. Ενώ στον Κώστα Τσουκαλά αρέσουν οι σφικτές και γρήγορες ομάδες όπως είναι η εθνική ομάδα της Γαλλίας.
Οι διαφωνίες για το ποδόσφαιρο υπάρχουν, ειδικά αυτή την περίοδο που το Μουντιάλ είναι σε εξέλιξη. Σε αυτό όμως που συμφωνούν όλοι στη Χαριλάου Τρικούπη είναι πως ήρθε η ώρα το ΠαΣοΚ να βγει στην αντεπίθεση, να παίξει πιο επιθετικά, να σκοράρει και να κυριαρχήσει στο γήπεδο της Κεντροαριστεράς.
***
Ο διμέτωπος της Καρυστιανού
Να ξεφύγουν από το σπιράλ της εσωστρέφειας στο οποίο έχουν περιέλθει, θέλουν στα γραφεία του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, τα οποία αναμένεται να εγκαινιαστούν πολύ σύντομα στην οδό Αιόλου.
Ο καλύτερος τρόπος για να αντιστραφεί το κλίμα και να μετατοπιστούν οι προβολείς από τις εσωκομματικές αναταράξεις είναι, όπως πιστεύουν, η ανάδειξη των προγραμματικών τους θέσεων.
Ήδη οι πρώτες προσπάθειες γίνονται αντιληπτές, καθώς στην ιστοσελίδα τους αναρτήθηκε ένα μίνι πρόγραμμα για την υγεία και την παιδεία, το οποίο βέβαια επισκιάστηκε, αφού «ανέβηκε» ανήμερα των αποχωρήσεων κάποιων προσώπων που είχαν στηρίξει το κόμμα στα πρώτα βήματά του.
Σύμφωνα με πληροφορίες, σειρά παίρνουν τώρα η άμυνα και η εξωτερική πολιτική, με τη συνταγή της κριτικής να επικεντρώνεται στο ότι η σημερινή κυβέρνηση εμφανίζεται «ενδοτική».
Μαθαίνω, πάντως, ότι στο στόχαστρο αναμένεται να μπει και η διακυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και ιδιαίτερα για τον τρόπο που διαχειρίστηκε τα ελληνοτουρκικά.
