Ένα μεγάλο, ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι των πολιτών, που πρόσκεινται στην κεντροδεξιά και κεντροαριστερά, με δικαιολογημένο σκεπτικισμό αποφεύγει να τσιμπήσει το οποιοδήποτε, έστω και ενδεχόμενο απατηλό δόλωμα της όψιμης και υπό κρίσιν Συριζαϊκής μεταστροφής προς τη διακομματική συναίνεση.
Το ίδιο αυτό τμήμα της κοινωνίας μας κατ’ αρχήν επιδοκιμάζει την ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας συναινετική συζήτηση-απόφαση, για διακομματική επιτροπή διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές μας. Δεν παύει όμως, να ζητά εγγυήσεις συνέπειας λόγων και πράξεων της προεδρικής φρουράς της Κουμουνδούρου, έναντι των εκπροσώπων της αντιπολίτευσης, που ανυστερόβουλα έκαναν πέτρα την καρδιά τους, για να δεχτούν συνεργασία με το κυβερνών μόρφωμα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Δηλαδή, με μια πολιτική δύναμη που είχε αναγάγει σε θρησκευτικό φονταμενταλιστικό φανατικό πιστεύω την υβριστική και γεμάτη από παγίδες συμπεριφορά της έναντι της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά και των εταίρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όμως, ας μην αυταπατώμεθα. Από την εποχή της κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου, μέχρι και την παραμονή του θολού και γεμάτου από παγίδες Συριζαϊκού δημοψηφίσματος ο σκληρός και πλειοψηφικός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, τόσο από τη θέση της αντιπολίτευσης, όσο και της πεντάμηνης έως τώρα κυβερνητικής θητείας του, με κάθε τρόπο, απεργαζόταν τη φθορά και αποδυνάμωση των εταίρων της προηγούμενης κυβέρνησης.
Και όταν, με την τακτική αυτή, ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατέκτησε την εξουσία, για να ελαχιστοποιήσει ή και να μηδενίσει τη δική του φθορά, από την υπαίτια αύξηση των κινδύνων της οικονομικής κατάρρευσης, τότε λοιπόν ανακάλυψε τις συναινετικές διαδικασίες, με τους αντιπάλους.
Και αυτό, όχι βέβαια από κίνητρα αλληλεγγύης και αλτρουϊσμού, αλλά για τη στρατολόγηση απονήρευτων «συνυπεύθυνων», για το πρώτο, μετά τη γερμανική εισβολή με υπαιτιότητα του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κλείσιμο των Τραπεζών, για τις ουρές των υπερήλικων και αναξιοπαθούντων συνταξιούχων, ή για τα, σύμφωνα με τον κύριο Λαπαβίτσα, λαϊκά συσσίτια ή και δελτία για ένα καρβέλι ψωμί…
Οι τραυματικές εμπειρίες από τις παγίδες της κατ’ επίφασιν ανανεωτικής ή ριζοσπαστικής αριστεράς εναντίον της κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς, αλλά και γενικότερα του δημοκρατικού κοινοβουλευτικού τόξου, είναι αμέτρητες, έστω και αν πολλές από αυτές καλύπτονται, σκόπιμα ή ακούσια, από τις στάχτες της λησμοσύνης.
Ας τα αφήσουμε όμως αυτά, για μια άλλη περίοδο υπεύθυνου απολογισμού πεπραγμένων. Και ας προχωρήσουμε, στην χωρίς αναβολές τήρηση μιας απαραβίαστης δεοντολογίας, που επιβάλλει, στον κατεξοχήν υπόλογο των νέων διαπραγματεύσεων Αλ. Τσίπρα και τους ακολούθους του, την άμεση αλλαγή συμπεριφοράς που αναλύεται:
α) Στην εγκατάλειψη της προκλητικής και περιφρονητικής διγλωσσίας, έναντι των άλλων κομμάτων αλλά και έναντι των Ευρωπαίων εταίρων.
β) Στο άμεσο και αυστηρό συμμάζεμα της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου, που έχει εξελιχθεί σε αντιθεσμικό φόβητρο, έναντι όλων σχεδόν των συντεταγμένων κοινωνικοπολιτικών θεσμών της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού!
Στην αυστηρή σύσταση, προς τους βουλευτές και τους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που δεν είναι επιφορτισμένοι με διαπραγματευτικά καθήκοντα, να κόψουν με το μαχαίρι τις απαξιωτικές και υβριστικές δηλώσεις εναντίον των πιστωτών μας (Commission, ΕΚΤ, ΔΝΤ, κ.α.), καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Να τελειώνει μια για πάντα αυτή η εν πολλοίς αντιφατική και ανόητη πολυπραγμοσύνη, που μεταλαμπαδεύει, διχαστικά αυτή την αγενή συμπεριφορά, ημιμαθών και σε μεγάλη μερίδα ανενημέρωτων πολιτών…
Με λίγα λόγια: Η επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων να ξεκινήσει, με την απαραίτητη προϋπόθεση του σεβασμού προς Ευρωπαίους συνομιλητές, με μακρά ιστορία δημοκρατικής αγωγής. Και ας καλοσκεφτούν οι κάθε λογής «τσαμπουκάδες» ότι Ευρώπη δεν σημαίνει συνομοταξία «κουτόφραγκων», που θα τους ταλαιπωρούν αδίστακτοι «Ελληναράδες» της καθ’ ημάς Ανατολής, με αθεράπευτα συμπτώματα μπαταξίδικης κουτοπονηριάς, αφερεγγυότητας και αναξιοπιστίας.
Και να σταματήσει αυτή η αγενέστατη αντίληψη και συμπεριφορά που βασίζεται, στο νεοτζιχαντικό αξίωμα: «είμαστε οι καλύτεροι. Και θ’ αλλάξουμε όλη την Ευρώπη»! Το πρώτο βήμα αυτοκάθαρσης έγινε με την οίκοι απομάκρυνση του Γιάνη Βαρουφάκη, που είχε φθάσει στο παρά πέντε, για μια τελική εμφάνισή του στο Ευρωπαϊκό φόρουμ με σώβρακο PRADA!
Άντε λοιπόν και καλή μεταρρυθμιστική συνέχεια!
