Αέρα επιτύμβιε της συμπιεσμένης μου πνοής
στις σήραγγές μου των Τεμπών
στον Πηνειό του Χρόνου
εμβαίνω και δεν εμβαίνω δις
στον ποταμό
Κόκαλα ρίχνω
μπροστά στη στήλη του Αριστίωνος
και παίζω τους πεσσούς
με τα νεκρά παιδιά
χωρίς τις παρωπίδες
κράτους τηλεπαθητικού
και τη λεπτή, την ποταμίσια άμμο
στις κλεψύδρες
Τίποτα δεν ανέλαβα
ούτε τον γρόμπο στην καρδιά
ούτε και των γραμμάτων μου τον αναλφαβητισμό
πασχίζοντας στις λέξεις
ενώ εκεί έξω, ο κόσμος κυβερνά
Έτσι ολισθαίνοντας
ακόμη και το δυστύχημα το λεξικογραφώ
Μ΄όλο τον Μάρτιο στα δάχτυλα
απέξω κι ανακατωτά
21 Μαρτίου 2023, ημέρα ποίησης
