Και τώρα τι κάνουμε;

Oπως προέκυψε από τις συναντήσεις του Πρωθυπουργού, ούτε συναίνεση ούτε συνεννόηση πρόκειται να υπάρξουν. Και όπως προκύπτει από τα πράγματα, πολύ δύσκολα οι εθνικές εκλογές θα προηγηθούν των ευρωεκλογών. Ο Καραμανλής έχει επενδύσει τόσο πολύ στη συναίνεση, ώστε του είναι μάλλον δύσκολο πλέον να επιχειρήσει την κωλοτούμπα. Και αφού ούτε συναίνεση θα έχουμε ούτε εκλογές για να σκοτώνουμε την ώρα μας, χρήσιμο είναι να αναρωτηθούμε όλοι μαζί: Και τώρα τι κάνουμε;…

Oπως προέκυψε από τις συναντήσεις του Πρωθυπουργού, ούτε συναίνεση ούτε συνεννόηση πρόκειται να υπάρξουν. Και όπως προκύπτει από τα πράγματα, πολύ δύσκολα οι εθνικές εκλογές θα προηγηθούν των ευρωεκλογών. Ο Καραμανλής έχει επενδύσει τόσο πολύ στη συναίνεση, ώστε του είναι μάλλον δύσκολο πλέον να επιχειρήσει την κωλοτούμπα.

Και αφού ούτε συναίνεση θα έχουμε ούτε εκλογές για να σκοτώνουμε την ώρα μας, χρήσιμο είναι να αναρωτηθούμε όλοι μαζί: Και τώρα τι κάνουμε; Διότι ακόμη και αν δεν το έχουν επαρκώς αντιληφθεί όλοι, ο πλανήτης ζει σήμερα τη χειρότερη μεταπολεμική κρίση της παγκόσμιας οικονομίας. Μια κρίση της οποίας κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει το εύρος, το βάθος, τη διάρκεια και τις επιπτώσεις. Γι΄ αυτό και εκτιμήσεις, προβλέψεις και προγνωστικά αναθεωρούνται σχεδόν σε καθημερινή βάση.

Οποιος νομίζει ότι μέσα σε αυτό το αποκαλυπτικό σκηνικό η Ελλάδα με κάποιο μυστηριώδη τρόπο θα τη βγάλει καθαρή είναι γελασμένος. Επ΄ αυτού έχει δίκιο ο Καρατζαφέρης: αναίμακτη έξοδος από την κρίση δεν υπάρχει.

Κάτι όμως πρέπει να γίνει ώστε να χυθεί το λιγότερο δυνατόν αίμα. Και γι΄ αυτό, χωρίς αμφιβολία, τη βασική ευθύνη φέρει η κυβέρνηση. Μακάρι να πέφτω έξω, αλλά υποψιάζομαι ότι ο Πρωθυπουργός συνειδητοποίησε το μέγεθος του προβλήματος μόλις στη σύνοδο κορυφής της περασμένης Κυριακής. Και επιστρέφοντας στην Ελλάδα μετέφερε στους άλλους αρχηγούς, αλλά και στους πολίτες τη ζοφερή εικόνα που πολλοί είχαμε ήδη σχηματίσει.

«Τα πράγματα πάνε κάθε μέρα και χειρότερα». Σωστά. Μόνο που δεν αρκεί να το διαπιστώνεις, ιδίως όταν είσαι Πρωθυπουργός. Το δυσάρεστο για τον Καραμανλή είναι ότι ο Παπανδρέου υποψιάζεται πως το αίτημα για συνεννόηση αποτελεί προεκλογικό κόλπο. Το ευχάριστο είναι ότι χαρακτηρίζοντας τα έξι σημεία που παρουσίασε ως «αυτονόητα» , το ΠαΣοΚ του είπε πως επί της ουσίας συμφωνεί μαζί του.

Το είπε. Το εννοεί; Επιτρέψτε μου να πω ότι το θεωρώ δευτερεύον. Ασφαλώς, στις δύσκολες στιγμές κρίνεται η στάση της αντιπολίτευσης και όλων των κομμάτων. Κυρίως όμως κρίνεται η δράση της κυβέρνησης- και όπως πολύ σωστά υπενθύμισε ο βρετανικός Τύπος στον Γκόρντον Μπράουν, «άλλο δράση και άλλο δραστηριότητα».

Δεν ξέρω αν η κυβέρνηση στερείται σχεδίου- αν και υποψιάζομαι ότι στις σημερινές μεταβαλλόμενες καθημερινά συνθήκες δεν μπορεί να υπάρξει σχέδιο, παρά μόνο μέθοδος. Είναι βέβαιο όμως ότι στερείται μεθόδου.

Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δεν καταφέρνουν να εμπνεύσουν στον μέσο πολίτη εμπιστοσύνη ότι μπορεί να στηριχτεί επάνω τους για να περάσουν τα δύσκολα. Οτι θα τα βγάλουν πέρα με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Οτι μιλούν ειλικρινά, με γνώμονα το συμφέρον του τόπου και χωρίς σκοπιμότητες.

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση δεν έχει πρόβλημα πολιτικής- όλοι συμφωνούν πάνω-κάτω με αυτά που θέλει να κάνει… Εχει πρόβλημα εμπιστοσύνης. Εμπιστοσύνη των άλλων σε αυτήν. Εμπιστοσύνη της ίδιας στον εαυτό της. Και η κακή πολιτική μπορεί να αλλάξει ή να διορθωθεί. Αλλά την εμπιστοσύνη πώς την κερδίζεις;

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk