Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Μετά την τεράστια επιτυχία του «Καποδίστρια» στην Ελλάδα, το ταξίδι της ταινίας συνεχίζεται. Αυτή την εβδομάδα η τελευταία δημιουργία του Γιάννη Σμαραγδή ανοίγει στην Αγγλία και το γεγονός έχει ήδη προκαλέσει το ενδιαφέρον του βρετανικού Τύπου.
Μεγάλο άρθρο – ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα The Guardian την Τρίτη 16 Ιουνίου, αναφέρεται σε όλη την πορεία του Ιωάννη Καποδίστρια από τα χρόνια του στην Ελβετία και (κυρίως) στη Ρωσία, τη σχέση του με την Ελληνική Επανάσταση του 1821, την επιστροφή του στην Ελλάδα, την πολιτική του δραστηριότητα και τη δολοφονία του το 1831 στο Ναύπλιο.
Χωρίς το άρθρο να είναι εγκωμιαστικό απέναντι στο ιστορικό πρόσωπο ή στην ταινία, καταγράφει την αλήθεια για τον «ιδρυτή της Ελλάδας που διχάζει τις απόψεις» όπως αναφέρεται στον τίτλο. «Χωρίς τον Καποδίστρια, μπορεί να μην υπήρχε σύγχρονο ελληνικό κράτος και ο χάρτης της Ευρώπης σήμερα μπορεί να ήταν πολύ διαφορετικός» αναφέρεται στην αρχή του κειμένου από την αρθρογράφο Κέτι Ντάρτφορντ που αφού συνοψίζει την προσφορά του Καποδίστρια στον τόπο του, χρησιμοποιεί ένα απόσπασμα του Ελβετού φιλέλληνα Ζαν-Γκαμπριέλ Εϊνάρ ο οποίος όταν έμαθε για τη δολοφονία του Καποδίστρια έγραψε: «Αυτός που δολοφόνησε τον Καποδίστρια δολοφόνησε την πατρίδα του».
Το άρθρο φιλοξενεί επίσης την άποψη του Βρετανού ιστορικού Τζόναθον Μποντ, ο οποίος έχει αφιερώσει χρόνια από τη ζωή του ερευνώντας και μελετώντας τον Ιωάννη Καποδίστρια. «Οι Έλληνες ήθελαν πολύχρωμους ήρωες μετά τον πόλεμο για την ανεξαρτησία τους, και ο Καποδίστριας δεν τους πρόσφερε», λέει ο Μποντ. «Δε σήκωσε το σπαθί του στην Επανάσταση και ακόμα χειρότερα, προσπάθησε να στρεβλώσει το ύφος των πολύχρωμων πολεμάρχων που το είχαν κάνει. Ήταν ένα είδος διπλωμάτη του παρασκηνίου, ενός ανθρώπου τον οποίο ποτέ δεν αναγνώρισαν πραγματικά».
Η αρθρογράφος επισημαίνει επίσης ότι 250 χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Καποδίστριας «παραμένει ένας από τους λιγότερο γνωστούς πολιτικούς της μεταναπολεόντειας Ευρώπης εκτός Ελλάδας, και συχνά εντός αυτής.» Και εκεί, εντοπίζει κανείς τη σημασία ύπαρξης αυτής της ταινίας, όπως και της δύναμης του κινηματογράφου. Ανεξαρτήτως από το αν αρέσει ή όχι (και το άρθρο αναφέρεται στον διχασμό που η ταινία προκάλεσε στην Ελλάδα), ο «Καποδίστριας» είναι καλό που υπάρχει γιατί κατάφερε κάτι που ελάχιστες ελληνικές ταινίες έχουν καταφέρει: όχι μόνο άνοιξε διάλογο γύρω από ένα πρόσωπο για το οποίο πολλοί Έλληνες γνωρίζουν πολύ λιγότερα από όσα θα όφειλαν, αλλά έκανε γνωστό το πρόσωπο αυτό σε πολλούς Έλληνες που αν και αυτοαποκαλούνται πατριώτες δεν είχαν ιδέα για το ποιος ήταν και τι έκανε ο Ιωάννης Καποδίστριας._
